Dodatki do gier są moim ulubionym, planszówkowym przekleństwem. Kupuję je na potęgę, a jednak tylko nieliczne z nich wielokrotnie trafiają na stół… Stąd też bardzo cenię sobie rozszerzenia, które prostymi i w gruncie rzeczy nieinwazyjnymi zabiegami potrafią znacząco odświeżyć rozgrywkę.
W dzisiejszym odcinku gra imprezowa rodem z Rosji. I szczerze mówiąc nie wiem co mógłbym napisać, żeby przebić pierwsze zdanie tego tekstu. Straszno? Śmieszno? Obejrzyjcie prezentację zasad, posłuchajcie recenzji, oceńcie sami. Ale zajrzyjcie też akapit niżej, bo jest taka jedna mała okazja.
Problemy techniczne spowodowały, że wypadł mi jeden odcinek. Na szczęście poradziłem sobie z nimi i wracam na szlak. I to od razu na Szklany Szlak.
Michael Bay od lat wyznaje zasadę, że nie ważne jak prezentuje się film, z wielkimi robotami walczącymi na wszystkich możliwych planach wyglądać będzie zdecydowanie lepiej.
Order & Chaos dotarł do nas z tygodniowym opóźnieniem. Ale jego pierwszy transport został od razu wyprzedany! Czyżby wszyscy tak niecierpliwie czekali na nowe karty? Zapraszam na kolejną część recenzji, tym razem omawiamy pozostałe karty dla korporacji.
W dzisiejszym wpisie będzie o tym, jak fajnie się pisze opinię o grze, która ma już ponad rok. Znajdzie się też miejsce na czerstwy, szowinistyczny żart. W tle zaś będzie jakaś planszówka, ale w sumie kogo to obchodzi. Do dzieła więc!
Chrzęst raków wgryzających się w lód. Zmęczona ręka wbijająca czekan w śnieżną ścianę. Ciężki oddech, gdy z wysiłkiem podrywasz ciało, by znów przesunąć się o pół metra w górę. Jeszcze tylko 100… 50 metrów dzieli Cię od szczytu K2, jednego z najtrudniejszych ośmiotysięczników. Stojąc w oślepiającym słońcu patrzysz w dół, gdzie czeka na Ciebie namiot. Jednak by do niego dotrzeć musisz przejść przez szalejącą na najtrudniejszym odcinku śnieżycę. Czy dasz radę? * Czytaj dalej
Starożytny Egipt to – obok Grecji i Rzymu – jedna z dawnych cywilizacji wyjątkowo często pojawiających się w grach planszowych. Specyficzny panteon, zwyczaje pogrzebowe oraz bogata- zachowana do dnia dzisiejszego – sztuka i architektura czynią z mieszkańców Czarnej ziemi wdzięczny temat dla wielu projektantów.
Czytaj dalej
Z niewielkim poślizgiem wynikającym z przyczyn technicznych udamy się dziś do lochów, aby zobaczyć jak wiedzie się potworom czekającym na końcu labiryntu.
Miałem w końcu okazję (yay, po lekko ponad roku od zakupu) zgarnąć ludzi, którzy nie krzywią się na ciężkie eurosy i zagrać w Madeirę. W tym przypadku przez „ciężki euros” mam na myśli grę, której tłumaczenie zajmuje 45 minut, a gra tak coś koło godziny na gracza. Perspektywy wydawały się dobre, więc te kilka godzin nas nie przeraziło. Po dwóch partiach stwierdziłem, że muszę skonfrontować wrażenia z kimś innym, bo chyba nie może być aż tak źle…
Outer Belt to najnowszy dodatek do gry Alien Frontiers. Ukazał się w samej końcówce 2014 roku i w polskich sklepach wciąż jest pozycją o statusie „na zamówienie”. Czy warto czekać te trzydzieści dni na realizację zamówienia? Poniżej moje pierwsze wrażenia.
Ile razy da się wałkować ten sam pomysł, zmieniając w nim jakieś drobne szczegóły? Najwyraźniej niemal nieograniczoną liczbę razy. Ciężko powiedzieć, żeby trick-taking przeżywał obecnie jakiś renesans, ale w łapki wpadła nam gra, która bierze go na warsztat.
W tym tygodniu trafi do polskich sklepów nowy duży dodatek Order & Chaos. Fani najbogatszej korporacji na świecie Weylanda oraz nieprzewidywalnej frakcji Anarchów w końcu doczekają się swojego pudełka. Wszystkich, jak zawsze, gorąco zapraszam do przeczytania opinii naszych mądralińskich recenzentów i wyrażania własnej w komentarzach. Jeśli, jakimś cudem, do tej pory nie widzieliście spoilerów nadchodzących kart, to koniecznie musicie zajrzeć, bo nowe karty prezentują się ekscytująco!
Ataku Zombie chyba nie trzeba przedstawiać czytelnikom ZnadPlanszy. Portal objął wydanie tej gry patronatem, autor publikował tutaj swoje dzienniki, a sama gra doczekała się już wielu pozytywnych opinii. Nie ma co zatem przedłużać wstępu i od razu zapraszam do oglądania!
Cardline: Zwierzęta to szybka i prosta gra karciana, która uplasowała się na wysokiej pozycji w rankingu „Przedszkolak gra z mamą”. Ranking zmienia się właściwie z dnia na dzień, a dobór gier przez moje już 6letnie dziecko jest trudny do przewidzenia. Czasem jakiś tytuł króluje 1 dzień, a czasami całe tygodnie. Cardline: Zwierzęta moje dziecko wyciąga przy każdej możliwej okazji od czasu, jak tylko pojawiło się w domowej kolekcji.
To jest historia tworzenia imperium zasiedlanego przez starożytne plemiona wędrujące przez świat pod kolorowymi chorągwiami, okraszona walką z potężnymi tytanami. W historii tej nie zabraknie codziennych banalnych czynności wykonywanych przez szarych obywateli starożytnego imperium: od eksploracji, przez naukę, po szkolenie armii. Zaś w warstwie mechanicznej, The Ancient World to klasyczny worker placement i zbieranie zestawów […]
Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli jednakowe słowa. A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i tam zamieszkali. I mówili jeden do drugiego: „Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i wypalmy ją w ogniu”. A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej, rzekli: „Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób uczynimy sobie znak, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi”
(Biblia Tysiąclecia, Księga Rodzaju 11,1-5)
Czytaj dalej
James Cameron jeszcze w latach 80. nakręcił film pod tytułem „Abyss”, w którym to Ed Harris uczył się oddychać płynem na niepoważnych głębokościach, spotykał się z nieszczególnie niszczycielskimi kosmitami i walczył z wąsami Michaela Biehna.
Kolejna przerwa (już ostatnia) między odcinkami mojej listy Top 50, więc czas na wideorecenzję. Dziś zajmę się grą Magnaci od wydawnictwa PHALANX.
Czasami bywa tak, że nie bardzo jest pomysł na to co wpisać w tym miejscu. Szczególnie, że na pierwszy rzut oka nie ma nad czym się rozwodzić, po pudełko małe, w środku kart niewiele, instrukcja jakaś krótka…