Życie w Ravenswood Bluff nie należy do łatwych. W nocy po miasteczku biega demon i zabija ludzi. W dzień mieszkańcy patrzą na siebie podejrzliwie i wysyłają sąsiadów na szafot. No po prostu sielanka. Możecie to przeżyć sami grając w Blood on the Clocktower.
Krasnoludy są znane z kilku rzeczy. Lubią się bić, pić piwo, kopać w ziemi i zgarniać nieprzyzwoite ilości złota. Być może to stereotypy, ale dość mocno wryły się w nasze pojęcie o byciu Krasnoludem. I trzeba powiedzieć, że Covenant podtrzymuje ten wizerunek.
Zarządzanie własnym królestwem nigdy nie należało do łatwych zadań. Rozwijanie terytoriów, budowanie ważnych budynków, walka z najeźdźcami, handel. Sporo na głowie, a czasu zawsze za mało. O tych zmaganiach mówi The Gilded Realms.
Wroth. Hate. Rage. Czy twórcy gier są bardziej zestresowani niż średnia społeczeństwa? Czy to po prostu obrazowy sposób przedstawienia zamierzonej emocji mającej towarzyszyć graczom podczas gry? Tak czy siak, zagraliśmy. Wielokrotnie. A teraz sobie przez chwilę w spokoju porozmawiamy. Zapraszamy do słuchania.
Ta gra to właściwie wyścig szczurów, ale na szczęście nie ma wiele wspólnego z bezlitosnymi korporacjami. Tu musimy myśleć, samodzielnie wybrać plan na daną rozgrywkę i – chociaż faktycznie przesuwamy pionki szczurów po polach ścieżki biegnącej przez wysypisko śmieci aż do platformy startowej rakiety kosmicznej – decydować, czy lepiej opłaci się oświetlić kolejne pola ścieżki, czy zebrać potrzebne komponenty. Pójść skrótem, zadbać o młode, raczkujące jeszcze w szczurzej norce, czy dokupić punktujące kapsle? A może napoje energetyczne lub plecaki na podróż? Czy może lepiej profilaktycznie zaprowiantować się przed wyprawą? Bezmyślny bieg przed siebie i rywalizacja o to, kto pierwszy dotrze do końca ścieżki rzadko kiedy przynosi wygraną – choć jest jednym z warunków końca rozgrywki. Czytaj dalej
Mezopotamia stała się jednym z bardziej popularnych miejsc do odwiedzenia przez twórców gier planszowych. Zwłaszcza eurasów, w których musimy swoje królestwo budować. Dziś zerkniemy jak do tego tematu podchodzi Papyria.
Windziarz przywiózł z Japonii nowe gry Oink Games. A potem pograliśmy jeszcze w Laserową eskadrę. Może nie ma ładu, składu ani motywu przewodniego, ale nowy odcinek wylądował. Zapraszamy do słuchania.
Nie będzie to klasyczna recenzja. Pełną, opinię o Niezłym numerze możecie znaleźć na profilu Mirosława Gucwa, natomiast ja chcę spojrzeć na ten tytuł z trochę innej perspektywy – szkolnej, edukacyjnej.
Sporą część moich partii rozegrałem nie przy rodzinnym stole, ale z uczniami oraz nauczycielami podczas szkoleń. I właśnie z tej perspektywy Niezły numer okazał się dla mnie czymś więcej niż lekką grą „dla każdego”. To zaskakująco poręczne narzędzie do pracy na lekcji, do prowadzenia prostych rozgrywek szkolnych i do rozwijania u uczniów konkretnych kompetencji.
Ej, co to takiego? Tajemniczy XV wieczny manuskrypt, którego nikt nie potrafi rozszyfrować? Autor też jest nieznany? W środku dziwne rysunki i nieznany język? To bardzo ciekawe. Zróbmy z tego grę planszową. Oto The Voynich Puzzle.
Przed Vitalem Lacerdą nie ma ucieczki. A staraliśmy się przez ładnych kilkanaście lat. Skoro już jednak zagłębiliśmy się w temat prohibicji, korupcji i nielegalnego handlu cieczami wyskokowymi nie pozostaje napisać nic innego. Zapraszamy do słuchania.
Uwielbiam pierwszą edycję A Study in Emerald, choć ma swoje problemy. Niestety jest niedostępna. Druga edycja nie przypadła mi do gustu, bo za dużo zmieniała. Jak będzie z trzecią edycją? Oto Cthulhu: Dark Providence.
Uwielbiam serię filmów o Obcym. Moim ulubionym jest Obcy: Decydujące Starcie. Dlatego trochę byłem smutny, kiedy Adam Kwapiński przeniósł na planszę najpierw trzecią część filmu. Ale w końcu Decydujące Starcie trafiło do pudełka i nazywa się Nemesis: Odwet.
Dziś przedstawiam Wam bardzo sprytną małą karciankę. Gra Makoto przeznaczona dla 2 do 6 osób na około kwadrans rozgrywki oparta jest o proste zasady gier typu trick-taking. Jednak zbieranie lew w Makoto okraszone jest pewnymi niuansami, które dodają grze głębi. Jest to gra bardzo taktyczna w rozgrywce; świeża w zakresie pomysłów i projektu; do tego absolutnie przepiękna graficznie. Ilustracje kart przedstawiają ronina wędrującego przez nostalgiczne japońskie krajobrazy. Autorem gry jest Simon Weinberg, zaś polska edycja gry pojawiła się już w sklepach za sprawą Wydawnictwa Egmont. Czytaj dalej
Zastanawialiście się kiedyś, jak potoczyłaby się II Wojna Światowa, gdyby w strukturach Rzeszy działały organizacje starające się zapewnić swojej stronie przychylność Przedwiecznych? Możecie tego doświadczyć w systemie Achtung! Cthulhu.
Gdyby nie oni, wielcy kompozytorzy nie tworzyliby swoich dzieł. Nie moglibyśmy podziwiać wirtuozów wykonujących utwory. Bo nie byłoby tego wszystkiego bez instrumentów. A nie byłoby instrumentów bez tych, którzy je tworzą. Bez tych, w których wcielamy się w grze Lutnik.
Jeden z nas nadrobił właśnie swoją ogromną zaległość. Ten drugi pograł już swego czasu zdecydowanie więcej. W dzisiejszym odcinku zderzamy ze sobą pierwsze wrażenia z takimi już solidnie zamarynowanymi. Zapraszamy do słuchania.
Kiedy na rynku pojawił się Splendor i zyskał popularność, wiele gier starało się zostać słynnym na cały świat Splendor Killerem. Chyba żadnej się to nie udało i przestano próbować. Ale właśnie pojawia się gra, która może powalczyć o ten tytuł. Oto Kunszt.
Nie wiem ile już razy w planszówkach rozbudowywaliśmy jakieś antyczne, czy starożytne miasta. Było ich na pęczki. Oczywiście głównie okolice Egiptu, Grecji, czy starożytnego Rzymu. Dziś zerkniemy do Memfis, znanego kiedyś jako Men-Nefer.
Bycie strażakiem znajdowało się kiedyś bardzo wysoko na liście „kim chcę być w przyszłości” u wielu chłopaków na podwórku. Dla tych, którzy wybrali inną drogę kariery zostaje wcielanie się w strażaków w grach. Na przykład w takim Flash Point: Legacy of Flame.
W 1920 roku ludzie w USA zostali dotknięci „straszliwą katastrofą”. Rząd sprowadził na nich prohibicję. Zakazano produkcji, importu, eksportu i sprzedaży alkoholu. Na szczęście znaleźli się tacy, którzy pomagali dotkniętej tą „tragedią” ludności. W takie osoby wcielimy się w grze Speakeasy.