Zapowiedź nowych Osadników jakoś nie wzbudziła we mnie ogromnych emocji. Taka kolejna część Osadników. Dodatek? Spin off? Nic bardziej mylnego. To pełnoprawna, duża gra ze swoimi pomysłami.
Najlepszą weryfikacją dla gier jest szeroko rozumiany upływ czasu, który pomaga byśmy ochłonęli po uderzeniu świeżości bijącej z nowo otwartego pudełka. Wszyscy przecież wiemy, jak liczna jest grupa gier, którymi recenzenci zachwycają się zaraz po ich wydaniu, a miesiąc później jest już o nich zupełnie cicho. Są też gry, które zamawiamy w preorderze, odliczamy dni do premiery, z wypiekami na twarzy czytamy instrukcje, gramy raz, czasem drugi, a później trafiają na półkę zwaną “może jeszcze kiedyś”.
Niestety taki los czeka większość gier. Przy widocznej na rynku tendencji, przy setkach tytułów wydawanych każdego roku, większość skazana jest na zapomnienie, a swoje pięć minut mogą świętować tylko na krótko po premierze. Dlatego też warto zwrócić uwagę na gry, które mimo lat na karku cały czas są wspominane i co ważne, lądują na stołach. Posłuchajcie zatem jak Tikal, gra z 1999 roku radzi sobie 20 lat po premierze. Czytaj dalej
Gry wyścigowe nigdy nie mieściły się w kręgu moich zainteresowań. Żaden ze mnie petrolhead, samochodami się zupełnie nie interesuję… no może interesuje mnie tylko to, żeby ten nasz dowiózł nas do celu i nie rozpadł się po drodze. Moja Małżonka jest w tej kwestii moim zupełnym przeciwieństwem. Szukałem jakiejś gry, która nawiązywałaby do tego obszaru jej zainteresowań i namówiony przez świetny podcast Gradania, zaopatrzyłem się w Downforce’a. Był to strzał w dziesiątkę, bo dość szybko znalazł się on w jej TOP10, ale niestety rok później musiał ustąpić miejsca innym tytułom.
W dzisiejszym odcinku idziemy w ślady Jurija Gagarina, Walentyny Tiereszkowej i Marca Andre. Zbieramy kafelki, kupujemy karty, lecimy w kosmos, a wszystko w oparach socrealizmu. Zapraszamy do słuchania.
Grę Bruxelles 1893 kupiłam dlatego, że spodobała mi się jej okładka. Przedstawia wnętrze oryginalnej kamienicy, zalane światłem, pełne geometrycznych secesyjnych ornamentów. Pomyślałam sobie: w końcu gra z unikalnym, architektonicznym tematem, wrażliwa na sztukę i estetykę. W rozgrywce osobliwy ten temat staje się niestety bardzo umowny; wspiera go tylko przyjemna oprawa graficzna. Bruxelles jest zlepkiem mechanizmów. Przypomina kunsztowny staromodny zegarek, który nagle jesteśmy zmuszeni oglądać od środka, widząc tylko szereg zazębiających się trybików. A więc rozczarowanie? Czytaj dalej
Odin’s Ravens to mała dwuosobowa gra w wyścig kruków Odyna. Od dłuższego czasu chciałem ją zrecenzować, żeby pokazać ja polskim graczom. A tu nagle Nasza Księgarnia wydała Kruki, będące polską edycją Odin’s Ravens. No to teraz już na pewno musiałem o tej grze opowiedzieć.
Zamek nostalgii. Gra mająca przypominać klasyczne gry przygodowe. Uciekamy z więzienia i współpracujemy w walce z potworami.
Wolfgang Warsch, czarny koń roku 2018, ekspresowy laureat nagrody SdJ, autor chyba najżywiej komentowanych tytułów tego i zeszłego roku – słowem człowiek, który z powodzeniem namieszał w naszym poukładanym, planszówkowym świadku. Dziś sprawdzamy, jak poradził sobie z – „bagatela” – obalaniem problemu lidera w grach kooperacyjnych.
Kiedy zaczynałem moją przygodę z planszówkami chciałem by każda z zakupionych gier miała możliwie wielkie pudełko. Lubiłem to uczucie, gdy płacąc za grę dostawałem okazałe opakowanie, które budziło szacunek zerkających nań domowników. Czas płynął, a pudełek na półce przybywało. Z czasem jedna półka przestała wystarczać, więc szybko powstały kolejne. One jednak też się zapełniły… Zapewne nie tylko ja z czasem zrozumiałem, że choć pragnę kolejnych gier to nie będę w stanie zmieścić ich wszystkich. Jako że posiadam duszę kolekcjonera zacząłem jeszcze bardziej doceniać te produkcje, które nie mają sztucznie nadmuchanych pudełek.
Dice Settlers to gra, która zadebiutowała na Kickstarterze zbierając niemalże 200 tysięcy dolarów, co stanowiło 500% zakładanego celu. Wkrótce – bo już 14 sierpnia – na naszych stołach zawita polska wersja językowa, spod szyldu Lucrum Games. No, na Waszych stołach, bo u nas już jest… Z okazji rozpoczętej przedsprzedaży zapraszam na szybki unboxing i kilka słów o samej grze. Ograliśmy wcześniej wersję angielską, a po dogłębniejszym zapoznaniu się z polskojęzyczną wrzucimy pełną recenzję. Na koniec kilka słów o zbliżającym się konkursie, w którym będzie można wygrać przedpremierowy egzemplarz.
Przygodę z planszówkami zaczynałem wieki temu od gry o giełdzie. Był to Makler Giełdowy z lat 80. Czy gry o giełdzie mogą być bardziej emocjonujące niż ta leciwa produkcja? Chyba tak. A jak bardzo? Na to pytanie odpowiem przy pomocy gry Stockpile.
Wiatr we włosach, muchy w zębach i spodnie dopasowane tak, że jeszcze chwila, a zapewne pękną… wszystko przygotowane!
Już za chwilę po Waszym stole przejedzie peleton, czy zechcecie dołączyć do rywalizacji?
Po Western Legends obiecywałem sobie dużo. Miała to być gra przygodowa, gdzie gracze mają swobodę czy będą prawymi ranczerami, pokerowymi wyjadaczami, czy kowbojami na bakier z prawem. Żadnych utartych ścieżek, swoboda i wolność wyborów. Brzmi świetnie prawda? W wyobraźni widziałem olbrzymią planszę, mnóstwo żetonów, kart i komponentów. A potem zobaczyłem pudło i co ma środku … i szczerze powiedziawszy poczułem lekki zawód. Całe szczęście z każdą chwilą ten zawód się zmniejszał. A co zostało na samym końcu? Zobaczcie sami
Kilka dni temu zagraliśmy naszą pierwszą partię w Dungeon Alliance – grę wydawnictwa Quixotic Games, która niedawno zaczęła docierać do wspierających z platformy Kickstarter, gdzie kilka miesięcy wcześniej odbyła się zbiórka na wydanie jej najnowszej, drugiej edycji. Z tej okazji zapraszam na krótki opis moich pierwszych wrażeń z rozgrywki! Czytaj dalej
Jest bliżej nieokreślony początek 2018 roku i Paweł-wzrokowiec sunie przez serwis Board Game Geek zupełnie bez celu. Zerkam na kolejne nowości i zapowiedzi gdy nagle uwagę przykuwa okładka, która budzi we mnie sporo nostalgii. Nie wiem czy ktoś z was pamięta polską PC`tową przygodówkę z lat 90`tych zatytułowaną Książę i Tchórz, ze scenariuszem autorstwa Jacka Piekary. Jeśli tak to pewnie zrozumiecie czemu okładka gry Die Quacksalber von Quedlinburg wzbudziła moje szczere zainteresowanie. Tytuł był dla mnie nie do wymówienia i nawet szybko przełożone na angielski The Quacks of Quedlinburg łamało mi język.
Dzisiaj smakujemy zacnego suchara. Jest granie na większości, abstrakcyjne budowanie silniczków, ciekawa interakcja między graczami, a na dokładkę ładne ilustracje pana Vincenta. Zapraszamy do słuchania.
Po krótkiej przerwie wracam do nagrywania. Dzisiaj budowanie własnej cywilizacji od Barda. Krótki czas rozgrywki, ładne grafiki. Czy to wystarczy? 😉
Boomerang to Kickstarterowa premiera 2018 roku, której wydanie przeszło praktycznie niezauważone. Niestety gra była niedostępna w ogólnej dystrybucji, co z pewnością jest głównym powodem małego zainteresowania ze strony graczy. Na szczęście właśnie pojawiła się szansa na zakup tej małej, niepozornej skreślanki. Spieszę więc z krótką recenzją, w której postaram się odpowiedzieć na najważniejsze pytanie — kupić, czy nie kupić?
A dzisiaj dwie małe karcianeczki. Z czego jedna ma w tym roku nominację do Spiel des Jahres. Czy zasłużenie? Zapraszamy do słuchania.
Wydaje mi się, że po ogłoszeniu nagrody Zaawansowana Gra Roku dla Pulsara 2849, mogłem być najszczęśliwszą osobą w Polsce, wyjąwszy oczywiście pracowników Rebela 🙂 Jestem wielkim fanem Pulsara, a Vladimir Suchy trafił do grona moich ulubionych projektantów. Z okazji premiery Podwodnych Miast, czyli polskiego wydania jego najnowszej gry, napisałem recenzję angielskiej wersji. Zapraszam do lektury (strona 26):