Czy Nowojorskie Potwory zmiażdżą kolegów z Tokyo? Czy nowa gra Richarda Garfielda zastąpi w naszych domach swego poprzednika? I wreszcie: Czy Godzilla dostanie od Obamy zieloną kartę? Na te i wiele innych pytań odpowiedzi możecie szukać (z lepszym, bądź gorszym skutkiem) w poniższej recenzji gry King of New York.
Listopad zakończę w potwornym stylu. Zobaczycie miasto, które jest nękane przez cztery wielkie monstra. Monstra, które niszczą budynki, zjadają mieszkańców i rzucają samochodami. A to znaczy, że zobaczycie Terror in Meeple City.
Dziesiątki figurek, skrzynie z farbkami i weekendy spędzone na turniejach… Niestety nie mogę pochwalić się takimi wspomnieniami. Gry bitewne – z najróżniejszych względów – leżały zazwyczaj poza moim zasięgiem. Aspiracje domorosłego stratega realizowałem więc w grach komputerowych, licząc na to, że kiedyś znajdzie się nieco lżejsza, mniej czaso- i funduszo-chłonna alternatywa dla figurek.
W tym roku, dzięki wydawnictwu Galakta nadarzyła się okazja sprawdzenia substytutu bitewniaka i to nie byle jakiego, bo osadzonego w uniwersum Warhammer! Czytaj dalej
27 listopada. Nieoczekiwane spotkanie na szkolnym korytarzu. A kiedy pani znów do nas przyjdzie z grą? Chwilę później: Mój syn cały wieczór opowiadał o lisach i kurach!
Czytaj dalej
Zgodnie z obietnicą przed Wami druga część recenzji Up and Over. Jeśli nie widzieliście części pierwszej, to możecie ją znaleźć tutaj.
Indianie byli znani ze swojej przebiegłości, walczyli też z prawdziwą pasją. W dużej części jednak byli pacyfistami. Tradycja prowadzenia walki i instynkt samozachowawczy kazał im ograniczać straty. Te dwa powyższe zdania oddają klimat gry „Apacze i Komancze”. To gra o eksploracji i przejmowaniu dzikich obszarów Ameryki Północnej, wyszukiwaniu najbardziej zasobnych łowisk i rozległych pastwisk. Czytaj dalej
Na Astro Jam czekałam z napięciem. Z jednej strony bardzo się cieszyłam na wieść o nowej grze logicznej, z drugiej pojawił się niepokój czy będzie wystarczająco dobra, by stanąć w moim domu na półce obok innych gier logicznych. Gry logiczne są specyficzne: nie da się ich łatwo zaprojektować, nie da się poznać ich możliwości w 1 lub 2 rozgrywkach, są czystą mechaniką. Stąd, gier logicznych jest mało, wybitnych jest jeszcze mniej (czyli przeważają przeciętne) i niewielu ludzi je lubi. Astro Jam trafiło w moje ręce… Czytaj dalej
Niedawno, dzięki wydawnictwu Goliath, dotychczas niezbyt dobrze znanemu na rynku polskim, światowemu producentowi wysokiej jakości gier i zabawek, otrzymałem grę Pomysłówka. Natychmiast zaniosłem na pierwsze spotkanie do naszego klubu i rozpoczęliśmy zabawę w poszukiwanie słów ukrytych na planszy. Z miejsca stała się ulubionym tytułem dzieci i młodzieży. Gra ma naprawdę proste zasady.
Zasady gry Czytaj dalej
Stary może bardzo nie jestem, ale gram już dość długo i wiele planszówek przewinęło się przez mój stół. Więc co dokładnie może taki stary gracz jak ja? O dziwo może się świetnie bawić przy grze z mechaniką roll & move (rzucamy kostką i poruszamy się tyle ile wyrzuciliśmy). Ale nie przy pierwszej-lepszej grze tego rodzaju. To powinna być gra utytułowana i stworzona przez znanego autora albo autorów, z odrobiną decyzji do podjęcia i kapką negatywnej interakcji. Całe szczęście znam przynajmniej jeden taki tytuł.
GMT Games to wydawnictwo, które specjalizuje się w żetonach. Potrafią z żetonów zrobić wyścigi Nascar, Zimną Wojnę, upadek komunizmu, czy polityczno-religijne konflikty w XVI-to wiecznej Europie. Dzisiaj polecimy z żetonami w kosmos. Czytaj dalej
Przydługi wstęp Nie piję kawy, pod żadną postacią, źle na mnie działa. Nie lubię smaku kawy, lubię za to zapach świeżo zmielonych ziarenek. Ponad kawę stawiam herbatę i… gry logiczne. Bohaterką dzisiejszej recenzji jest gra, która z tytułu niezbyt mi się podoba, ale jako gatunek jak najbardziej. „Cappuccino”, bo o niej mowa, to abstrakcyjna gra […]
Wszyscy doskonale znamy siłę plotek. Małe, często niepozorne, a odpowiednio użyte potrafią wywrócić życie do góry nogami. Jak się okazuje nie tylko te prawdziwe, lecz również planszówkowe.
Ach, jakie to gorące dyskusje Lap Dance wzbudził na forum na BGG. Jeszcze przed wydaniem gry sama okładka już wystarczyła wielu geekom do wystawienia jedynek. Wielu graczy uznało to za niepoprawne politycznie, czy wręcz oburzające, że można bawić się takim tematem. Oczywiście za chwilę odezwali się zwolennicy tej gry (wystawiając balansujące dziesiątki), albo może powinienem […]
Czy małe może być choć trochę epickie? Czy królestwo zmieści się w plecaku? Oraz czy warto czasami wesprzeć projekty na Kickstarterze? Trzy pytania i jedna gra, która sprawi, że na każde z nich bez namysłu odpowiesz – TAK!
Wystarczy niewielka awaria sprzętu i już człowiek łapie dzień obsuwy. Ale jak sobie pomyślę, to wychodzi na to, że ta awaria była w zgodzie z duchem gry, którą dziś Wam pokażę.
W chwili publikacji tego artykułu piąty Data Pack z Lunar Cycle jest już dostępny w sklepach, jednak dział Mandatory Upgrades zaczniemy od recenzji poprzedniej paczki kart, czyli Up And Over. Czwarty Data Pack jest ważny dla korporacji z powodu dwóch kart, które zostały ocenione przez nas bardzo wysoko. Chodzi oczywiście o nowy ICE dla HB zaprojektowany przez Mistrza Świata z 2012 roku – Architect oraz nowe Identity dla Weyland – Blue Sun. Czemu te karty są takie ważne, przeczytacie w rozwinięciu.
Czytaj dalej
Listopadowa niedziela. Słońce na chwilę wyszło zza chmur, ale i tak temperatura na zewnątrz nie przekroczyła 3 stopni Celsjusza. To nic, że zimno, to nic, że powietrze jest rześkie i przenikliwe. Ruszyć się trzeba. Zarządziłam: ciepłe kurtki, czapki i dobry humor. W drogę. Sama zabrałam karton z grą Möllky. Czytaj dalej
Dzisiejszy materiał jest o grze, która została wydana w zeszłym roku. Może i nie jest to nowość, ale mam wrażenie, że mówi się o niej zbyt mało. Bo zdecydowanie jest to tytuł, który zasługuje na uwagę graczy. Czytaj dalej
Planszówki, planszówkami, ale czasem gram też w karcianki. Od czasu do czasu. W końcu spędziło się te godziny przy Magic the Gathering. Co jakiś czas zerkam na to, co piszczy w świecie LCG.
Po zapoznaniu się z zasadami i pierwszej rozgrywce w Serrrki pomyślałam, że mechanika działa świetnie i jest bardzo wciągająca. Kolejne pozytywne zaskoczenie. Przy porządkowaniu gry, rzuciłam okiem na wieczko pudełka i zobaczyłam znane nazwisko, które wszystko mi wyjaśniło. Reiner Knizia.