Gram od zawsze – zaczynałem jako dzieciak od brydża z rodziną i Pokemonów w szkole, potem ok. 2005 roku w moje ręce trafili Osadnicy z Catanu i dalej już poszło z górki. W 2015 roku zacząłem pisać recenzje (głównie w serwisie Board Times), a od 2017 roku zawodowo zajmuję się projektowaniem gier szkoleniowych i planszowych. Uwielbiam gatunek euro, preferuję gry lekkiej i średniej ciężkości, ale mimo to w moim bezkonkurencyjnym top3 są Star Wars: Rebelia, Gra o Tron LCG i Dice Masters.
Oprócz planszówek żegluję, tańczę w zespołach folklorystycznych, sporadycznie piszę piosenki i piję nieprzyzwoicie dużo herbaty.
Właśnie mijają 4 miesiące od SPIEL Essen 2025. Były to moje piąte targi i jak zwykle wróciłem z naręczem nowości… choć znacznie mniejszym, niż w ubiegłych latach. Mimo to, od października udało mi się już poznać całkiem sporo mniej lub bardziej gorących tytułów. Dzisiaj zapraszam na szybki przegląd tego, w co już zdążyłem zagrać.
Dziś opowiem o grze, która w Polsce jest relatywnie nieznana, choć na BGG osiągnęła znakomitą średnią ocen 8.0/10. Rozsiądźcie się wygodnie i zanurzcie wraz ze mną, ale i Percivalem, Ginewrą czy Tristanem w świecie arturiańskich legend… na planszy.
W tym roku łamię swój dotychczasowy zwyczaj i nie wrzucę topki gier poznanych w 2025. Powód jest prozaiczny – mimo zagrania w wieeele nowości, nie jestem w stanie uczciwie wytypować tylu tytułów, które zrobiłyby na mnie większe wrażenie. Tym niemniej mam garść refleksji, którymi chciałbym podsumować miniony rok.
Już za niecałe dwa tygodnie Mikołajki, a za miesiąc święta – czyli m.in. czas prezentów. Co roku trochę osób podpytuje mnie o polecajki pod choinkę, zatem tym razem zastosowałem manewr wyprzedzający i przygotowałem cały poradnik. Jeśli zastanawiacie się, co kupić komuś (lub sobie!) na prezent – zapraszam!
Dokładnie za miesiąc zaczynają się tegoroczne targi SPIEL w Essen i ponownie się na nie (służbowo) wybieram. Jak co roku zatem przygotowałem też listę gier, które chcę tam obejrzeć, a być może od razu kupić.
Disney Lorcana, kompetytywna karcianka w formacie CCG (collectible card game) od Ravensburgera, właśnie obchodzi drugie urodziny. Od dzisiaj w sklepach można kupić już 9 set – Fabled – który jednocześnie oznacza pierwszą rotację w Lorcanie.
Od zawsze lubiłem gry dedukcyjne. Zaczęło się od Masterminda, potem był Scotland Yard, a w bardziej „współczesnych” czasach pojawiły się m.in. P.I., Kryptyda, Mr Jack, Alchemicy, W poszukiwaniu planety X i wiele innych. Wciąż jednak lubię testować nowości i tym sposobem jednym z moich łupów z zeszłorocznego Essen padło Kronologic: Paris 1920.
Wsiąść do pociągu to absolutny klasyk, w który – jak przypuszczam – grała kiedyś znakomita większość osób, które trafiły na tego bloga. Zdecydowanie jednak mniej osób zna bohatera dzisiejszego tekstu – Free Ride. Zapraszam zatem na recenzję pt. „co by było, gdyby Alan R. Moon był Niemcem”.
Od ostatniego Essen minęło już nieco czasu, zatem – wzorem ubiegłego roku – postanowiłem przeprowadzić małą rewizję poznanych premier. Zapraszam na przegląd krótkich opinii o grach, w które udało mi się przez te 4 miesiące zagrać.
Tradycyjnie na początku stycznia postanowiłem podsumować sobie wszystkie gry poznane w ubiegłym roku. W 2024 udało się złamać granicę 100 nowości, choć wcale nie tak wiele z nich zrobiło naprawdę dobre wrażenie. Co najmniej kilka warto jednak wyróżnić.
W tym roku już po raz 4 będę miał okazję osobiście wybrać się na targi do Essen! Czasu na zwiedzanie i ogrywanie nowości będzie niewiele, dlatego jak zwykle ważna jest dobrze przygotowana wishlista 😉
Czyli rzecz o tym, co wydawnictwo może, co powinno, a co musi robić. A także o biednych bocianach.
Dziś ponownie zapraszam na relację z rozgrywki, a właściwie wielu rozgrywek – podsumowanie mojego ostatniego podejścia do kampanii Przeciwko Cieniowi we Władcę Pierścieni LCG. Przygody zawarte w tym cyklu dzieją się na wschodnich rubieżach Gondoru, a ich bezpośrednimi bohaterami są synowie namiestnika – Denethora…
Od kilku lat wrzucam na bloga swoje oczekiwania i przeglądy zapowiadanych nowości, ale zazwyczaj na tym poprzestaję. Tym razem postanowiłem zrobić krótkie podsumowanie ostatniego Essen i premier, w które zdążyłem już zagrać.
Czy złoty wiek planszówek przeminął? Czy w 2024 roku nie wychodzi już niemal nic wartego uwagi?
Gry detektywistyczne mają grono wiernych fanów, do których sam się zaliczam. Nie jest to jednak gatunek dla każdego, bo czasem bardziej przypominają czytanie książki, niż planszówkę. Przy czym nie mówię, że to źle!
Bardzo wiele gier, które osiągną względny sukces na rynku, prędzej czy później doczeka się dodatków. W przypadku projektów crowdfundingowych przygotowanie rozszerzenia (lub kilku) to niemalże obowiązek już na starcie. Zasadnicze pytanie, które powinni postawić sobie gracze brzmi – czy warto kupować dodatki zamiast nowych gier? Kiedy ma to sens, a kiedy nie? Czy faktycznie istnieją […]
Jest taki gatunek gier, który ma u mnie w kolekcji specjalne miejsce. Jeszcze przed Osadnikami z Catanu jako dzieciak zagrywałem się w TCG (Trading Card Games) – najpierw Pokemony, a potem Magic: The Gathering. Moja miłość do kolekcjonerskich karcianek nieco ewoluowała przez te przeszło 20 lat, ale sentyment pozostał.
Kiedy mówimy o grach kafelkowych, pierwszym tytułem, jaki przychodzi do głowy niemal każdemu, jest Carcassonne. 24 lata po jego premierze doczekaliśmy się setek innych wariacji na temat układania kafelków, ale wciąż na rynku pojawia się coś zaskakującego. W poprzednich latach były to Wyspa Skye, Kingdomino, Kaskadia, a w 2023 roku doczekaliśmy się Dorfromantik. Gry do […]
W zeszłym tygodniu opublikowałem moją recenzję Fog of Love aka W oparach miłości, a w ostatni weekend postanowiliśmy ograć nasz najnowszy dodatek. Stwierdziłem zatem, że to doskonała okazja, żeby pokazać przykładowy gameplay. Zapraszam zatem na historię Margaret i Roberta.