Tikal – wideorecenzja i konkurs
Witam w kolejnym materiale. Dziś dwa w jednym, bo jest tu zarówno wideorecenzja gry Tikal, jak i konkurs, w którym możecie ją wygrać.
Wesoła Farma
Co najbardziej podoba ci się w Wesołej Farmie?
- Długie jak gąsienice zwierzęta (7-latka)
- Sadzenie, zbieranie i karmienie (10-latek)
- Zarządzanie gospodarstwem (13-latka)
- Brak nudy w grze dla dzieci (30-latka)
A co mnie się podoba? Wszystko. Przesadzam? Nie. Czytaj dalej
Pomysłówka
Pomysłówka to przeniesiona na planszę łamigłówka słowna, zwana wykreślanką. W odróżnieniu od swojego pierwowzoru, przeznaczona jest dla 2-4 graczy, wprowadza między nimi mocne współzawodnictwo, a wynik rozgrywki nie jest znany do samego końca. Gra znana jest na rynkach zachodnich od 2009 r., w 2010 r. zdobyła w Niemczech nagrodę Kinderspielexperten w kategorii wiekowej 8-13 lat. Czytaj dalej
Wesoła Farma – Agricola dla najmłodszych
W życiu każdego gracza-zapaleńca przychodzi taki dzień, że przestaje chodzić na spotkania planszówkowe z taką częstotliwością jak wcześniej. Musi ograniczyć zakup nowych planszówek, a czasem nawet sprzedać jakieś już posiadane. Ten dzień to narodziny pierwszego dziecka (*). Ale w tym samym czasie w głowie planszomaniaka-rodzica, zaczynają kiełkować Plany (takie przez duże P) o tym jak pokierować losem tego małego człowieczka, tak aby za kilkanaście lat, siadało z nami do stołu i grało jak równy z równym w Age of Steam, Brassa, Zimną Wojnę i Agricolę. Droga to długa i żmudna, bo wypełniona grami typu memory, różnymi odmianami grzybobrania (które będzie kupować nam niezorientowana w temacie rodzina) i wieloma innymi utworami (**), które nie będą wielkimi wyzwaniami strategicznymi dla zaprawionego w bojach gracza. Lecz w pewnym momencie na stole (lub podłodze) do grania z dzieckiem, zaczną pojawiać się tytuły które przykują również uwagę rodzica i ukażą światło w tunelu. U mnie pierwszym takim tytułem okazały się Magia i Myszy, a kolejnym właśnie wydana po polsku Wesoła Farma.
Abyss
„Abyss jest niesamowite, nigdy wcześniej nie widziałem takiej gry”. Ta gra była 4 nowoczesną planszówką w życiu znajomych gimnazjalistów. Zachwyciło ich wykonanie, prosta mechanika i jednocześnie sporo, w ich odbiorze, możliwości jakie gra oferuje. Czytaj dalej
Gradanie ZnadPlanszy #90 – Wojownicy Podziemi
Czasami człowiek ma ochotę po prostu czymś rzucić. Całe szczęście w sukurs przychodzi wtedy planszówkowe hobby, więc skład domowej zastawy naczyń wszelakich nie musi być uszczuplany bez potrzeby. W ten oto sposób w dzisiejszym odcinku podchodzimy do recenzji gry zręcznościowej. Z jakim skutkiem? Zapraszamy do słuchania.
World of Warcraft: Miniature Game – Wideorecenzja
Tworząc recenzję tej gry odczuwam niewyobrażalny smutek. Z jednej strony lubiany przeze mnie świat, świetna mechanika, a z drugiej historia gry planszowej, której potencjał został zmarnowany…
Czytaj dalej
World of Warcraft: The Burning Crusade – Wideorecenzja
World of Warcraft: Gra Planszowa to gratka dla każdego fana cyfrowego uniwersum Warcrafta, a dodatek The Burning Crusade to pozycja obowiązkowa dla każdego posiadacza tej podstawki.
Czytaj dalej
Krosmaster – Wideorecenzja
Krosmaster Arena to genialna gra osadzona w realiach świata Wakfu/Dofus. Pierwotnie zaimplementowana jako minigra w tych dwóch utworach, z czasem ewoluowała na samodzielną grę cyfrową, a później planszową.
Czytaj dalej
Monstrous – wideorecenzja
Kiedyś recenzowałem gry, o których nikt w Polsce nie słyszał. Czas wrócić do tej tradycji. Oto Monstrous. Zręcznościówka z wielkimi potworami.
Arcadia Quest – Wideorecenzja
Arcadia Quest to jedna z tych gier, obok której nie można przejść obojętnie. Genialne figurki, dynamiczna rozgrywka oraz mnóstwo negatywnej interakcji to tylko niektóre z jej smaczków.
Empatio
Wydawnictwo Granna wydało niedawno grę planszową, w której tematem przewodnim jest umiejętność współodczuwania – Empatio. Jak dla mnie, ta gra okazała się niesamowitym narzędziem, które, dzięki prostej mechanice, rozwija umiejętność obserwacji, wczuwania się, wysnuwania wniosków i mówienia o ludziach i towarzyszących im emocjach w danej sytuacji. Czytaj dalej
Gradanie ZnadPlanszy #89 – Francis Drake
Czy można zrobić suchą eurogrę o prowadzeniu podbojów, żeglowaniu po Karaibach i walce z hiszpańską Armadą? Zadanie takie wydaje się być dosyć karkołomne, ale pojawiły się głosy, że ktoś jednak postanowił podjąć się takiego przedsięwzięcia.
Medina – zbuduj to sam
Medina to gra jedyna w swoim rodzaju. Rozgrywkę zaczynamy przy prawie pustej planszy, po której hula pustynny wiatr i pęta się mały samotny ludek, a tylko jedno z wysuszonych pomarańczowych pól ożywia niewielka studnia. Kończymy ją za to podziwiając ogromne zaludnione miasto pełne kolorowych pałaców, orientalnych mauretańskich dachów i wystrzępionych murów. Grę kończymy też pełni emocji, bo rozgrywka bywa nerwowa oraz wymaga koncentracji i myślenia, mimo że zadaniem gracza w każdej turze jest po prostu umieszczenie dwóch budynków ze swej puli na planszy. Czytaj dalej
Megawojownicy – wideorecenzja
Szukałem przez jakiś czas gry z negatywną interakcją, w którą będę mógł grać z synem, bez konieczności „odpuszczania”. I chyba znalazłem. To Megawojownicy.
Viticulture – czyli robienie wina w stylu europejskim
Przez niektórych planszówkowych znajomych jestem oskarżany o przejście na „ciemną stronę mocy” tj. porzucenie EuroGier, gier gdzie głównym celem jest zdobywanie punktów na różne sposoby,na rzecz gier tematycznych, losowych, z pięknymi komponentami. To nie jest tak. W pewnym momencie przestałem czerpać przyjemność z gier, które mają losowo wybrany temat, gdzie nieważne co robimy to zdobędziemy jakieś punkty, a to co robimy nie trzyma się zupełnie kupy.. a nawet jak się trzyma to jest po prostu bez sensu. Jeżeli gra ma się wspiąć wysoko w moim prywatnym rankingu powinna mieć dobrą (albo przynajmniej ciekawą) mechanikę, która dobrze się łączy z tematem. Łatwiej mi jest „wejść” w grę, jeżeli to co robię w trakcie partii ma jakieś odzwierciedlenie w temacie gry. Ładne komponenty natomiast, to w tym momencie to już nie jest dodatek, a po prostu podstawa. Od dłuższego czasu szukałem sobie jakiejś ciekawej eurogry i mój wzrok wylądował na.. kolejnej grze o robieniu wina.
Impulse – Chudyk u szczytu formy
Dwa, trzy, pięć sposobów na wykorzystanie jednej karty? To już było! W grze Impulse Carl Chudyk proponuje dwucyfrową liczbę możliwości użycia dla każdej z kart jaką znajdziecie w tym niedużym pudełku. Liczba kombinacji ogromna, mózg przy tym wysiada, współgracze paraliżują, a gra się kończy po 30 minutach? Brzmi to cokolwiek niewiarygodnie. A czy to prawda – odpowiadamy w recenzji.
Herosi – kto szybszy, ten (zazwyczaj) lepszy!
Gry czasu rzeczywistego to w świecie planszówek wciąż dość nieliczna grupa, szczególnie, gdy pod uwagę weźmiemy tytuły, które wykorzystują ten typ rozgrywki w sposób zachęcający do powtórnych partii. Pośród nich lwią cześć stanowią – mniej lub bardziej typowe – iprezówki, toteż grupa, do której zaliczyć możemy bohatera dzisiejszej recenzji, z nielicznej staje się wręcz elitarną. Mowa tu o tytułach starających się ubrać równoczesną rywalizację w mechanikę nieco poważniejszą, niźli szukanie par i kompulsywne rzucanie się na kolorowe karty. Czy Herosom uda się zwyciężyć w tym nierównym pojedynku ze statystyką?
Czytaj dalej
Waleczne Piksele 2 – wideorecenzja
Dziś pokażę Wam drugą część rewelacyjnej taktycznej karcianki dla dwóch osób. Co takiego wnoszą Waleczne Piksele 2 do rodziny?
Mandatory Upgrades #15 – Chrome City cz. 1 (Runner)
Chrome City wylądował w naszych rękach. Bezpośrednio ze sklepu, ekspresową dostawę na warszawskie spotkania mieliśmy już we wtorek, gdzie kilka osób dosłownie wyrywało paczki aby włożyć nowe karty do swoich talii przed rozpoczęciem gier. Nowy dodatek przynosi nowy podtyp sprzętu: cybernetic. Czy cybernetyczne upgrade’y okażą się przydatne dla runnerów? Zapraszam do recenzji.
