Grudzień już w pełni, Święta za pasem, a najnowszy numer Rebel Times dopiero teraz trafia do czytelników. Nie jest to niestety koniec złych informacji, ponieważ grudniowy numer jest zarazem ostatnim tego zacnego periodyku. Możliwość zasiadania w redakcji Rebel Times była dla mnie prawdziwą przyjemnością i wyróżnieniem, bardzo żałuję, że miesięcznik nie będzie się już ukazywał. Żegnam się z nim recenzją Sierry West (strona 19):
Jesteś fanem Reinera Knizii, gier wyścigowych, lub serii filmów Spielberga o przygodach Indiany Jonesa? Dobrze trafiłeś, rozsiądź się wygodnie w fotelu, piwko w dłoń, głęboki wdech i… ej nie spać mi tu jeszcze! Na to przyjdzie pora w połowie tekstu, teraz czytaj, bo to coś specjalnie dla Ciebie! Jeżeli nie czujesz tych klimatów, to nic nie szkodzi, spokojnie czytaj dalej. U mnie jest podobnie — lubię Spielberga, ale nie za Indiego, szanuję Dr. Reinera, ale do fana mi daleko, a ściganie na planszy kojarzy mi się głównie z losowością.
Oczywiście bywają wyjątki jak świetna pod względem tematyki i mechaniki Wielka Pętla, czy znakomita, bardzo złożona i niestety czasochłonna Race! Formula 90. Decyduje jeden element, który w moim odczuciu dzieli te dobre od tych drugich — sposób zarządzania ruchem. Krótko mówiąc: kości — chała, karty — chwała!
Dawno nie mieliśmy na stole ciężkiego eurosuchara. Ale tak naprawdę ciężkiego, z masą zależności i długofalowym planowaniem wpisanym w DNA rozgrywki. No i bum! Wpadł do nas Trismegistus, danie dla prawdziwych geeków. Zapraszamy do słuchania.
Dziś kilka szybkich słów na temat niewielkiej gry, której byłam bardzo ciekawa, gdyż zalicza się do popularnego gatunku roll & write (czy też flip & write). Kartografowie – opowieść ze świata Roll Player, to gra, w której gracze rysują mapy własnych królestw, usiłując jednocześnie spełnić wymagania królewskich edyktów. Czytaj dalej
Czasem przestajemy budować imperia handlowe, imperia wojskowe, czy swoje cywilizacje. Czasem trzeba przestać ratować świat, czy próbować go zniszczyć. Czasem trzeba napisać pracę naukową o jakichś tajemniczych stworzeniach. Oto Stworologia: Ekspedycja.
Bulgoczące błoto pod stopami i szeleszcząca trawa oraz ta cisza podczas przeczesywania torfowisk mokradeł – dawała mi względny spokój i skupienie. Nie istnieje krótka i bezpieczna droga do Zony, więc moje zmysły byłe wytężone do granic możliwości. Wiem, że w okolicy znajduje się anomalia – instynkt mi to podpowiada, a wściekle terkoczący licznik Geigera tylko to potwierdza. Problem w tym, że przez te krzewy nie mam pojęcia w co się pakuję. I ta przedłużająca się cisza zaczyna mnie niepokoić…
Większość gier ma obecnie dość oklepaną tematykę. Prościej zrobić kolejną grę o wikingach, czy malowaniu obrazków, niż wymyślić coś świeżego i nietypowego. Kiedy usłyszeliśmy o tytule symulującym opiekę nad terminalnie chorym pacjentem skrywającym tajemnicę, którą będziemy się starali odkryć, to z miejsca byliśmy nim zainteresowani. Wreszcie coś nowego! Mechanika na papierze wydawała się troszkę za prosta, ale przecież to historia miała tu grać główną rolę. Z dużym entuzjazmem zasiedliśmy do partii… Czy ten entuzjazm przetrwał? Tytuł tekstu już sugeruje jaka jest odpowiedź na to pytanie…
Mało powiedzieć, że Prêt-à-porter jest grą ekonomiczną; to jest symulacja prowadzenia biznesu. Trzecia edycja gry Ignacego Trzewiczka, powstałej jeszcze w 2010 roku, trafiła niedawno na półki sklepowe. W tej trzeciej odsłonie gra zyskała zupełnie nową – znakomitą – oprawę graficzną. I tak podana – barwna, stylowa, charakterna – próbuje na nowo pozyskać zainteresowanie graczy. Czy znów stanie się modna? Czytaj dalej
Nawał premier! Jedyną możliwością radzenia sobie z tą sytuacją jest kolejny odcinek ekspresu. Szybko o: Żelaznej Kurtynie, Minerałach, Sonar oraz nowej
Wielkie kolorowe budynki. Możliwość wynalezienia penicyliny przed wynalezieniem koła. Odkrywanie nowych lądów i wyprawy w kosmos. A to wszystko w oprawie budowania silnika do zdobywania punktów. Oto Tapestry.
Brzdęk był dla mnie dużym zaskoczeniem – głównie dlatego, że nie przepadam za mechaniką budowy talii. Tutaj jednak temat wybija się na pierwszy plan i Brzdęk szybko stał się jedną z moich ulubionych gier… aż do czasu gdy poznałem jego następcę – Brzdęk w Kosmosie. Na polskie wydanie trochę musieliśmy czekać, ale już jest (albo za chwilkę będzie). Jeżeli się zastanawiacie co jest takiego innego w Kosmosie, to mam dla Was krótki opis – jak zwykle w kilka minut. A dodatkowo podrzucam jeszcze dodatek Apocalypse, który wprawdzie jeszcze nie jest wydany po polsku, ale warto wiedzieć co nas czeka w przyszłości.
Dodatki do Brzdęka dotarły w końcu i do nas. Dzięki nim dane nam było poznać najbliższą rodzinę chciwego gada, któremu w podstawce kradliśmy skarby. Pojawia się smok morski, smok krokodylowaty i pajęczyca? Chyba trzeba zajrzeć głębiej do drzewa genealogicznego. Tak czy siak, pogadamy sobie o chodzeniu po podziemiach na kilka różnych sposobów. Zapraszamy do słuchania.
Niedawno dzięki Naszej Księgarni pozwiedzaliśmy oceaniczne głębiny w poszukiwaniu skarbów. Dzisiaj zajmiemy się sportem nieco mniej ekstremalnym, a mianowicie wcinaniem czekolady. Mamy do wyboru masę smakowitych rodzajów, a najwięksi smakosze będą odpowiednio wynagrodzeni. W Fabryce pracują pokrewne nam dusze – planszoholicy. Niestety nie potrafili oprzeć się pokusie zapoznania z planszowymi nowinkami i zagrali nad linią produkcyjną czekoladowych specjałów. Teraz niektóre tabliczki kryją pionki, czy kostki, na których można sobie połamać zęby. Na szczęście zawsze możemy zapolować na prawdziwy rarytas – białą czekoladę! Teraz pozostaje pytanie… Warto było buszować po tej fabryce, czy może lepiej wrócić do nurkowania?
Miło patrzeć, jak co jakiś czas na rynek powraca klasyka w odświeżonej wersji graficznej. Jeszcze fajniej patrzy się, kiedy równolegle pojawia się ten sam klasyk w lekko zmienionej wersji mechanicznej. Tak właśnie było z Brassem. Dziś kilka słów o nowej wersji, czyli Brass Birmingham.
No tak… skoro jakiś czas temu po Facebooku krążył sobie obrazek o Minerałach wyskakujących z lodówki, to i u nas ten tytuł w końcu musiał się pojawić. Debiut autorki, świeżutkie wydawnictwo, ładna oprawa, celowanie w graczy familijnych. Udało się, czy nie? Zapraszamy do słuchania.
Nowa gra z serii Arkham. Godzina w tytule. Czas rozgrywki około 60 minut. Dobre to?
Banda Stworów to gra dla dzieci, która trafiła na listę rekomendowanych gier Spiel des Jahres 2019 r. I choć opiera się na mechanice wyszukiwania par, to poprzez wyśmienitą zabawę ćwiczy kompetencje językowe, nie tylko w języku ojczystym, ale również podczas nauki języków obcych. Czytaj dalej
Nauka mówi, że w kosmosie dźwięk się nie rozchodzi. Bo próżnia i takie tam. Oczywiście sytuacja wygląda inaczej w dwóch przypadkach. Po pierwsze na statkach kosmicznych i w bazach orbitalnych. A po drugie, kiedy tym dźwiękiem jest brzdęk. To cholerstwo niesie się jak głupie i każdy je słyszy. Oto Clank! In! Space!
Nowa gra cywilizacyjna od autora Scythe, Viticulture i Charterstone. Zagrałem i oceniłem. 🙂