Dzisiaj zajmuję się tegoroczną grą od Matta Leacocka. Wyścigi zawsze miały specjalne miejsce w moim sercu, mimo że do tej pory, na planszowych wersjach raczej się zawodziłem. Jak było tym razem? Zapraszam.
Kiedy naprzeciw siebie stają dwaj Smoczy Magowie, w ruch może pójść tylko jedno. Smoki. Całe stada smoków. A do tego kły pazury i skrzydła. O tym jest gra Draco Magi.
Antarktyda to eurogra w śnieżnym klimacie, przypominająca w rozgrywce grę logiczną. Grę logiczną, w której naszym zadaniem jest zdobycie liczebnej przewagi w poszczególnych strefach lodowego kontynentu. Prawdziwy oryginał. A jeśli dodam, że w pudełku, wśród drewnianych komponentów znajdziemy też słońce… Słońce jest Antarktydzie niezbędne, beż słońca nie byłoby życia, bez słońca nie moglibyśmy wykonać w grze ruchu. Czytaj dalej
Mimo iż jedną nogą jesteśmy już w roku 2017, a nowości do zrecenzowania ciągle mam sporo, postanowiłem na chwilę cofnąć się do roku 2014, aby zrecenzować Deception: Murder in Hong Kong. Skąd taka decyzja?
– Mamo, pobawmy się w domek?
– Babciu, narysujesz mi domek?
– Tato, zbudujemy domek!?
[…] Czytaj dalej
Powoli kończy się rok, pora więc na zamykanie listy moich najbardziej oczekiwanych pozycji 2016. The Others to gra od Erica Langa i Cool Mini or Not, w której gracze będą walczyć z samymi grzechami. Zdecydowanie chciałem to zobaczyć w praktyce!
Adrenalina to tytuł, który swego czasu sprawił, że kilka brwi podniosło się ze zdziwieniem ku górze. Jak sprawdza się przeniesienie FPSa na planszę, szczególnie w wykonaniu tak szacownego, eurosucharowego wydawnictwa jak CGE? Zapraszamy do słuchania.
Chwilowo kontynuujemy passę fantasy. Tym razem zamiast latać na smokach będziemy z nimi walczyć. Jak zostać najlepszym smokobójcą? Opowiadamy na wizji 🙂
Czytaj dalej
Drugi odcinek ekspresu, a w nim gry z różnych części świata. Na początek polscy Zaklinacze, następnie tajwańska gra o kotach. Na zakończenie gra z uniwersum Terraformacji Marsa. Co okaże się najlepsze w tym egzotycznym wyścigu?
Lubicie serię Cardline? A lubicie świat komiksów Marvela? Jeśli na oba te pytania odpowiedzieliście „tak”, to może warto zainteresować się grą Cardline: Marvel?
Dzisiaj przyszedł czas na moje pierwsze spotkanie z twórczością Carla Chudyka (poza raczej prostym Red7!). Jak można wykorzystać kartę na 101 sposobów, będąc w kosmosie? Dlaczego używam sformułowania „mała-wielka gra”? Tego dowiecie się grając w Impuls.
Gra o piciu w Polsce powinna odnieść sukces. Ot, taka moja pierwsza myśl po otworzeniu pudełka. Dzisiaj w Gradaniu zaglądamy do kieliszków i nie wylewamy za kołnierz. Zapraszamy do słuchania. I lecę dalej, bo kolejka czeka.
Po lovecraftowskich i kosiarskich klimatach, wracamy do czegoś lekkiego. Na przykład do gry, w której celujemy do siebie z pistoletów. Może być? Jeśli tak, to zapraszam na Kasę i Spluwy.
Dzisiaj sprawdzam grę planszową stworzoną przez samego Toma Vasela. Jego kanał oglądamy od lat, więc byliśmy podekscytowani możliwością sprawdzenia jego dzieła. Walczymy o wpływy, przekupujemy i wysyłamy tam gdzie „śpią rybki”. 😉
Smoczy Wyścig! Zbierz smoczą drużynę i wyprzedź swoich przeciwników. Ale zaraz, dokąd w zasadzie się ścigamy? Dziś opowiemy wam o wyścigu tej gry z naszymi oczekiwaniami. Kto wygrał? Zobaczcie!
Nie wiem jak u Was, ale u mnie listopad minął pod znakiem zmian. O zmianie sprzętu foto już wspominałem, teraz doszła zmiana komputera i oprogramowania do montażu. To wszystko spowodowało, że poniższy materiał powstawał długo i w potwornych bólach. Ale musiałem go skończyć. Adrenaline jest tego warta. Jeżeli od kogoś można spodziewać się innowacji i świetnego połączenia mechaniki i tematu to właśnie od CGE, i to właśnie u nich powstał ten tytuł. Zresztą – co się będę rozpisywał. Zobaczcie sami – zajmie to Wam trochę ponad 4 minuty.
Martin Wallace nadal w świecie lżejszych gier. Walczymy o przetrwanie, unikamy żywych trupów i rzucamy kostkami. Jedna z najciekawszych gier w tym roku pod względem wykonania. Po prostu Zombiaki Ameryki.
W zasadzie nie miałem tej gry w planach recenzenckich, ale Wasze prośby i możliwość pożyczenia jej od Marcina Krupińskiego, zrobiły swoje. Przed Wami recenzja Scythe.
Eksploracja niezbadanych obszarów, wyprawy badawcze, poszukiwanie zapomnianych skarbów czy artefaktów to tematy, które jako fan opowieści i filmów przygodowych uwielbiam w grach planszowych. Stąd też tytuły wpisane we wspomnianą tematykę z miejsca przykuwają moją uwagę, skłaniając przynajmniej do wstępnego zapoznania się z daną pozycją. Nic więc dziwnego, że byłem bardzo ciekawy jednego z najnowszych tytułów wydawnictwa Rebel.pl, który stara się wpisać wyżej wymieniony temat poszukiwania skarbów w ramy lekkiej, kościanej gry familijnej. Z jakim skutkiem? – o tym w dzisiejszej recenzji.
Gra o ukrytych tożsamościach, wspólnym zażegnywaniu kryzysów, ze zdrajcą i na podstawie serialu? Brzmi jak Battlestar Galactica. To nie to? Hmm… może warto więc przyjrzeć się bliżej?