Kolejny Brzdęk wjeżdża na nasze stoły. Jeszcze nie po polsku, ale za jakiś czas na pewno się pojawi. Tym razem wracamy do zabawy w klimatach fantasy, ale z jedną sporą zmianą. Plansza jest modularna i budowana w trakcie gry przez graczy. Oto Brzdęk! Katakumby.
Dzisiaj mamy zaszczyt opowiedzieć wam o tytule, o którym sądzono, że nigdy, ale to przenigdy nie ukaże się na polskim rynku. Na szczęście Galakta swoimi zapowiedziami rozbiła bank i już za momencik będziemy mogli cieszyć się Paxem na naszych stołach. Podobał wam się Pax Pamir? To wiedzcie, że to była jedynie przygrywka do prawdziwie mięsistej gry, którą jest właśnie Pax Renesans. Tytuł ten ma to wszystko, co powinien, aby… nam się nie spodobać. Jest strasznie losowy, bywa mega irytujący, można przy nim szpetnie zakląć, mechanika ma swoje zgrzyty. A jednak rozegraliśmy już w niego ponad 50 partii i ciągle nam mało. Co więcej w każdej odkrywamy coś nowego. Jeżeli jesteście fanami wymagających tytułów, które można masterować w nieskończoność, to zerknijcie na nasz materiał, żeby sprawdzić, czemu Pax Renesans musi koniecznie znaleźć się w waszej kolekcji!
Plansza wyklądająca jak tabelka arkusza kalkulacyjnego. Zbieranie zestawów kolorowych znaczków. Kupowanie abstrakcyjnych żetonów z abstrakcyjnymi zdolnościami. Czuję nie dający się z niczym pomylić zapach eurosucharka. Zapraszamy do słuchania.
Powoli do przodu. Z niepodobną do mnie systematycznością. Na kanał wjeżdża kolejny odcinek serii wspominkowej, gdzie zerkam na gry recenzowane przed laty. Oto „Gdzie się podziały tamte gry?” część ósma.
Natura się o nas upomniała. Przez tyle lat ją ignorowaliśmy, byliśmy ślepi na konsekwencje jakie z każdym dniem coraz bardziej narastają. Konsekwencje naszych czynów. To my jesteśmy winni tej czystce.
Bezkonny powóz, automobil, aż w końcu stanęło na nazwie samochód. Początki motoryzacji mają bardzo wiele smaczków. Dzisiaj plansza i wiele innych tekturowych elementów przeniosą was w czas, kiedy dostrzeżono, że rozwój technologiczne wiąże się też z niezłą okazją na zarobek. A wy będziecie się starać to wykorzystać na swoją korzyść. Być może zrozumiecie przy tym, dlaczego każdy tytuł od Splottera wywołuje wśród graczy tyle emocji, choć zawsze są one specyficznie wydane, no i niemało kosztują. Przed państwem Horseless Carriage, od tych samych autorów, co dobrze już polskim graczom znany Food Chain Magnate! Wsiadajcie zatem do Planszówkowego PKS-u, żeby stworzyć najlepszą linię produkcyjną i zdeklasować rywali!
Ależ dzisiaj udało nam się starą grę wyciągnąć. To znaczy, starą duchem, bo wydanie jest całkiem nowe. I po polsku. A to zawsze bardzo dobra okazja do tego żeby wyciągnąć na stół i zagrać. Zapraszamy do słuchania.
Chwała to ostatnia część tryptyku dodatków do gry Sagrada. To kolejne rozszerzenie modułowe, którego części możemy wprowadzać do rozgrywek razem lub oddzielnie. Na Chwałę składają się: moduł szarego szkła, moduł pionierski, moduł rozkwitu oraz karty rywalizacji. Czytaj dalej
Zatem stało się – stoimi u progu naszego wyginięcia, a jednak podekscytowani i pełni wiary. Bowiem nasi prześwladowcy – i Tyrani upadli, a po sobie pozostawili spadek w postaci nieodkrytych tajemnic i skarbów technologicznych. Jest to dla nas nowa nadzieja na nowe jutro. Być może będzie dla nas to zbawienie, bądź większa zguba.
Już coraz bliżej zakończenia sagi. Siódma z ośmiu gier Lacerdy trafia na mój recenzencki stół. Tym razem będziemy produkować samochody, pod czujnym okiem pani kierownik Sandry. Oto Kanban EV.
Po wydarzeniu, które lokalni nazywają “Białą Śmiercią”, nikt nie wie jak Purebread udało się przetrwać oraz skąd się właściwie wzięli. Miejskie plotki niosą, że są to spadkobiercy niegdyś jednej z najpotężniejszych korporacji, które miały monopol na rynku farmaceutycznym oraz technologicznym i to za sprawą tej wiedzy udało im się przetrwać apokalipsę zachowując te wszystkie przywileje.
W dzisiejszym odcinku będziemy zmagać się z przygodą, kooperacją, skakaniem z wieży oraz zaskakującą opowieścią. W Assasins’s Creed: Brotherhood of the Venice czekają na nas spiski, tajemnice, niekiedy zaleje nas fala wrogów, a to wszystko w renesansowym klimacie. Jeżeli jesteście fanami serii Assasins’s Creed, to nawet się nie zastanawiajcie i odpalajcie materiał! Zobaczycie, że ta planszówka została stworzona specjalnie dla was. Jednak, czy pozostali planszówkowicze będą bawić się równie dobrze? Cóż i pokombinujecie, i zrobicie turlu-turlu kostkami. Niemniej… czy Assasins’s Creed: Brotherhood of the Venice wyróżnia się w jakiś sposób na tle innych, podobnych tytułów? Nasz filmik pomoże wam odpowiedzieć na to pytanie ? Tak czy siak warto się przyjrzeć, skoro @PortalGames_PL już zapowiedział polską edycję!
To już ponad pięćdziesiąt lat od kiedy ludzka cywilizacja upadła. Pięćdziesiąt lat kiedy jako ocalali staczamy się, upadlamy i walczymy o przetrwanie. Purebread ciągle mętli nam w głowach, że to dopiero początek końca, że prawdziwa zagłada przed nami.
Od miesięcy przeszukujemy ten dystrykt, ziemia skuta lodem nie pozwala nam kopać głębiej, nasze narzędzia się popsuły, zespół traci morale. Od tygodni jedynie co czuje to gorycz, apatię oraz ten wszędobylski wiatr, który lawirując między skutymi lodem zakopanymi blokami wwierca się w mój umysł bardziej niż potrafią to robić nasze narzędzia.
Po ponad roku na kanał wjeżdża kolejny odcinek serii Materiał Dodatkowy. Serii, w której omawiam dodatki do gier. W dzisiejszym odcinku pięć dodatków do czterech gier. Zobaczycie Red Cathedral: Contractors, Star Trek Ascendancy Breen Confederacy i The Dominion War, The Thing: Norweska Baza i Tskukuyumi Full Moon Down: Sunrise Kingdom.
Konfrontujemy się dzisiaj z parą konfrontacyjnych, dwuosobowych karcianek. Jedna jest prostsza, druga trochę mniej. Niezależnie od tego, w obu w mordę dać można dać. Zapraszamy do słuchania.
Czas położyć na recenzenckim stole kolejne spore pudło z nazwiskiem Lacerda na wierzchu. Tym razem zobaczę jak wygląda sytuacja na rynku najstarszego eliksiru prawdy. Oto Vinhos.
Mieliśmy już kiedyś spotkanie z Marvel Champions, które zakończyło się nagraniem recenzji. Miesiące mijają, czasy się zmieniają, dodatki wychodzą, wątpliwości powstają. Z tych wszystkich zbitek wyrazowych powstał dzisiejszy odcinek. Zapraszamy do słuchania.
Przyznaję, że z grą Parki musiałam się nieco oswoić. W pierwszej, szybkiej, dwuosobowej rozgrywce wydała mi się grą niewątpliwie przepiękną, ale też nudnawą. W drugiej partii odkryłam, że nie jest tu tak gładko i trywialnie, jak chciałam sądzić. W trzeciej rozgrywce zupełnie zapomniałam o swych pierwszych wrażeniach i ku zdziwieniu całej okolicznej przyrody, zaczęłam się na tych dzikich amerykańskich szlakach świetnie bawić. Czytaj dalej
Zaczął się kolejny miesiąc zatem czas na kolejne spojrzenie w przeszłość. Co recenzowałem w marcu w ostatnich latach i co teraz myślę o tych grach? Tego dowiecie się z siódmego odcinka cyklu „Gdzie się podziały tamte gry?”.