Ja mam taki problem, że trudno mi zdobyć gry do testowania z Polski. Pierwszy raz odezwałam się do zagranicznych wydawnictw niedawno, i tym sposobem otrzymałam Sub Terrę II, i obietnicę ROOT RPG. Tym razem to Ice Makers odezwali się do mnie i przysłali mi tę śliczną grę. Czy jej dobre wykonanie odbija się na rozgrywce? Oto Eila and Something Shiny.
Niektórzy twórcy gier, tacy jak Daniele Tascini czy Wolfgang Warsch, wzięli sobie za cel połamanie naszych języków. Poćwiczcie ze mną mięśnie szczęki, bo przed Wami lista sześciu gier o trudnych nazwach.
Jeśli spojrzycie na rozłożoną grę First Contact i pomyślicie „Tajniacy” to będziecie w błędzie. Jedyne podobieństwo to 25 kart oraz tabelka z kolorowym kwadratami. First Contact to gra o poznawaniu języka starożytnych, aby dostarczyć im właściwe darowizny. Widzieliście film Nowy Początek? Teraz sami możecie się poczuć jak tlumacze pozaziemskiego języka.
Szczęśliwego Nowego Roku! Itd. itp. Nie dajmy się ponieść tej pędzącej fali entuzjazmu i przejdźmy do rzeczy. Jakiś czas temu prosiliśmy was o nadsyłanie pytań na naszego maila. No i bum, teraz prezentujemy tego efekty. Pytań było sporo, więc i odcinek jest dłuższy niż zazwyczaj. Mamy nadzieję, że odpowiedzi można będzie uznać za wystarczająco ciekawe. 😉
Ostatnie lata zdecydowanie należały do dwóch gatunków – gier typu legacy, oraz wykreślanek. Z racji tego, że wielu z tych pierwszych jeszcze nie ukończyłam, opowiem Wam trochę o tych drugich. Weźcie kartkę i długopis, żeby skreślić (lub dodać) jakieś na Waszych listach.
Sztandarowa scena w zazwyczaj niezbyt udanym, hollywoodzkim filmie z gatunku „przygoda”. Główny bohater, tęga głowa, znawca historii lub dawnych cywilizacji, a jednocześnie osobnik sprawny fizycznie, biegły w walce i ucieczce, trzyma w rękach tajemniczy przedmiot, którym można manipulować. Alternatywnie stoi przed zagadkowym wejściem do zapomnianych tajemnic, wystarczy tylko odpowiednio ustawić dźwignie, kamienie, nieznane symbole… Myśli intensywnie, bardzo intensywnie. Przypomina sobie i szepcze pod nosem jakieś fragmenty dawnych zapisów lub enigmatycznych przepowiedni. Z błyskiem w oku, w błyskawicznym tempie zaczyna kręcić, przestawiać, szukać rozwiązania. Trach, bach i udaje mu się to, co nie udało się innym przez lata. Rozwiązał zagadkę, otworzył bramę… W tle gra tryumfalna muzyka. Ale radość zazwyczaj nie trwa długo, bo trzeba pędzić dalej, ku kolejnej przygodzie i kolejnej łamigłówce…
Jeśli choć trochę mu zazdrościłeś i marzyłeś, żeby rozwiązać trudną zagadkę z przeszłości i uratować świat, to teraz masz okazję. No może świata nie zbawisz, ale gwarantuję, że ciekawych zagadek nie zabraknie.
Rok zamykam chyba najdziwniejszą topką, jaką do tej pory wymyślili moi Patroni. Kryterium nie była tematyka gry, mechanika, ciężkość, czy cokolwiek w tym stylu. Kryterium stał się obrazek na okładce. Oto Top 10 gier z łódką na okładce.
Spóźnione Wesołych Swiąt i Do siego roku!
W rozjazdcówce opowiadamy o:
A następnie mamy top7, które zagraliśmy w 2019 po raz pierwszy.
Po top7 Napier omawia jeszcze:
Kilka osób przy stole, chęć rozegrania czegoś w stylu 'kto zabił’, a na półce Tajemnicze Domostwo i Cluedo. To pierwsze jest długawe i monotonne, a to drugie rozgraliście już setki razy, i to w kilku wersjach. Z pomocą przychodzi Lucky Duck Games, niosąc Paranormal Detectives – powiew świeżości w klimatach murder mystery.
W 2019 roku musiałem pozbyć się wielu gier, ponieważ regały nie są z gumy, a portfel magicznie sam się nie wypełnia. Poza tym nie lubię, gdy zbyt długo lub niepotrzebnie gry się kurzą. Każda sprzedaż jest prawie zawsze głęboko przemyślana, a poniżej znajdziecie 9 gier, o których wiele osób zapewne myśli w kontekście ewentualnych zakupów – może te kilka zdań na temat każdej z nich pomoże wam podjąć właściwą, niekoniecznie negatywną, decyzję.
Po Świętach pewnie rzadko komu chce się ruszać. Pełni sernika i bigosu, raczej wolimy siedzieć na kanapie. O jedzeniu lepiej nie wspominać… ja jednak, dla tych ktòrzy doczołgają się do stołu oferuję coś pysznego – słoik dżemu.
Mówią, że zadajesz naiwne pytania w internetach? Czy może podrywasz dziewczynę na całki? Albo lubisz odgryzać kurom głowy? Zdefiniuj się człowieku!
Lubimy określać swoją przynależność, ale czy zawsze rozumiemy sens określeń, którymi się definiujemy?
Szukacie dobrego pomysłu na prezent pod choinkę dla kogoś bliskiego? Po pierwsze: trochę już późno, ale rzutem na taśmę jeszcze zdążycie coś zakupić. Po drugie: jeśli szukacie porady co kupić, to nie u nas. My dzisiaj będziemy odradzać i ostrzegać, czego pod ubranym w ozdoby drzewkiem nie kłaść a potem nie stawiać na świątecznym stole. Zapraszamy do słuchania.
Koniec roku jest czasem podsumowań. W tym wpisie postanowiłam zatem zebrać kilka gier, które najczęściej pojawiały się na moim stole w mijającym roku – tych które wzbudziły największy entuzjazm lub były dużym zaskoczeniem. Żeby nikomu nie ułatwiać sprawy, kierowałam się bardzo subiektywnym kryterium: gram w co mam, stąd prezentowane tytuły niekoniecznie pojawiły się na polskim rynku akurat w 2019 roku. Duża część wypłynęła już wcześniej, a pierwsze trzy pozycje to w ogóle staruszki – ale jak odświeżone! Czytaj dalej
Często się zastanawiam, czego ludzie szukają w planszówkach? Pakując co miesiąc pudełka na Nocne Granie w Arenie Gliwice! próbuję przewidzieć ilu będzie uczestników. Dumam, czy wydarzenie, gdzie główną atrakcją są gry, już się znudziło. Regularnie, co miesiąc wracam z tej imprezy zaskoczony.
Odkąd tworzymy recenzje grudzień zawsze był dla nas czasem próby. Poradnik prezentowy, niegdyś wielkie konkursy, a teraz podcast – ostatni miesiąc roku oznacza nawał „pracy”, tzn. grania 😀 Nie inaczej było i tym razem. Na szczęście przełom listopada i grudnia, z aurą skutecznie zniechęcającą do wyściubiania nosa poza domowe ciepełko, dał nam idealne warunki, by nadrobić świąteczne polecanki oraz zabrać się za czyszczenie recenzenckiej kolejki. Tym samym, kolejny odcinek naszego podcastu, to aż 6 pełnoprawnych recenzji, z czego jedna – Black Rose Wars – jak zwykle wybrana przez Was. A zatem zarezerwujcie sobie sporo czasu – będzie tematycznie, magicznie, rodzinnie, asymetrycznie i strrrrrasznie (w wielu tego słowa znaczeniach…).
Czytaj dalej
O tym jak gra może być prosta na tyle, aby przekonać do siebie początkujących, a także na tyle wciągająca, aby i wyjadacze przy niej pozostali. Regrywalna, łatwa w opanowaniu, szybka w rozgrywce, kooperacja bez syndromu gracza alfa – oto Cthulhu Death May Die. Czytaj dalej
Jesteś fanem Reinera Knizii, gier wyścigowych, lub serii filmów Spielberga o przygodach Indiany Jonesa? Dobrze trafiłeś, rozsiądź się wygodnie w fotelu, piwko w dłoń, głęboki wdech i… ej nie spać mi tu jeszcze! Na to przyjdzie pora w połowie tekstu, teraz czytaj, bo to coś specjalnie dla Ciebie! Jeżeli nie czujesz tych klimatów, to nic nie szkodzi, spokojnie czytaj dalej. U mnie jest podobnie — lubię Spielberga, ale nie za Indiego, szanuję Dr. Reinera, ale do fana mi daleko, a ściganie na planszy kojarzy mi się głównie z losowością.
Oczywiście bywają wyjątki jak świetna pod względem tematyki i mechaniki Wielka Pętla, czy znakomita, bardzo złożona i niestety czasochłonna Race! Formula 90. Decyduje jeden element, który w moim odczuciu dzieli te dobre od tych drugich — sposób zarządzania ruchem. Krótko mówiąc: kości — chała, karty — chwała!
Druga i trzecią część polecanek pod choinkę. Mówię o grach tematycznych i strategicznych.
Uniwersum Lovecrafta wydaje się studnią bez dna. Nowe gry z Cthulhu w roli głównej pojawiają się co roku, a my nadal kupujemy. Czy Death May Die to kolejna turlanka z przedwiecznymi? Czy oddech starszych bogów powiewa nudą czy świeżością?