Mieliście kiedyś sytuację, w której patrzyliście na grę planszową i jej wygląd zupełnie nie pasował Wam do tego czym ta gra jest? Na przykład cukierkowe, śliczniusie grafiki w grze, która jest dość ciężkim eurasem. Dokładnie jak w Sweet Lands.
Nieśmiały powrót po wakacyjnej przerwie. Przydałoby się więc usiąść do czegoś grubszego, co też uczyniliśmy. W dzisiejszym odcinku pojawią się wątpliwości, rozważania teoretyczne i metaforyczne podsumowania przez analogie. Zapraszamy do słuchania.
Swego czasu Vlaada Chvátil był jednym z najmocniejszych, jeśli nie po prostu najmocniejszym nazwiskiem w świecie planszówek. Na jego dorobek składają się bardzo zróżnicowane, ale w wielu wypadkach absolutnie kultowe tytuły. Cywilizacja: Poprzez Wieki, Mage Knight, Pictomania, Ciężarówką przez Galaktykę – to wszystko wielkie hity, ale nieco już posunięte w latach. W 2015 roku natomiast na rynku pojawił się tytuł, który przebił popularnością wszystkich poprzedników – mowa oczywiście o Tajniakach. Vlaada Chvátil był wówczas na absolutnym topie…
Nawet lata po skończeniu szkoły, wrzesień nieodmiennie kojarzy się z końcem lata i powrotem do obowiązków. Jeżeli skończyliście już wakacje i urlopy, ale wciąż żyjecie wspomnieniami, to na rynku pojawiła się gra, która może Was zainteresować. A jeśli zastanawiacie się, czy warto obrać Kierunek: Europa, zapraszam do lektury!
Kiedy światu zaczynają zagrażać wielkie monstra, to niezależnie od przyczyn, należy się tym zająć. Zwykle jest to robota dla bohaterów, uzbrojonych w równie wielkie miecze, łuki, czy młoty. W takich łowców bestii wcielamy się w grze Primal: Przebudzenie.
Wezyr zwykle kojarzy się ze śliskim typem, który pragnie władzy absolutnej i córki sułtana jako nagrody. I zrobi wszystko, żeby to zdobyć. Ale okazuje się, że jako wezyr można też dbać w swoje miasto i mieszkańców. Tak jak w grze Baghdad: The City of Peace.
Piękne plaże. Tętniące życiem wioski. Bogate porty. Pirackie kryjówki. A do tego morze pełne potworów. Życie pirata nie jest proste. Trzeba karmić załogę, dbać o statek i pilnować ludzi, którzy wysiadają na ląd. Takie rzeczy w Fortunes of Scoundrel Bay.
Czas jakiś temu ludzie Hegemonic Project Games postanowili pokazać nam jak działa państwo. I trzeba przyznać, że zrobili to ciekawie. Tym razem chcą nam pokazać jak działa cały świat. Co można zdziałać polityką, a co militariami. Oto World Order.
Życie w Ravenswood Bluff nie należy do łatwych. W nocy po miasteczku biega demon i zabija ludzi. W dzień mieszkańcy patrzą na siebie podejrzliwie i wysyłają sąsiadów na szafot. No po prostu sielanka. Możecie to przeżyć sami grając w Blood on the Clocktower.
Krasnoludy są znane z kilku rzeczy. Lubią się bić, pić piwo, kopać w ziemi i zgarniać nieprzyzwoite ilości złota. Być może to stereotypy, ale dość mocno wryły się w nasze pojęcie o byciu Krasnoludem. I trzeba powiedzieć, że Covenant podtrzymuje ten wizerunek.
Zarządzanie własnym królestwem nigdy nie należało do łatwych zadań. Rozwijanie terytoriów, budowanie ważnych budynków, walka z najeźdźcami, handel. Sporo na głowie, a czasu zawsze za mało. O tych zmaganiach mówi The Gilded Realms.
Wroth. Hate. Rage. Czy twórcy gier są bardziej zestresowani niż średnia społeczeństwa? Czy to po prostu obrazowy sposób przedstawienia zamierzonej emocji mającej towarzyszyć graczom podczas gry? Tak czy siak, zagraliśmy. Wielokrotnie. A teraz sobie przez chwilę w spokoju porozmawiamy. Zapraszamy do słuchania.
Ta gra to właściwie wyścig szczurów, ale na szczęście nie ma wiele wspólnego z bezlitosnymi korporacjami. Tu musimy myśleć, samodzielnie wybrać plan na daną rozgrywkę i – chociaż faktycznie przesuwamy pionki szczurów po polach ścieżki biegnącej przez wysypisko śmieci aż do platformy startowej rakiety kosmicznej – decydować, czy lepiej opłaci się oświetlić kolejne pola ścieżki, czy zebrać potrzebne komponenty. Pójść skrótem, zadbać o młode, raczkujące jeszcze w szczurzej norce, czy dokupić punktujące kapsle? A może napoje energetyczne lub plecaki na podróż? Czy może lepiej profilaktycznie zaprowiantować się przed wyprawą? Bezmyślny bieg przed siebie i rywalizacja o to, kto pierwszy dotrze do końca ścieżki rzadko kiedy przynosi wygraną – choć jest jednym z warunków końca rozgrywki. Czytaj dalej
Mezopotamia stała się jednym z bardziej popularnych miejsc do odwiedzenia przez twórców gier planszowych. Zwłaszcza eurasów, w których musimy swoje królestwo budować. Dziś zerkniemy jak do tego tematu podchodzi Papyria.
Windziarz przywiózł z Japonii nowe gry Oink Games. A potem pograliśmy jeszcze w Laserową eskadrę. Może nie ma ładu, składu ani motywu przewodniego, ale nowy odcinek wylądował. Zapraszamy do słuchania.
Nie będzie to klasyczna recenzja. Pełną, opinię o Niezłym numerze możecie znaleźć na profilu Mirosława Gucwa, natomiast ja chcę spojrzeć na ten tytuł z trochę innej perspektywy – szkolnej, edukacyjnej.
Sporą część moich partii rozegrałem nie przy rodzinnym stole, ale z uczniami oraz nauczycielami podczas szkoleń. I właśnie z tej perspektywy Niezły numer okazał się dla mnie czymś więcej niż lekką grą „dla każdego”. To zaskakująco poręczne narzędzie do pracy na lekcji, do prowadzenia prostych rozgrywek szkolnych i do rozwijania u uczniów konkretnych kompetencji.
Ej, co to takiego? Tajemniczy XV wieczny manuskrypt, którego nikt nie potrafi rozszyfrować? Autor też jest nieznany? W środku dziwne rysunki i nieznany język? To bardzo ciekawe. Zróbmy z tego grę planszową. Oto The Voynich Puzzle.
Przed Vitalem Lacerdą nie ma ucieczki. A staraliśmy się przez ładnych kilkanaście lat. Skoro już jednak zagłębiliśmy się w temat prohibicji, korupcji i nielegalnego handlu cieczami wyskokowymi nie pozostaje napisać nic innego. Zapraszamy do słuchania.
Uwielbiam pierwszą edycję A Study in Emerald, choć ma swoje problemy. Niestety jest niedostępna. Druga edycja nie przypadła mi do gustu, bo za dużo zmieniała. Jak będzie z trzecią edycją? Oto Cthulhu: Dark Providence.
Uwielbiam serię filmów o Obcym. Moim ulubionym jest Obcy: Decydujące Starcie. Dlatego trochę byłem smutny, kiedy Adam Kwapiński przeniósł na planszę najpierw trzecią część filmu. Ale w końcu Decydujące Starcie trafiło do pudełka i nazywa się Nemesis: Odwet.