Gram od zawsze – zaczynałem jako dzieciak od brydża z rodziną i Pokemonów w szkole, potem ok. 2005 roku w moje ręce trafili Osadnicy z Catanu i dalej już poszło z górki. W 2015 roku zacząłem pisać recenzje (głównie w serwisie Board Times), a od 2017 roku zawodowo zajmuję się projektowaniem gier szkoleniowych i planszowych. Uwielbiam gatunek euro, preferuję gry lekkiej i średniej ciężkości, ale mimo to w moim bezkonkurencyjnym top3 są Star Wars: Rebelia, Gra o Tron LCG i Dice Masters.
Oprócz planszówek żegluję, tańczę w zespołach folklorystycznych, sporadycznie piszę piosenki i piję nieprzyzwoicie dużo herbaty.
Jest taki gatunek gier, który ma u mnie w kolekcji specjalne miejsce. Jeszcze przed Osadnikami z Catanu jako dzieciak zagrywałem się w TCG (Trading Card Games) – najpierw Pokemony, a potem Magic: The Gathering. Moja miłość do kolekcjonerskich karcianek nieco ewoluowała przez te przeszło 20 lat, ale sentyment pozostał.
Kiedy mówimy o grach kafelkowych, pierwszym tytułem, jaki przychodzi do głowy niemal każdemu, jest Carcassonne. 24 lata po jego premierze doczekaliśmy się setek innych wariacji na temat układania kafelków, ale wciąż na rynku pojawia się coś zaskakującego. W poprzednich latach były to Wyspa Skye, Kingdomino, Kaskadia, a w 2023 roku doczekaliśmy się Dorfromantik. Gry do […]
W zeszłym tygodniu opublikowałem moją recenzję Fog of Love aka W oparach miłości, a w ostatni weekend postanowiliśmy ograć nasz najnowszy dodatek. Stwierdziłem zatem, że to doskonała okazja, żeby pokazać przykładowy gameplay. Zapraszam zatem na historię Margaret i Roberta.
Chociaż mamy dopiero początek stycznia, jestem w stanie stwierdzić, że to jedna z najciekawszych polskich premier 2024 roku. Nakładem Lucrum Games już za kilka tygodni ukaże się W oparach miłości, znane oryginalnie jako Fog of Love. Dwuosobowa gra o związku, czyli planszówkowy odpowiednik komedii romantycznej. Tak się przy tym składa, że posiadam ją od kilku lat, zatem postanowiłem […]
Przełom roku to jak zwykle dobry czas na podsumowania. 2023 był u mnie planszówkowo nieregularny – zdarzyły się wybitne miesiące, jak i puste przebiegi. Tym niemniej jak co roku na stół skoczyło sporo nowości i o części z nich warto wspomnieć.
Wychowałem się na klasycznych karciankach – tysiącu, kierkach, brydżu. Przy wszystkich zaletach, ich wspólnym problemem był sztywny limit graczy – poza tysiącem, ale akurat tysiąc był ciekawy tylko w wariancie trzyosobowym. Zawsze brakowało mi natomiast sensownej gry o zbieraniu lew, która działałaby dobrze na dwie osoby. I kiedy już myślałem, że to raczej niewykonalne, poznałem Jekylla […]
Wczoraj wróciłem z jesiennej edycji Designer Campu, jednego z najciekawszych zjazdów planszówkowych w Polsce. W przeciwieństwie do konwentów czy targów, jest to przede wszystkim miejsce spotkań projektantów planszówek oraz przedstawicieli wydawnictw. W tym roku byłem tam po raz drugi – ponownie poniekąd w obu rolach – i ponownie wróciłem bardzo zadowolony.
Niestety w tym roku nie wybieram się po raz kolejny na targi w Essen, ale to nie znaczy, że nie śledzę zapowiedzi. Podobnie jak w zeszłym roku, postanowiłem przygotować listę gier, na które zwróciłem uwagę i które chętnie przetestuję przy najbliższej okazji.
W planszówkach widziałem już wiele. Walczyłem z pandemią, uciekałem przed smokiem z lochu, zarządzałem zoo czy produkowałem wino – ale do tej pory nie miałem okazji urządzać domu. I wiecie co? To ostatnie zadanie bywa trudniejsze niż cokolwiek innego…
Ostatnie miesiące mocno mnie przycisnęły zawodowo i nie miałem zbyt wiele czasu na prowadzenie bloga. Tym niemniej 2022 rok był bardzo owocny pod względem planszówek – poznałem przeszło 100 nowych gier. Zapraszam na podsumowanie najciekawszych tytułów, jakie wpadły w minionym roku na stół.
Błogosławieni ci, którzy nie mając nic do powiedzenia, nie oblekają tego faktu w słowa. Mam poczucie, że ta przepiękna maksyma powinna być bardziej popularna. Również w odniesieniu do tworzenia planszówek.
Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że również w tym roku będę miał okazję odwiedzić targi w Essen. Podczas poprzednich dwóch wizyt nie przygotowałem się do tego należycie i sporo czasu spędziłem na zwykłym krążeniu między stoiskami. W tym roku postanowiłem w związku z tym przygotować wstępną wishlistę do sprawdzenia.
Przeciętnemu graczowi wspieraczki kojarzą się obecnie głównie z bizantyjsko rozdmuchanymi kickstarterami. Tymczasem wśród projektów crowdfundingowych wciąż trafiają się małe, autorskie projekty. Łatwo im niestety przepaść w tłumie – i poniekąd taki los spotkał pierwszą polską grę o cyrku. A czy słusznie?
Siódmego czerwca 2022 roku, po 16 latach działalności, wydawnictwo Lacerta ogłosiło zawieszenie działalności w dotychczasowej formie. I choć można się było tego spodziewać – prowadzenie firmy w ostatnich latach nie jest łatwe – to i tak dla wielu osób (w tym dla mnie) był to szok. Gry z jaszczurką na okładce towarzyszyły mi od czasów […]
Gdyby jeszcze trzy-cztery miesiące temu ktoś mi powiedział, że Ark Nova wyrasta na najgorętszą premierę ostatniego roku, byłbym mocno zaskoczony. Tymczasem pod koniec maja 2022 roku dobija się do top 10 BGG i nie wygląda, jakby miała hamować. Czy ten hype jest faktycznie zasłużony?
Być może dla wielu czytelników to nie jest miejsce na taki temat, ale szczerze powiedziawszy, ulało mi się i mam dość whataboutismu. Czujcie się ostrzeżeni.
Widziałem już gry o okradaniu magicznych supermarketów czy wybieraniu papieża. Zdarzyło mi się szyć w planszówkach kocyki czy budować dom na drzewie. Dziś natomiast zapraszam na krótki tekst o Grand Finale – pierwszej znanej mi grze o… balecie!
Co tu dużo mówić, jedną z niewielu zalet pandemii jest więcej wieczorów przeznaczonych na planszówki. O ile rok 2020 był zaledwie niezły, to na 2021 już wcale nie mogę pod tym kątem narzekać. Zapraszam na krótki przegląd tytułów, które wywarły na mnie szczególnie dobre wrażenie w zeszłym roku.
Wydawnictwo Portal Games ogłaszając swoje tegoroczne premiery na początku 2021 roku według wielu osób rozbiło bank. Pośród licznych uznanych i oczekiwanych tytułów moją uwagę przyciągnęli szczególnie jedną zapowiedzią. Clash of Cultures – gra, na którą od dawna polowałem – miała się oto pojawić w nowym, polskim wydaniu. Musiałem jednak poczekać aż do listopada, żeby sprawdzić, czy moje […]
Dawno żadna gra nie zdominowała moich planszówkowych spotkań, jak Clash of Cultures. Zanim jednak stworzę pełnoprawną recenzję, zapraszam na relację z trzyosobowej rozgrywki pomiędzy Wikingami, Aztekami i Grekami.