Kolejny nudny dzień w korpusie. Kolejne testy w „Symulatorze”, kolejna rutyna. Zostałem zaprawiony w boju, jako jeden z niewielu przeszedłem wszelkie testy sprawnościowe i umysłowe by zostać godnym dowódca polowym na czele programu „51 Stan”. Widziałem już wszystko. Grabieże, handel niewolnikami mordowanie niewinnych – a wszystko to w imię idei. Zbudować nowy, lepszy świat. Zbudować 51 Stan.
Czytaj dalej
Jeśli szukacie gry planszowej dla dzieci z pomysłem i uroczym tematem, to koniecznie zainteresujcie się grą Kociaki Łobuziaki z Naszej Księgarni. Są koteły, jest zabawa. Co więcej, już po pierwszej rozgrywce moja już trochę wyrośnięta dziecinka orzekła, że nie wolno mi nikomu tej gry oddać. Czytaj dalej
Oj, nie było ostatnimi czasy bardziej hajpowanej i wyczekiwanej gry niż Tapestry. Jakimś dziwnym zrządzeniem losu w nasze ręce wpadło to uczciwie dużych rozmiarów pudełko wypełnione kolorowymi domkami służącymi do zajmowania miejsca na planszy. Tak więc szybko wzięliśmy nową grę Stonemaiera na warsztat i zaczynamy się zastanawiać: sukces, czy porażka? Rozczarowanie czy objawienie? Gra cywilizacyjna, czy kompletny eurosuchar? Zapraszamy do słuchania. 😉
Myślę że wielu z Was w dzieciństwie bawiło się labiryntami z kulkami. Tym, których takie zabawy ominęły spieszę z wyjaśnieniem. Były to zazwyczaj plastikowe labirynty, które przechylaliśmy, żeby pokonać je jedną, lub kilkoma metalowymi kuleczkami. Prosta, mała zręcznościówka bez fabuły. Co by było gdyby dodać do niej historię, zmieniające się mapy i różnorodne przeszkody? To pytanie zadali sobie twórcy Obłędnego Rycerza, którego polskim wydawcą jest FoxGames. Czy udało się zachować ducha zabawek naszego dzieciństwa? A może dzięki tej grze kulkowe labirynty odejdą do lamusa? Zapraszamy do zapoznania się z naszym zdaniem.
O tej grze chciałem zrobić materiał już jakiś czas temu, ale jakoś było nie po drodze. Teraz, z uwagi na nadchodzące polskie wydanie, postanowiłem się sprężyć. Oto Eminent Domain.
Vegas to nowy dodatek do gry Ryzyk Fizyk, bestsellerowej gry imprezowej wydawnictwa Egmont. Dodatek ten nie tylko wzbogaca podstawową grę w nowe 250 pytań, ale też wprowadza 2 nowe warianty. Must have dla posiadaczy podstawki, znających już pytania na wylot… choć nie odpowiedzi (bo tych liczb nie sposób spamiętać). Czytaj dalej
Kolejny odcinek ekspresu! Dzisiaj o dwóch małych grach od G3 oraz o dodatku do jednej z moich ulubionych gier abstrakcyjnych.
Rok temu na naszym rynku pojawiła się gra imprezowa Ryzyk Fizyk (Wits & Wagers), która zdobyła ponad 20 nagród i nominacji, w tym: Najlepsza gra imprezowa – (2007, Board Game Geek), Mensa Mind Games (2006, Mensa Select), Najlepsza gra wiedzowa wszechczasów (About.com) i in. Na świecie sprzedano ponad milion egzemplarzy tej gry, w rożnych wersjach, a w Polsce ukazały się do tej pory wersja Deluxe wraz z dodatkiem Vegas i edycja Familijna, o której dziś wam napiszę. Czytaj dalej
Gra, o której dzisiaj będziemy rozmawiać jest ładna. Naprawdę ładna. Czy za ślicznymi grafikami w nietypowym stylu podąża ciekawa mechanika? Zapraszamy do słuchania.
Pamiętacie bajkę La Fontaine’a „Żółw i zając”? Opowiadała ona o wyścigu zwierząt, w którym to pewny siebie zając przegrał z żółwiem. Motyw ten znalazł się w kilku grach dla dzieci, w tym w grze Sprint wydawnictwa FoxGames. Jednak zaprezentowana tu wersja ma różne zakończenia. Zależne od graczy. Czytaj dalej
Patrzycie czasem w niebo? Ja zawsze zanim wyjdę na zewnątrz. Patrzę też na spacerach i gdy tylko jest okazja, to rozbudzam wyobraźnię córki. Chmury to nie tylko informacje, to również świetna zabawa. Przekonać się o tym możecie sięgając po Obłoczki z wydawnictwa FoxGames – grę dla przedszkolaków, w której chmurki wylądują na waszym stole. Czytaj dalej
Gier Pana Suchego raczej nie lubię. Głównie dlatego, że są właśnie no.. takie.. suche. Ogólnie wolę ostatnio tematyczne tytuły, co nie oznacza, że muszę mieć tonę tzw fluffu, historię, postacie pierwszo-, drugo- i trzecio-planowe. Po prostu lubię jak to co robię ma tematyczny sens. I tak jest w najnowszej grze Vladimira Suchego: Podwodne Miasta. I ja tutaj czuję ten temat, pomaga mi się zagłębić w mechanikę i delektować strategicznymi decyzjami. A jak chcecie wiedzieć więcej to zapraszam do mojej kolejnej kilkuminutówki
Na plaży – na plaży fajnie jest. Na plaży jest wesoło, bo można kopać dołek i wszędzie dużo piasku i pisku oraz wrzasku – tak śpiewała Majka Jeżowska. A czy tak samo fajnie jest na plaży z parawanami? O tym opowiada gra Plażing: Parawany w dłoń.
Dudes on a map, czy też area control, to niezwykle popularny rodzaj gier w ostatnich latach. Na rynku pojawiły się Cry Havoc, Rising Sun, Inis, Scythe, czy wznowiony ostatnio Kemet. Co poza tym łączy według mnie te tytuły? Albo od początku mi się nie podobały, albo nie przetrwały próby czasu. Jeśli chodzi o ten gatunek jestem dość wybredny i choć lubię testować kolejne tytuły, to zwykle czegoś mi w nich brakuje. Siadając do Tytanów byłem umiarkowanym optymistą, ale nie spodziewałem się przełomu. Wracając z Poznania z prototypem nie mogłem się doczekać kolejnej rozgrywki. Czy świetne pierwsze wrażenie utrzymało się po kolejnych partiach?
Moje dzieci rosną. Z Klarą w zasadzie możemy już grać we wszystko, a Filip szybko ją goni. Ale nie ma co się śpieszyć i rzucać się na jakieś kobyły, skoro jest tyle dobrych gier dla dzieci i rodzin. Takim tytułem według mnie jest Kingdomino i jak nietrudno się domyślić jest oparty na mechanice domina. Ładna, kolorowa gra, ale czy spodobała się dzieciom?
Gry dedukcyjne, choć nie należą do gatunku dominującego w światowych rankingach, nie pozwalają o sobie zapomnieć. Rokrocznie pojawia się co najmniej jeden, ponadprzeciętny przedstawiciel tej zasłużonej rodziny. Czy inspirowana hitem Netflixa, gra Narcos podtrzyma tę chlubą tradycję, czy też skończy niczym sam El Patron?
Mam dziś dla was propozycję idealnej gry imprezowej. Nie dość, że zawsze będziecie się przy niej świetnie bawić, to cenić ją będziecie również za kompaktowość wydania. Takiego w sam raz do kieszeni, plecaka czy torebki. Na rozgrywki w domu, w szkole, podczas przerwy w pracy, a nawet w podróży. Czytaj dalej
Ładne te ilustracje na okładce i na kartach. Ale już na pierwszy rzut oka widać, że standard standardem pogania i mamy do czynienia z kolejną grą o czarodziejach okładających się zaklęciami. A nie, tym razem artefaktami. Nic to, gdyby eurograczy odstraszał od rozgrywki nieciekawy temat, to Stefan Feld zostałby bez pracy z dnia na dzień. A jak będzie z Tomem Lehmanem? Zapraszamy do słuchania.
Czas na kolejną Rewizję. Tym razem na warsztat trafia jedna z pierwszych recenzowanych przeze mnie gier. Czy granie w Quarriors! po sześciu latach nadal sprawia mi przyjemność?
Dla odmiany trochę o RPG, a nie o planszówkach/karciankach. Garść informacji od żółtodzioba. 🙂