Cool Mini or Not (znany obecnie jako CMON) wypuszcza kolejną grę bez tony plastiku w pudełku. Co ciekawe, jest to gra z mechaniką area control. A w pudełku karty i trochę kolorowych „cukierków”. Ta gra, to Ethnos. Jak im to wyszło?
Kolejny odcinek podcastu „Co jest grane?”, a w nim podsumowanie wrześniowych rozgrywek Pełnej pary – pierwsze wrażenia z Everdell i Coimbry, powrót do serii Dominion, oraz najprostszy z LCGów. Kilka słów o Kickstarterze, w tym Solomon Kane, czyli jak zniechęcić graczy chybioną reklamą. Na koniec jak zwykle recenzja – tym razem Wielka Wystawa Dinozaurów – gra rodzinna w klimacie paleontologicznym.
Czytaj dalej
Dawno, dawno, temu… a może nie tak dawno. Za siedmioma górami, za siedmioma lasami i siedmioma rzekami… a może wcale nie tak daleko, wydarzyła się pewna historia. Znów błąd, historia cały czas się dzieje i dziać będzie. Oto bowiem w nasze ręce wpadła Grajeczka. Wiecie, taka bajka do grania. Bajka o znudzonej księżniczce, dzielnym rycerzu i przerażającym smoku. O bohaterach, którzy mają różne misje do spełnienia, których drogi ciągle się krzyżują i którzy za każdym razem tworzą nową opowieść. Czytaj dalej
Po długiej przerwie mam dla Was krótkie spojrzenie na najnowszą część X-winga, czyli fala pierwsza po wielkim resecie!
W tym półroczu z logiem Egmontu pojawią się 3 gry imprezowe. Pierwszą już znacie – to Łap za słówka, w której istotne dla zwycięstwa są odpowiedzi inne, niż u pozostałych graczy. Drugą grą, jaką już można znaleźć na półkach sklepowych są Dopasowani – gra, w której liczą się zbieżne odpowiedzi. Trzecią grą będą Duuuszki za pięć 12:00, w której istotne będą spostrzegawczość i refleks. Te tytuły cieszą mnie bardzo, bowiem gier imprezowych nigdy za wiele. Czytaj dalej
W dzisiejszym odcinku opowiem o kolejnym klasyku gier dwuosobowych. Przez lata polowałem na swoją kopię, nareszcie gra trafiła do Polski!
Jamniki wymagają szczególnej troski i zainteresowania właściciela. Jeśli nie otrzymają właściwej uwagi, to mogą stać się agresywne i groźne. Niektóre nie tolerują dzieci, jednak przy odpowiednim ułożeniu jamnik może bardzo zaprzyjaźnić się z dzieckiem. Zaś właściwe przyjaźnie dobrze wpływają na rozwój. Dbajcie więc o swoje jamniki, dbajcie o dzieci.
Podekscytowana chwyciłam wielkie pudło do ręki. Gra logiczna! Reiner Knizia! Dla 1-4 graczy. Tak, tak, tak! Szybko obejrzałam zawartość pudła i chwyciłam instrukcję, by móc jak najszybciej zagrać. Zaczęłam przecierać oczy ze zdziwienia. Przecież te zasady znam. Przecież to jedna z moich ulubionych gier logicznych. Co jest grane? Czytaj dalej
Iki: A Game of Edo Artisans, to gra, która przypomniała mi za co tak bardzo lubię nasze planszowe hobby. Znaleziona przypadkiem, zakupiona pod wpływem impulsu zajmowała mój stół niepodzielnie przez ostatnie miesiące i nie pozwoliła się zdetronizować. Kilkadziesiąt rozegranych partii, zachwyt nad prostotą zasad, niepospolitością rozgrywki oraz przepiękną i oryginalną oprawą graficzną wywindowały ten tytuł do czołówki moich ulubionych eurogier. Iki przypomniała mi jak bardzo lubię wyszukiwać mniej znane tytuły, dobierać tematykę poznawanych gier ściśle do własnych gustów i egoistycznie chełpić się posiadaniem czegoś nietuzinkowego. Nadszedł już jednak czas, by podzielić się tym odkryciem publicznie. Czytaj dalej
Czy grę o tematyce post apokaliptycznej można przedstawić w sposób „przyjazny rodzinie”? Czy da się przy tym sprawić, że będzie można w nią zagrać zarówno ze swoim kilkuletnim dzieckiem jak i osobą dorosłą, nie przytłaczając mrokiem i melancholią tematyki tego pierwszego oraz zapewniając odpowiednie wrażenia, aby utrzymać uwagę i zachęcić do rozgrywki tego drugiego? Czytaj dalej
Weź jakąś znaną, ale starą grę. Dorzuć do niej kilka mechanik. Coś zmień, coś wyrzuć, coś podrasuj. To co wyjdzie opatrz chwytnym tytułem i puść na rynek. Czy z tego może wyjść coś ciekawego? Zobaczcie Zamek Smoków. Czytaj dalej
Grzegorz Rejchtman zadebiutował na rynku gier w 1998 r., ale dopiero w 2003 r. jego nazwisko stało się znane wśród graczy. Nakładem wydawnictwa Kosmos pojawiła się jego pierwsza abstrakcyjna gra – Ubongo. Bazując na tej samej mechanice, dziś na BGG możemy znaleźć 15 tytułów należących do serii, w tym różne wersje gry, dodatki czy uproszczone wersje przeznaczone dla młodszych graczy. Czytaj dalej
Wielkie zwieńczenie trylogii dodatków do Scythe. Mamy obiecaną kampanię, legacy i klimat. Jak to jest w przypadku Fenrisa?
Dzisiaj będzie grubo. I całkiem niespodziewanie. W sensie – nie spodziewaliśmy się, że ktoś to wyda po polsku. A jednak. Worker placement w wielkim pudełku z podróżami w czasie w tle. Fajne? Raczej nie? Wystarczy kliknąć i posłuchać, żeby się przekonać.
Czytaj dalej
Cywilizacja dobiegła końca w dużej mierze tak, jak się tego spodziewaliśmy: zbyt wielu ludzi, a za mało przestrzeni i surowców naturalnych sprawiło, że ludzkość powróciła do metod, które znała od kiedy nasi przodkowie po raz pierwszy odkryli śmiercionośną siłę kamienia i kości – pierwszych narzędzi zagłady. A wszystko to ponieważ wojna, wojna nigdy się nie zmienia… Czytaj dalej
Niedługo na Zagramw.to pojawi się piękna (na swój dziwny, rosyjski sposób) gra karciana o podróżach w kosmos. Konkurencja na rynku ekonomicznych karcianek coraz większa!
Lubicie piec ciasta? Jak znam życie, większość powie – piec, to nie, ale jeść – owszem. Wiadomo – za dużo z tym roboty, brudzenia się w kuchni i innych zniechęcających powodów. Ale jeśli weźmiemy pod uwagę robienie tortu w grze planszowej, tutaj sprawa ma się całkiem inaczej – narobić się nie trzeba, pomyśleć można, a przy okazji człowiek nieźle się pobawi. A przynajmniej tak to się apetycznie zapowiadało… Czytaj dalej
Kolejna gra od Level 99 Games wjeżdża na mój stół. Tym razem jest to walka o stołem rektora Uniwersytetu Magicznego. Walka, w której gracze nie zawahają się użyć czarów, magów, przedmiotów i innych rzeczy. Oto Argent: The Consortium.
Ciemną nocą, po bezkresnym oceanie płynął okręt. Na okręcie dokonano zbrodni. Z tego powodu kapitan musiał popłynąć na północ. Gdy dopłynął do lądu, morderca uciekł, ale zostawił ślady. Prowadziły do wielkiego drzewa. Kapitan wypuścił psa tropiącego, który był długi jak papier toaletowy. Kapitan zaczerwienił się, biegnąc za psem i…. To zaledwie część opowiedzianej przez nas historii, a skąd się wzięła – o tym przeczytacie w poniższej recenzji. Czytaj dalej
Wieść o przejęciu Rebela przez Asmodee wzburzyła nasze planszówkowe społeczeństwo, powodując pojawienie się fali komentarzy. Niektóre z nich były iście apokaliptyczne, inne przepełnione goryczą, a niektóre dość uszczypliwe. Te ostatnie wyśmiewały Rebelowe portfolio, sugerując, że nawet mariaż ze światowym tytanem może niewiele zmienić. O co chodziło? Część planszówkowiczów zarzucała gdańskiej firmie zbytnie skupienie się na małych, bezpiecznych finansowo grach, zwanych przez niektórych pieszczotliwie „popierdółkami”. Faktycznie Rebel wydaje wiele małych gier, ale również nie stronią od dużych takich, jak Kemet, TTA, Terraformacja Marsa, Zamki Burgundii, czy już niedługo Nemesis lub Sherlock Holmes – Consulting Detective. O niektórych już pisałem, o innych dopiero będę. Dzięki uprzejmości Rebela ostatnio miałem okazję poznać najnowsze z ich imprezowych tytułów. Jak te „popierdółki” sprawdziły się w akcji?