Królowie mają przerąbane. Co chwila jakiś umiera (sam, albo z czyjąś pomocą), znika, czy popada w szaleństwo. Wszystko po to, żeby ktoś inny mógł zasiąść na tronie. Tylko zazwyczaj jest to poprzedzone krwawą walką o władzę. Oto Korona Starego Króla.
A co to można zobaczyć na odwrocie pudełka polskiego wydania Kwatermistrza Generała? Nasze logo? To chyba znaczy, że się podoba. A żeby dowiedzieć się jak bardzo się podoba i dlaczego się podoba, to trzeba kliknąć i włączyć odtwarzanie. Zapraszamy do słuchania.
I jeszcze! Zapraszamy na Festiwal Gier Planszowych Twoja Tura 2026 w Lesznie. Do zobaczenia!
Gra Rezerwat od Wydawnictwa Nasza Księgarnia to kafelkowa gra rodzinna. Przeznaczona dla 1 do 5 osób jest zabawą w układanie własnego zoo, w której dopasować musimy wszystko: zwierzaki, typy terenów, potrzeby turystów. Nie przejmujemy się przy tym ograniczeniami w postaci narzuconej siatki własnego tableau (rozrastać się możemy w dowolnych kierunkach), lecz próbujemy rozwiązać inną łamigłówkę: wzajemnego oddziaływania kafelków. Każdy kafel należy do jednego z czterech siedlisk: wodnego, leśnego, pustynnego lub sawanny, zaś każdy zwierz ma inne wymagania co do wielkości i typu obszarów sąsiadujących. Dokładając kolejny kafel do rezerwatu chcemy, by jego wymagania zostały spełnione, a jednocześnie myślimy, w jakim stopniu dokładany kafel spełni wymagania już umieszczonych kafelków. Czytaj dalej
W filmach akcji, główny bohater załatwia sprawę z bombą bardzo prosto. Trochę nerwów, ale finalne ciachnięcie kabelka w losowym kolorze zatrzymuje licznik na milisekundy przed eksplozją. A jak jest naprawdę? O tym mówi gra Bomb Busters.
Po raz kolejny na kanał wjeżdża materiał o RPG. I po raz kolejny wkraczamy do świata odciętego od Światła Imperatora, czyli do Gilead w universum Warhammera 40.000. Tym razem jednak przyjrzę się bliżej zestawowi dla początkujących eRPeGowców. Oto Warhammer 40.000 Wrath & Glory: Zestaw Startowy.
Okazuje się, że budowa statków nie jest taka prosta. Nie wystarczy ogarnięcie kadłuba i zwodowanie go. Trzeba spełniać jeszcze warunki różnych osób. Zrób ładne kominy. Albo dźwigi. Albo niech będzie szybki. O tych problemach opowiada druga edycja gry Shipyard.
Kiedy król postrada zmysły, zamknie się w cytadeli i zacznie podejrzewać wszystkich o to, że dybią na jego życie, jest tylko jedno wyjście. Udowodnić mu, że ma rację. A potem dybać na siebie nawzajem. Oto Crown of Ash.
Czasem pojawia się gra, w którą zagrasz i wiesz, że jest to gra pełna, do której nic już więcej nie trzeba. Dodatki są zbędne. A tu nagle po latach pojawia się duży dodatek. Czy był jednak potrzebny? Oto Clans of Caledonia: Industria.
Filmowe pojedynki wielkich rekinów z wielkimi ośmiornicami zwykle są spektakularne. Zwykle mają spektakularnie kiepskie CGI i zwykle są kinem klasy C. Ale tu mamy grę planszową a nie film. A na dodatek rekin i ośmiornica są zaskakująco normalne. Oto Kelp: Macki kontra Szczęki.
No to cyk. W tym tygodniu zupełnie przez przypadek udało nam się wybrać do odcinka dwie gry posiadające jakiś wspólny mianownik. Być może niewielki, ale zawsze. Zapraszamy do słuchania.
Dziś opowiem o grze, która w Polsce jest relatywnie nieznana, choć na BGG osiągnęła znakomitą średnią ocen 8.0/10. Rozsiądźcie się wygodnie i zanurzcie wraz ze mną, ale i Percivalem, Ginewrą czy Tristanem w świecie arturiańskich legend… na planszy. Czytaj dalej
Lubię gry wideo. Chętnie sprawdzam gry planszowe, które powstały na podstawie gier wideo (zwłaszcza tych, które mi się podobały). A jak jeszcze jest to planszówka oparta o grę opowiadającą o mojej piwnicy, w której trzymam Patronów, to już na bank muszę w to zagrać. Oto Darkest Dungeon.
Biorąc pod uwagę, że od prawie miesiąca gramy niemal wyłącznie w Chaos w Starym Świecie, musieliśmy sięgnąć do wspomnień. Było w zeszłym roku wiele gier, które zagraliśmy, a o których nie pogadaliśmy. Nadrabiamy te zaległości. Zapraszamy do słuchania.
Od dawna twierdziłem, że Eclipse jest do bani. Ale wszyscy krzyczeli, że nie mam racji, że grałem tylko w pierwszą edycję, że druga dużo zmienia. No to zagrałem w drugą edycję i wiecie co? Zaraz Wam powiem i może się Wam to nie spodobać. Oto Eclipse: Drugi Świt Galaktyki.
Dziś zajrzymy pod powierzchnię słonego jeziora w Kalifornii. Poszukamy tam szczęścia i pieniędzy. No dobra, głównie pieniędzy. I punktów zwycięstwa. Wszystko dzięki solance, litowi i energii geotermalnej. Oto Salton Sea.
Gra jest brzydka, temat pretekstowy i bez znaczenia, autorem jest Stefan Feld, wydawcą: Alea. Czyżbyśmy cofnęli się w czasie o dwie dekady? Absolutnie nie! Czy wydawcy testują wydawanie paździerzu pod płaszczykiem nostalgii, czy tak jak dwadzieścia lat temu pod nieatrakcyjną powierzchownością kryje się kamień szlachetny? Zapraszamy do słuchania.
Ogród jest pełen niesamowitych rzeczy. Na odważne mrówki czekają skarby zostawione przez ludzi. Czekają pożywienie i liście. Ale czekają też wrogowie. A oprócz ogrodu jest też mrowisko, które trzeba utrzymać, larwy, o które trzeba zadbać i Królowa, której trzeba słuchać. Oto Ants.
Dzisiaj zaglądamy do zielonej głowy naszego ulubionego, zielonego Niemca. W pierwszej kolejności wyciągnęliśmy z niej dziwną grę w-sumie-licytacyjną-ale-bardzo-na-około o kontrolowaniu losowego miasta (trafiło na Nowy Jork). Następnie znaleźliśmy nietypową grę wziątkową odważnie przebijającą ścianę liczb naturalnych wchodząc w przestwór liczb całkowitych. Zapraszamy do słuchania.
Kiedy w grze pojawiają się takie rzeczy jak Galaktyczny Senat, Obcy, Technologie, czy Piraci, to wiadomo, że może być srogo. Kiedy okazuje się, że jest to euras, za którego jest odpowiedzialny Daniele Tascini, to wiesz, że tam nic nie może pójść źle. Oto Transgalactica.
Dziś pochylamy się nad kolejnym przykładem bezczelnego odcinania kuponów. Wydawca trzyma z pewnością w zanadrzu grę kościaną, wykreślankę i grę legacy (lub ich połączenie), ale nie oznacza to automatycznie, że pochodne są z automatu złe. Nie we wszystkich przypadkach. Zapraszamy do słuchania.