Alchemicy – Mikstura planszowej świeżości

/w , , , /Autor

Pewien grecki filozof powiedział niegdyś, że wszystko ulega ciągłym zmianom i to zmiana jest najistotniejszą cechą każdego bytu. Cóż, patrząc na otaczający nas świat nie sposób przynajmniej częściowo, nie zgodzić się z mądrością starożytnych. Wystarczy spojrzeć na najbliższe nam podwórko, by przekonać się, iż bez zmian również nasze ulubione hobby prędko zginęłoby śmiercią naturalną. Od lat obserwujemy ciągłe zmiany tematów, mechanik, formatów – wszystko po to, by przykuć uwagę nas – graczy. Czytaj dalej

Zęby smoka

/w /Autor

Nie jest łatwo wejść do paszczy smoka, no chyba, że smok jest głodny. Jeśli zaś z własnej woli człowiek wejdzie, to czeka go rzecz trudna – czyszczenie smoczych zębów. Trzeba na tę okazję uzbroić się w zestaw narzędzi. Dosłownie. Korkociąg, obcęgi, młot pneumatyczny, laski dynamitu, choć czasem pomoże zwykła szczoteczka lub mop.

Czytaj dalej

Gradanie ZnadPlanszy #81 – Medieval Academy

/w , /Autor

Medieval Academy swego czasu zaistniało w sieci dzięki bardzo pozytywnym opiniom otrzymanym od The Dice Tower. Bo podobno jest to gra ładna, prosta i sympatyczna, ale jednocześnie angażująca i niegłupia. Niewiele myśląc, kiedy tylko pojawiła się okazja, postanowiliśmy z chłopakami sprawdzić co w trawie piszczy i udało nam się położyć łapska na tym niebieskim pudełku. Co znaleźliśmy w środku? Wystarczy kliknąć i posłuchać.

Czytaj dalej

Cubist – kościana awangarda

/w /Autor

Cubist to szybka i efektowna gra z 2014 roku, wykorzystująca kości do budowania trójwymiarowych struktur. Autorzy: Steven Poelzing i Alf Seegert tematycznie osadzili ją w geometrycznym świecie kubizmu, przy okazji umożliwiając graczom poznanie nazwisk i dzieł kilku ciekawych artystów. Gra przeznaczona jest dla 2 do 4 osób, doskonale testując ich wyobraźnię przestrzenną. Czytaj dalej

Szybkie Gradanie – Choson

/w , /Autor

Była sobie kiedyś całkiem fajna gra pod tytułem Koryo. Wydawca pomyślał, że skoro raz się udało, to nie ma przeciwwskazań, żeby na tej samej mechanice spróbować zrobić coś troszeczkę innego, ale wyraźnie podobnego. W ten sposób narodziło się Choson, czyli sequel wspomnianej wcześniej gry rodem z Korei. Jak się wszystko udało? Zapraszamy do posłuchania.

Czytaj dalej

Metro 2033 – wideorecenzja

/w /Autor

Kiedy na Moskwę spadły pociski atomowe, część ludzi schroniła się w tunelach metra. Taki świat w swoich książkach stworzył Dmitry Glukhowsky. W tym właśnie świecie, osadzona jest gra planszowa Metro 2033.

Czytaj dalej

Szklany Szlak – Uwe Rosenberg jakiego (prawie) nie znacie

/w , /Autor

Wiele musiałoby się w planszówkowym świecie zmienić, by słynna już „Trylogia żywieniowa” Uwe Rosenberga straciła wysokie miejsce w naszym prywatnym TOP najlepszych gier. Agricola, Le Havre i At the Gates of Loyang sprawiły, że każdego kolejnego tytułu spod ręki niemieckiego projektanta, wyczekujemy z niemałym kredytem zaufania. Czytaj dalej

Gradanie ZnadPlanszy #80 – ZhanGuo

/w , /Autor

Mury dzielą. Wspólna praca łączy. A co stanie się, jeśli wspólną pracą będziemy budować mur? ZhanGuo od wydawnictwa What’s Your Game? nie będzie stawiało jednak przed nami takich egzystencjalnych pytań.

Czytaj dalej

Atak Zombie – Who will survive?

/w , , , /Autor

Filmy, serial, muzyka, książki, komiksy, gry wideo, gry planszowe… Tematyka zombie dotarła już chyba wszędzie, gdzie tylko było to możliwe. Nic więc dziwnego, że żywe trupy zajmują szczególne miejsce w kulturze masowej. Jako fan The Walking Dead nie mogłem odmówić sobie przetestowania Ataku Zombie – planszowego debiutu Piotra Pieńkowskiego, który ukazał się jesienią zeszłego roku za sprawą wydawnictwa FoxGames. Czytaj dalej

Szybkie Gradanie – ZigZak: Skoki narciarskie

/w , /Autor

Jakiś czas temu pogadaliśmy sobie o Kieszonkowym bystrzaku, a dziś zajmujemy się drugą grą z serii Pocket Game od Trefla. Jak tym razem wypadnie gra mieszcząca się w kieszeni? Zapraszamy do słuchania.

Czytaj dalej

Port Royal

/w /Autor

Port Royal trafił w moje ręce przez przypadek. Nieśmiało odpakowałam grę, nieśmiało zapoznałam się z zasadami, nieśmiało rozegrałam pierwsze partyjki. W wersji 2-osobowej nie porwała mnie w żadnej mierze, była nudna, niewiele się w tych rozgrywkach działo. Ot, zwykłe zbieranie kart w oparciu o mechanikę press your luck. Taki los. Czytaj dalej

Szalona Misja – wideorecenzja

/w /Autor

Na pierwszy kwietniowy ogień idzie zwariowana gra wydana ostatnio przez Rebel.pl, czyli Szalona Misja. Od razu zdradzę Wam, że tytuł nie kłamie.

Czytaj dalej

Sawanna

/w /Autor

„Mama, tył planszy pasuje do naszej ściany. Mogę przylepić taśmą?”. Grafika Sawanny jest rewelacyjna, więc niewiele brakowało bym się zgodziła ;-). Zachwyca nie tylko wierzch pudełka, ale też wszystkie elementy. Do tego świetna jakość wydania z atrakcyjnymi lakierowany fragmentami elementów gry. Każde dziecko się zachwyci, każdy rodzic bez sprzeciwu sięgnie po coś tak przykuwającego wzrok. Czytaj dalej

Szalona misja

/w /Autor

Szalona misja jest zaiste szalona. Szczególnie wtedy, gdy komar siada na markerze trzymanym w lewej dłoni, między kciukiem a małym palcem. W takich momentach gracze przypominają małe, nieporadne dzieci – bywa, że bliskie płaczu, sfrustrowane, ale też, w większości czasu, śmiejące się z sytuacji. Przy planszy można zaobserwować całą gamę ludzkich zachowań. Czytaj dalej

Ka$a i $pluwy: Sekundowa Edycja

/w , /Autor

Swego czasu triumfy święciła na lubelskich konwentach gra, w której celowaliśmy do kolegów i koleżanek z piankowych pistoletów i wznosiliśmy wielkanocne okrzyki (Cojones!). Idea była szczytna – spotykaliśmy się w magazynie celem podzielenia pieniędzy po napadzie. Pierwszym celem było dożycie końca podziału, a drugim wyjście z największą ilością gotówki. Był też tajniak, który miał przeżyć i wezwać posiłki, a reszta chciała go ubić. Gra była na tyle dobra, że postanowiono jej nie wydawać dalej, tylko zrobić drugą edycję. I oto jej recenzja – Ca$h 'n Gun$: second edition.

Czytaj dalej

Komiks

/w /Autor

Presja czasu, nerwowe przeglądanie kart, drżący głos i opowieści. To wszystko znajdziecie w grze narracyjnej Komiks. Bardzo pomysłowej i atrakcyjnej, choć nie dla każdego. Chcąc grać w Komiks trzeba się dobrze czuć tworząc opowieści, trzeba mieć otwarty umysł, wyobraźnię i sporo odwagi. Trzeba też umieć słuchać i sprawiedliwie oceniać. Czytaj dalej

Wyprawa po skarb

/w /Autor

Wyprawa po skarb to pierwsza gra z serii dobrych gier rodzinnych, wydanych przez wydawnictwo Trefl, w którą miałam przyjemność zagrać z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Gra bardzo spodobała się dzieciom. Zaś ja jestem z niej bardzo zadowolona. Czytaj dalej

Age of Steam jednoosobowo

/w , /Autor

Age of Steam poznałam z dużym opóźnieniem, niedawno. Jak już poznałam, tak wsiąkłam. Gdy zaczęłam grać, wszystko inne przestało się liczyć. Nie rozróżniałam dnia od nocy, przestałam jeść i spać, myliłam godziny spotkań, zapuściłam dom, ledwo zorientowałam się, że skończyła się zima. Liczyła się tylko budowa torów i dostarczenie czerwonych kosteczek do czerwonych miast możliwie najdłuższą trasą. Żadna inna gra nie zrobiła mi takiej krzywdy, żadna nie stała się taką obsesją. Czytaj dalej

Piekło Okopów – gateway wargame

/w , /Autor

Czy piekło okopów to gra wojenna? Z pewnością tak! – powiem ja, co w żadną grę „tru” wojenną nie grałem, a jeśli kiedyś zagram, to chyba tylko w celach poznawczych. Pewnie nie tylko mi ten gatunek kojarzy się z godzi… dniami przy jednej partii, cieniutkimi kartonowymi żetonikami i instrukcjami o poziomie przystępności kodeksu cywilnego. Ale hej! To właśnie stereotypy. Mówiąc tak o czymś o czym nie mam pojęcia stoję zapewne w jednym rzędzie z ludźmi, którzy słysząc, że gram w planszówki mówią: „Aaa, pewnie w Monopoly?  Dziecinada…”

Z drugiej jednak strony czuję się nieco dziwnie czytając dyskusje na BGG o tym, że Memoir ’44 nie jest grą wojenną i to jest właśnie zabawka, a nie prawdziwa gra. Do tych, którzy tak twierdzą Tom Vasel wystosował swego czasu apel:
Jeśli nie będziecie rekrutować nowych graczy do swojego hobby, to doprowadzicie swój gatunek do wyginięcia!

Czytaj dalej

Gradanie ZnadPlanszy #79 – Artificium

/w , /Autor

Uwaga, rzucam hasło. Sześcioosobowe euro o zarządzaniu zasobami, które trwa 30 do 40 minut. Koncepcja trochę trudna do ogarnięcia, prawda? Jak to 30 minut? To da się zrobić coś tak szybko, żeby miało sens? Wszystkiego dowiecie się po przesłuchaniu dzisiejszego odcinka.

Czytaj dalej