Gry planszowe bywają drogie. Tym bardziej, jeśli zaczniemy kupować do niech dodatki. Zaczynamy od niecałych 200 złotych za podstawkę i nagle suma rośnie bardzo szybko. Pewnie dlatego moi Patroni postanowili sprawdzić jak wygląda Top 10 najdroższych gier w mojej kolekcji. To będzie chyba najbardziej obiektywna topka na moim kanale.
Mieliśmy w domu palmę. Ojciec wyhodował od daktyla. Mieliśmy też kota przybłędę. Kot i tato nie przepadali za sobą, ale mieli wspólną zabawę. Kot rozpędzał się na oparciu kanapy i skakał na palmę, tato wrzeszczał i rwał włosy z głowy.
Wydawnictwo foxgames.pl wydało Najlepszą grę o kotach. Odważny tytuł, przyznam. Czy rzeczywiście najlepsza? Zobaczymy.
Małe gry często są pomijane i wrzucane do recenzji zbiorczych – sama też tak robię. Ale Similo zasługuje na osobny filmik. Prosta, piękna i szybka – sprawdźcie sami.
Jakiś czas temu zaczęłam serię GAME K.O., w której wybieram dwie gry, które mają ze sobą coś wspólnego i ustawiam je w pojedynku. Mówię o ich wykonaniu, atmosferze, mechanice i mankamentach. Dziś zapraszam na ustawkę pomędzy dwoma wersjami gry Undaunted.
Czytaj dalej
Lubię czekać na przesyłkę z grą. Sms z paczkomatu jest jak pierwsza gwiazdka w święta. Można otwierać prezenty ?
Eh… życie! Zaczynamy bez planu, ale za to z głową pełną marzeń. Ponoć każdy jest kowalem własnego losu. Łatwiej powiedzieć, trudniej wykonać. Kiedy dorastamy, następuje szybka i brutalna weryfikacja naszych możliwości. Niektórzy z impetem godnym pędzącego strusia, zderzają się ze ścianą własnego potencjału. Przeszkodą dla innych jest brak motywacji, konsekwencji w dążeniu do celu, odpowiednich koneksji czy zasobów. Nie wspominając już o zwykłych pechowcach, jaki wielu chodzi po świecie. Prawdziwe spełnienie zawodowe i osobiste udaje się nielicznym szczęściarzom. Jednak każdy z nas, niezależnie czy pechowiec, czy farciarz, zapewne nie jeden raz zastanawiał się, co by było, gdyby… za żonę miał modelkę Victoria’s Secret, okrążył świat w 80 dni, podążając tropami Fileasa Foga, czy kupił Świat Dysku Ankh-Morpork, kiedy był jeszcze dostępny w retailowej sprzedaży?
Gdyby tak znaleźć sposób, żeby na nowo, po wielokroć przeżywać swoje życie. Spełniać marzenia, popełniać błędy, czerpać garściami, bez konsekwencji i poczucia nieuchronnego upływu czasu. Zdradzę Wam pewien sekret, to nie tylko możliwe, ale i bardzo proste. Wystarczą niespełna dwie stówki, szybkie zakupy i już można ruszać w pogoni za szczęściem!
W środku pandemii trafiłem do szpitala. Tuż przed operacją zdarzyło mi się zakaszleć. Pielęgniarka spojrzała na mnie bacznie i zapytała:
– Dobrze się pan czuje? Jeśli nie, możemy powtórzyć testy na koronawirusa i przesunąć zabieg.
– Czuję się świetnie – odpowiedziałem szybko. – Nic nie trzeba przesuwać. Następnym razem prędzej się zadławię niż zakaszlę.
Mini-cyklu o wydawnictwach ciąg dalszy. Galakta była z nami praktycznie od początku naszego grania w planszówki na poważnie. Ile na poniższej liście będzie sentymentalizmu, a ile poważnej refleksji? Zapraszamy do słuchania.
Choć w moim prywatnym rankingu amerykański ThinkFun zajmuje od zawsze pozycję lidera w kategorii najbardziej oryginalnych łamigłówek wielozadaniowych, ich ostatnie dokonania i tak wychodzą poza jakąkolwiek skalę. Że niby o krowach? Porywanych przez UFO? Magnetycznym promieniem? Prosto z pastwiska?
Na czarnych skrzydłach przez bezkresną przestrzeń mknie „Black Angel” – ostatnia nadzieja naszego gatunku. Na jego pokładach nie usłyszymy jednak gwaru rozmów, śmiechu, czy choćby cichego płaczu… tej ostatniej pielgrzymce ludzkości towarzyszy jedynie ponury szum maszyn. Niezliczone pętle obliczeń dbają o to, by „arka” dotarła do celu – planety, na której być może ponownie rozkwitnie znajoma, a jednak „obca” cywilizacja”.
Lata 80-te. Na kolanach mam rozłożone pismo Bajtek, dyktuję komendy, a kuzyn wklepuje je na Atari. Strona A4 zapisana drobnym maczkiem. Po dwóch godzinach odpalamy program.
Nie działa.
Przez kolejną godzinę sprawdzamy znak po znaku, znajdujemy błąd, odpalamy znowu i…
Siadam za sterami kosmicznego myśliwca (zlepek czterech pikseli) i zaczynam strzelać do obcych (zlepek sześciu pikseli z dziurką w środku). Jest epicko. Przechodzimy z kuzynem poziom za poziomem nie robiąc przerw nawet na wyjście do ubikacji.
Niby ten czas zaiwania jak przy dobrej planszówce, a z drugiej strony ciągnie się jak tura w Trismegistusa z kimś cierpiącym na analysis paralysis. Nigdy takiego podsumowania nie pisałam, ale coś mi mówi, że może warto zacząć. Usiądźcie wygodnie, szykują się dłuższe wypociny.
Wiecie, że na mechanikę nie ma praw autorskich? Możecie zrobić grę o identycznych zasadach jak Carcassonne, ale osadzić ją w Radomiu (nie róbcie tego). Kiedy zobaczyłam Kwarantannę, od razu skojarzyła mi się z Pandemią. Czy słusznie?
Gier opartych na deckbuildingu jest sporo, jedne bardziej, inne mniej udziwnione. Co trzeba zrobić aby się wyròżnić? Czasem mniej znaczy więcej.
Czytaj dalejNa kartkach obsypanej nagrodami powieści „Amerykańscy Bogowie”, brytyjski pisarz Neil Gaiman zaprezentował niezwykle świeży i ciekawy koncept. Oto stare bóstwa Europy, Afryki i Azji, tracąc wraz z upływem wieków swych rdzennych wyznawców, inspirują odkrywców i pionierów do zapoczątkowania szczególnej odysei. Podróży ku nieznanym, pełnym potencjału krainom, dającym szansę na ratunek przed zapomnieniem – przedłużenie boskiego żywota w świadomości ludzi. Co jednak, gdyby statki naszych podróżników – miast do wielkiego „Nowego Świata” – przybiły do brzegów Lumeri? Niewielkiej wyspy zamieszkanej przez lud prosty i gorliwy, acz nieliczny. Cóż, w takim przypadku możemy być pewni, że walka o wyznawców przybrałaby znacznie bardziej konwencjonalny charakter…
Kolejny odcinek Gry Miesiąca już jest! Wakacje za pasem, czas się uzbroić w nowe gry na urlop.
Kiedyś w pracy, trafił mi się specyficzny klient, pan Waldek – spec od wszystkiego. Rozmawialiśmy na różne tematy, aż zeszło na wampiry. Zapytałem przekornie:
– Czy wampira da się przegnać alkoholem?
– Zależy od alkoholu, kierowniku – podsumował filozoficznie pan Waldek.
Dzisiaj opowiem o trzech grach planszowych, w których występują wampiry. Potem dla cierpliwych przygotowałem sekcję pro. Jeśli będziesz miał czas, zapraszam do przeczytania jak przeganiałem wampiry alkoholem.
Jednym z moich najwcześniejszych wspomnień z dzieciństwa jest granie w wojnę z babcią. Proste zasady i sporo frustracji. A co jeśli do tego równania dodać dość ciekawe podejście do deckbuildingu i okrasić to wszystko uroczym tematem? Zapraszam Was na herbatkę w krainie czarów – Alicja.
Ładne, zgrabne pudełko. Kolorowa plansza i worker placement. Pograłem w Little Town od Portalu.