Mechanika Legacy gościła już w sporej liczbie gier, które nie zaczynały swej kariery w tej rodzinie. Gry strategiczne, euro, przygodówki. Tym razem Legacy zagościło do logicznej układanki o tworzeniu witraży. Oto Sagrada Legacy.
Voidfall już się już u nas w Gradaniu kiedyś pojawił. W kontekście najlepszych gier roku 2023. Wtedy jednak był po angielsku. Czy polskie tłumaczenie zmieniło nasze podejście i nasze wrażenia? Zapraszamy do słuchania.
Wysokie Napięcie, to gra którą wszyscy znają. Może nie grali w nią, ale raczej o niej słyszeli. Outpost to gra, która mocno wpłynęła na autora Wysokiego Napięcia. Power Grid: Outpost to swego rodzaju hołd, dla tej inspiracji.
Muzyka łagodzi obyczaje. Ale czy zawsze? Czasami podczas partii w Hitstera macie rozłożone przed sobą na stole całe lata osiemdziesiąte, a z głośnika znowu słychać syntezator i klawisze. Osiwieć można. Zapraszamy do słuchania.
Czas naprawić kolejne recenzenckie przeoczenie. Gra, o której wielokrotnie wspominałem przy różnych okazjach, ale jednak jej nie zrecenzowałem. Do dzisiaj. Oto Concordia.
Nowy Świat został odkryty. Czekają na nas nowe możliwości, nowe skarby, ale i nowe wyzwania. Czas zatem zebrać odpowiednich ludzi i wyruszyć w nieznane. Oczywiście trzeba wyruszyć szybko, żeby wyprzedzić konkurencję. Oto Empires: Age of Discovery.
Księżyc zawsze był interesująca miejscówką na założenie jakiejś bazy, czy kopalni rzadkich minerałów. Zwykle wtrącały się w to wszystko jakieś chciwe korporacje. Temat kolonizacji księżyca podejmuje tym razem gra Shackleton Base: A Journey to the Moon.
Są gry, w których chodzi o układanie kolorowych wzorków i zgarnianie masy punktów. Dlatego temat gra drugorzędną rolę i bywa dziwny. Na przykład zostajemy poproszeni o remont podłogi w jakiejś francuskiej kawiarni. Oto Intarsia.
Odcinek prawie przedpremierowy! Przedpolskopremierowy? Wiecie o co chodzi. Porozmawiamy sobie dzisiaj o bieganiu dookoła okrągłej planszy i przerabianiu zasobów na punkty zwycięstwa. Zapraszamy do słuchania.
Gruchanie gołębia, pohukiwanie sowy, stukot dzięcioła, czy śpiewy i trele rudzików – odgłosy ptaków łatwo jest skojarzyć i zapamiętać. Z kolei zapamiętanie kart z wizerunkami tych ptaków w każdej z czterech pór roku, odkładanych kolejno do zakrytej kolekcji – stanowić będzie już większe wyzwanie. Najnowsza propozycja od Wydawnictwa Nasza Księgarnia to sympatyczna gra pt. Ptaszki, przeznaczona dla 2 do 4 osób, której autorem jest David Spada. To gra prościutka w zasadach, ale przy tej prostocie całkiem unikalna w rozgrywce. Oparta jest o element memory – chyba mój ulubiony mechanizm w grach familijnych. Czytaj dalej
To będzie najprawdopodobniej najstarsza nie-klasyczna gra o jakiej rozmawiamy w Gradaniu. Czy broni się po latach? Czy to już tylko ramotka i ciekawostka? Nie będziemy budować sztucznego napięcia, tytuł odcinka zdradza wiele. Zapraszamy do słuchania.
Wsiąść do pociągu to absolutny klasyk, w który – jak przypuszczam – grała kiedyś znakomita większość osób, które trafiły na tego bloga. Zdecydowanie jednak mniej osób zna bohatera dzisiejszego tekstu – Free Ride. Zapraszam zatem na recenzję pt. „co by było, gdyby Alan R. Moon był Niemcem”.
Lubicie grać solo? Ja niespecjalnie, gry planszowe zostały wg mnie stworzone dla większej liczby osób. W planszówkach w sumie właśnie o to chodzi – o ludzi.
Poza tym mam pewne problemy z graniem solo, zapominam zasad lub się mylę, często na swoją niekorzyść. Bo z założenia nie gram solo, ale zagrałem w dodatek do jednej z moich ulubionych gier – Hero Realms.
Ruiny Thandaru to kooperacyjny dodatek, w który można zagrać samemu, ale czy daje to frajdę?
Jak to jest, stać gdzieś z tyłu. W cieniu, za wielkimi potęgami i rozgrywać nimi swoją własną grę, jak pionkami na szachownicy. Tylko może się zdarzyć, że ktoś nam te pionki podbierze i może namieszać. Oto 7 Empires.
Jedzie pociąg z daleka, na nikogo nie czeka. Jedyne co ma na celu, to wziąć towar z miasta A i przewieźć do miasta B, najlepiej jak najdłuższą drogą po torach zbudowanych przez nas samych. Oto Age of Steam.
Jak już kiedyś wspominałem wychowałem się na grach RPG. Siadałem przy stole zarówno jako gracz, jak i Mistrz Gry. Dlatego raz na jakiś czas na moim kanale pojawiają się materiały o systemach RPG. Dziś opowiem Wam o podręczniku do Warhammer 40.000 Wrath & Glory.
W wiosce gadało się o starej zielarce od dawna. Po lasach wędruje, dziwne rzeczy zbiera. Fakt, że nikomu nie odmówi pomocy. I miksturę na bóle uwarzy, i ranę opatrzy. Zawsze wie, jakie zioła zaparzyć. Ale skąd ona to wie? Czy to nie wbrew naturze? Raz światło Księżyca tak padło na jej twarz, że człowiek aż wzdrygnął się z bojaźni. Niby pomogła córce balwierza, a i młodego parobka z suchot wyleczyła. Ale czasem tak dziwnie spojrzy. Czy ona nie za mądra jakaś? Lepiej, by ktoś to osądził. Podczas procesu mieszkańcy dowiodą, czy to zwykłe znachorstwo, czy nie czarci spisek jakiś. Czytaj dalej
Bezkresne pola, na których rosną piękne kolorowe tulipany. Majestatyczne wiatraki spoglądające na to z okolicznych wzgórz. Na szczęście nie ma tu Don Kichota, bo mógłby być spory problem. Oto Wiatrakowo.
Gry do grania z dziećmi to prawdziwy skarb. To gry, które utrzymują zainteresowanie dzieciaków, budzą emocje i nie nudzą rodziców.
Czytaj dalej
Jest coraz mniej wydawnictw, które skupiają się na wydawaniu gier dla dzieci. Dziwne, prawda?