Era: Medieval Age
Dzisiaj recenzja gry, o której w Polsce prawie nikt nie pisał i nie opowiadał. A jak opowiadał, to moim zdaniem nie miał racji – czyli dlaczego tym razem się nie zgadzam z Gradaniem. Czytaj dalej
Kroniki Zbrodni: 1400 – Gradanie #325
Kroniki Zbrodni powracają w nowym klimacie. Średniowiecze, rycerze, kaptury na głowach, zamki, prorocze sny i usilne próby przypomnienia sobie, czy poza Umberto Eco ktoś jeszcze umieścił kryminał w tym okresie. Zapraszamy do słuchania.
Praga Caput Regni – recenzja!
Dziś przeniesiemy się do Czech, a dokładnie do Pragi. Nie tej obecnej, którą kojarzycie z Google, weekendowych wycieczek i występów w piłkarskich pucharach, tylko znacznie mniejszej i skromniejszej, choć na ówczesne czasy imponującej rozmiarem i przepychem — Pragi czasów Karola IV Luksemburskiego. Największego czternastowiecznego europejskiego miasta na północ od Alp. Na długo przed nastaniem Jana Husa i jego Czterech Artykułów Praskich, które doprowadziły do husyckiej rewolty i kilku nieudolnych krucjat na ziemię naszych bliskich sąsiadów.
Zastajemy Pragę w trakcie największego rozkwitu i rozbudowy. Pełną ludzi wszelkich profesji i stanów. Od żebraków po biskupów, książąt i hrabiów, od cieśli i murarzy po kupców i włodarzy. Pełną miejskiego harmidru, ludzkiej krzątaniny i zapewne wszechobecnego sztynku, którego nasz dzisiejszy delikatny zmysł powonienia raczej by nie zdzierżył.
Fallout: Atomowe Związki – recenzja
Kiedy po po 22 października 2077 świat jaki znamy przestał istnieć, wszystko co kochaliśmy i z czym żyliśmy zostało zmiecione w popiół wraz z rozpoczęciem wojny nuklearnej, która w jeden dzień – przedefiniowała całą istotę istnienia. Nastąpił chaos. Czytaj dalej
Yukon Airways – skrót zasad i moja opinia
Dziś usiądziemy za sterami samolotu. Samolotu, którym będziemy wozić pasażerów po Yukonie. Kto zgarnie najlepszych turystów? Kto znajdzie najbardziej intratne trasy? Kto ulepszy swój aeroplan? To możecie sprawdzić w grze Yukon Airways.
Fallout: Nowa Kalifornia – recenzja
Tkwię na tym pustkowiu już od lat, brakuje mi żywności, ostatnie źródła wody zaczynają wysychać, okolica ucichła. Niegdyś chaotyczne i niebezpieczne pustkowie stało się ponownie wymarłe. Co za ironia. Zostałem tu sam…
Julka prezentuje: Papua
Grzegorz Rejchtman to szwedzki projektant gier, polskiego pochodzenia, którego bardzo cenię za moją ukochaną serię gier Ubongo. W Polsce wydawnictwo Egmont wydało już: Ubongo, Ubongo 3D, Ubongo Extreme, Ubongo – gra karciana, ale też imprezową grę Dopasowani. Sam autor ma w dorobku ponad 40 gier, z czego większość to różne wersje Ubongo. W mojej kolekcji pojawiła się również jego najnowsza gra Papua. Już po kilku rozgrywkach uznałam, że to świetny tytuł i z chęcią o nim napiszę na tym blogu. Czytaj dalej
Dolina Kupców – gra, która miała pecha
Są takie gry, które nie mają farta. Dziś z okazji piątku trzynastego zapraszam na recenzję nieco pechowej serii karcianek – Doliny Kupców.
Brzdęk w kosmosie – Stacja kosmiczna 11 i Apokalipsa – Gradanie #324
Kontynuujemy spotkania Gradania z serią Brzdęk! Tym razem przyglądamy się dodatkom do wersji kosmicznej. Nowa plansza, nowe karty, nowe zasady. Zapraszamy do słuchania.
Smartphone Inc. + Update 1.1 – skrót zasad i moja opinia
Telefon to obecnie ciekawa rzecz. Niemal każdy go ma przy sobie. Jest nie tylko urządzeniem do komunikacji, ale małym multimedialnym centrum kontroli naszego świata. I wiele osób chce mieć jak najnowszy model. Dlatego produkcja smartfonów w grze Smartphone Inc. ma przyszłość.
Small World of Warcraft w kilka minut
Small World kiedyś miałem i sprzedałem. I kiedy już nosiłem się z zamiarem odkupienia tego tytułu, pojawił się nagle Small World of Warcraft. To nie taka zwykła przeróbka na temat Warcraftowy. Jest tu też trochę zmian. O wszystkim opowiem w kilka minut.
Jagged Alliance: powrót do Arulco
Z komputerową serią Jagged Alliance zetknąłem się już niemal 20 lat temu, gdy jej nasłynniejsza część – Jagged Alliance 2 – została dołączona w pełnej wersji do któregoś numeru CD-Action. Czytaj dalej
Sushi Roll – Gradanie #323
Sushi Go! To dobra gra jest. I taka z sukcesami. Kościana wersja dobrze sprzedającej się gry? Nieuniknione. Zapraszamy do słuchania.
Darkest Dungeon: The Board Game [audioRECENZJA]
„Ruin has come to our… wallets!” Chciałoby się powiedzieć parafrazując narratora Darkest Dungeon. Dzięki platformie Kickstarter na rynku pojawia się coraz więcej adaptacji gier wideo i to zrealizowanych z rozmachem porównywalnym do skali oryginałów. Bloodborn od CMON, DOOM od FFG, a teraz Darkest Dungeon: The Board Game francuskiego Mythic Games! Wydawcy nie próżnują, a my raz za razem zmuszeni jesteśmy wykonywać kolejne testy silnej woli… bez powodzenia.
Planszówka czy apka?
Spora część planszowego fandomu krzyczy, że aplikacje w grach to zło. Zabijają ducha planszowej rozrywki i zmuszają do ślęczenia nad smartfonem. Jakbyśmy już mało ślęczeli. Czy rzeczywiście apki w planszówkach to zło? Wzięło mnie na przemyślenia, gdy dostałem od Portalu do recenzji grę Wyspa Przygód. Gra nie posiada aplikacji, ale mogłaby ją mieć. Dlatego o tym dzisiaj felieton, a w drugiej części tekstu wrażenia z gry.
Paris – recenzja!
Paryż budzi wiele skojarzeń, wywołując lawinę emocji i pragnień. To oczywiste, wszak jest miastem miłości, mody, architektury, sztuki, a od niedawna — ku mojemu zdziwieniu — również inspiracją dla planszówkowy projektantów i wydawców! Rozumiem, że to wspaniałe miasto może się kojarzyć z pocałunkiem, miłosnym uniesieniem, romansem, perfumami, modelkami i oczywiście wieżą Eiffla, ale skąd na Boga ta zaskakująca planszówkowa fascynacja stolicą Francji?
Cthulhu: Call of Madness – skrót zasad i moja opinia
Czas zobaczyć jak wygląda życie kultysty Cthulhu, czy innego Przedwiecznego. Jak radzą sobie ze stresem, gdy ich siedzibę atakują badacze, a oni są w trakcie rytuału? Czy współpracują z innymi kultami? Rzut oka na wycinek z życia kultysty w grze Cthulhu: Call of Madness.
Papua – Łamigłówkowa rywalizacja
Lubicie logiczne łamigłówki czy różnego rodzaju układanki wymagające od nas wyobraźni przestrzennej i wytężenia szarych komórek. Ja zdecydowanie tak i od czasu do czasu lubię spędzić przy nich odrobinę wolnego czasu. Bardzo cenię sobie chociażby świetną serię SmartGames, która prócz ciekawych i stopniowanych pod względem trudności wyzwań, wyróżnia się fantastyczną oprawą wizualną. Co jednak, gdyby przenieść taką układankę-łamigłówkę do formy wieloosobowej rywalizacji? Na tym właśnie skupia się bohaterka dzisiejszej recenzji – Papua, która w tym miesiącu miała swoją premierę za sprawą wydawnictwa Egmont.
Harry Potter: Hogwarts Battle – Obrona przed czarną magią [audioRECENZJA]
Cykl książek o Harrym Potterze zajmuje szczególne miejsce w naszej biblioteczce, stanowiąc obok Władcy Pierścieni, opowiadań Sapkowskiego i powieści Lewisa swego rodzaju bramę, którą wkroczyliśmy do świata literackiej fikcji spod znaku magii, miecza, różdżek i starych szaf. Nic więc dziwnego, że posiadając tak pokaźny bagaż emocjonalny, na każdą grę z małym czarodziejem nadal czekamy, jak na list z Hogwartu.
Barrage – skrót zasad i moja opinia
O grach euro mówi się zwykle, że są „suche”. Pytanie, czy tak samo można powiedzieć o grze, której jedną z głównych ról gra woda. Oto Barrage, gra w której chwytamy wodę tamami i zamieniamy ją na energię elektryczną.