Mikrogry składające się z kilku kartoników to absolutnie nic nowego. Jednak ktoś wpadł na pomysł, żeby za pomocą tych kilku znajdujących się w pudełeczku elementów zacząć bawić się w proste zarządzanie zasobami. I w taki sposób powstał Empire Engine, o którym w dzisiejszym odcinku powiemy kilka słów. Zapraszamy do słuchania.
Koty to planszówkowe geeki. Widać to na wszystkich zdjęciach planszowkowej braci. Koty na planszy, koty w pudełkach, koty wśród żetonów czy kości. Koty zagościły też na pudełku najnowszej gry rodzinnej z Trefla i w postaci nazwy gry, i w postaci przecudnej grafiki. Nie mówiąc już o elementach samej gry! Ślicznie, sympatycznie, cudnie! Czytaj dalej
Osiem lat. Sporo czasu upłynęło odkąd sięgnęliśmy po pierwszą odsłonę Pandemica. Seria, której nowego reprezentanta przyjdzie nam dziś recenzować, zdążyła w tym okresie zdrowo namieszać na rynku gier planszowych, wliczając w to kilkuset procentowe zwiększenie zainteresowania graczy tematem kooperacji. Wystarczy – z pomocą serwisu bgg – cofnąć się do roku 2007, by spostrzec, że święcący dziś triumfy gatunek, był wtedy jedynie delikatnie zaakcentowany, a naprawdę dobre tytuły (zazwyczaj wpisujące się w „szkołę amerykańską” jak np. Arkham Horror) dało się policzyć na palcach jednej ręki.
Pandemic spopularyzował kooperację, pokazał jej inne oblicze, a przy tym doprowadził do poziomu mechanicznej elegancji, który nawet przez późniejszych twórców nie zawsze był osiągany. Seria z marszu zaskarbiła sobie bogate grono fanów na całym świecie, owocując wydaniem w wielu językach oraz szeregiem rozbudowanych dodatków. Dziś – porzucając główny, planszowy trzon – przyjrzymy się jedynej jak dotychczas produkcji pobocznej znanego cyklu, która klimat kryzysowej kooperacji stara się oddać za pomocą garści kolorowych kości. Czytaj dalej
Nie mam dziś weny do pisania wstępów. Miałem napisać tu coś o nieuchronności kontynuowania popularnych marek w popkulturze i takie tam inne frazesy, ale pomyślałem sobie „ileż można”. Jak by na sprawę nie patrzeć stało się już faktem to, że wydawnictwo wzięło tytuł Lewis i Clark, zamieniło zarządzanie zasobami na zarządzanie kośćmi i voila – wypuściło nową grę. A może jednak nie jest to tylko skok na kasę? Posłuchajcie, żeby się o tym przekonać.
Kolejna część D&D. Czy Wrath of Ashardalon okaże się być lepszy od Legends of Drizzd? Przed zobaczeniem filmu polecam wszystkim zapoznać się z moją ostatnią recenzją gry D&D.
Tak, spóźniłem się nieco, ponieważ lekko przedłużył mi się weekendowy urlop. Ale już wracam, a razem ze mną Lords of War od Galakty.
W latach 1803-1806 ekspedycja Lewisa i Clarka była pierwszą amerykańską wyprawą, która przemierzyła kontynent północnoamerykański od Missisipi po wybrzeże Pacyfiku i z powrotem. W trakcie tych trzech lat dowódcy wyprawy, Meriwether Lewis i William Clark, wraz z sierżantami Gassem i Ordwayem zapisali wiele stron dzienników podróży, opisując w nich między innymi nowe odkryte rośliny i gatunki zwierząt oraz nanosząc na mapy dotąd nieznane Amerykanom fragmenty kontynentu. *
Wydany przed dwoma laty Lewis & Clark, zachwycił mnie świetnie przemyślaną, a w dodatku dość świeżą mechaniką, w której worker placement przeplatał się z umiejętnym zarządzaniem dostępnymi kartami i budowaniem swojej małej talii w trakcie partii. Cédrick Chaboussit łącząc znane mechanizmy i dodatkowo ubierając rozgrywkę w formę wyścigu, stworzył tytuł o świeżym i rzadko spotykanym podejściu do tematu eurogier, który spotkał się z bardzo ciepłym przyjęciem przez graczy.
Tegoroczne targi SPIEL zbliżają się milowymi krokami. Na dwa miesiące przed startem, zarówno na forach, jak i pośród moich planszówkowych znajomych panuje jeszcze względny spokój, lecz już we wrześniu w oczach większości graczy zapłonie ogień… Ponownie zaleje nas fala przecieków, zapowiedzi i dysput na temat potencjalnych „hitów Essen”. Rokrocznie – w toku takich dyskusji, sond i recenzji pisanych na gorąco, często jeszcze w hotelowych pokojach – kształtują się listy gier, za którymi my planszówkowicze – z dużym prawdopodobieństwem – będziemy szaleć przez dłuższy czas. Jednym z najgłośniejszych tytułów ubiegłorocznej edycji targów – wielokrotnie pojawiającym się na listach „The best of Essen’14” – jest Five Tribes.
Czytaj dalej
W telegraficznym skrócie. Jutro rusza kampania na Wspieram.to. My już graliśmy. A potem nagraliśmy odcinek. Kropka. Czy potrzeba więcej informacji? Zapraszamy do słuchania.
Tydzień temu w Setce na trzech przerabialiśmy temat gry Terra Mystica. Dziś go kontynuujemy i przyglądamy się dodatkowi, który wprowadza do rozgrywki kilka nowości. Zapraszamy do słuchania.
Początek sierpnia. Lato w pełni. Sezon urlopowy zresztą też. Dlatego chcę Wam pokazać grę o tym, co każdy polski mężczyzna robi na urlopie. Oto Fresco, czyli gra o malowaniu sufitu.
Jeszcze nie tak dawno, Marc André był niemal zupełnie nieznaną osobą w świecie gier planszowych. Wszystko zmieniło się rok temu, kiedy spod jego ręki, na rynek trafił znany doskonale również polskim graczom, Splendor – zwycięzca Golden Geek Award 2014 w kategorii Gra Roku oraz Familijna Gra Roku, nominacja do Spiel des Jahres 2014, nominacja do nagrody Gry Roku 2014 w Polsce… Wszystkich nagród i wyróżnień nie sposób jest tutaj wymienić. Absolutna prostota i elegancja zasad połączona z fenomenalną jakością wykonania uczyniła z tej pozycji jedną z najlepszych gier rodzinnych. Taki sukces dla każdego autora czy wydawnictwa to ogromna motywacja do dalszej pracy, ale jednocześnie rosnące oczekiwania fanów względem kolejnych tytułów. Czy Baronia – nowy tytuł autora zeszłorocznego hitu, zdoła udźwignąć ciężar sukcesu swojego poprzednika?
Była sobie kiedyś stara gra Doktora Knizii o kręceniu filmów. Tak się jakoś udało, ze wzięło się za nią wydawnictwo Egmont i wypuściło na polski rynek pod zmienionym tytułem. I my ten zmieniony tytuł dzisiaj recenzujemy. Czy rysowanie komiksów to tak samo nośny temat? Kliknijcie i posłuchajcie żeby się przekonać.
Jako geek – kompulsywnie wręcz – upodobałem sobie tworzenie najróżniejszych list i rankingów. Począwszy od znanego wszystkim graczom serwisu boardgamegeek, a kończąc na excelowych arkuszach – szereguję, bo lubię, co tylko się da. Najbliższym Wam – czytelnikom i czytelniczkom naszego bloga – jest coroczny przegląd polecanek prezentowych, będący syntetycznym wyciągiem ze wspomnianej bazy.
Dziś przedstawimy tytuł, który nie tylko sporo namieszał w temacie list „najlepszych dwuosobówek” oraz „tytułów do plecaka”, lecz również ma sporą szansę pojawić się w tegorocznym zestawieniu „gier na prezent”. Czytaj dalej
Dziś sięgamy wysoko, bo po drugą pozycję w rankingu BGG. Terra Mystica narobiła swego czasu całkiem sporo szumu i przez dłuższy czas ustawicznie wspinała się szczebel po szczeblu na szczyt. Czy słusznie? Wystarczy posłuchać, żeby się dowiedzieć.
Dziś pokażę Wam grę, która zainteresowała mnie ze względu na porównania do mojej ulubionej planszówki. Oto Emergence Event.
W taichi uczy się m.in. zachowania równowagi. „Gdy atakujesz wyjdź do przodu, gdy jesteś atakowany cofnij się” – mawia nauczyciel. Nie znaczy to, że ruszasz z kopyta w przód lub tył. Często stoisz w miejscu, balansując przy tym ciałem i nie poddając się atakom przeciwnika. Sam czekasz na właściwy moment do uderzenia. Zaś gdy jesteś atakowany, siłę przeciwnika wykorzystujesz przeciw niemu. Czytaj dalej
Po krótkiej przerwie czas na klasykę, czyli nic innego jak uproszczoną grę planszową w systemie D&D.
Typowy dungeon crawl’er, z szybkim set-up’em, niską ceną i świetną rozgrywką. Zapraszam do oglądania.
Dziś kilka słów o grze, która już od trzech lat utrzymuje się w czołówce mojej prywatnej listy gier przeznaczonych tylko dla dwóch graczy.
Targi to gra wydana pierwotnie przez wydawnictwo Kosmos w serii gier dwuosobowych. Jej autorem jest Andreas Steiger, i mimo, że Targi była jego debiutanckim dziełem, zyskała nominację do nagrody Kennerspiel des Jahres w 2012 roku i uznanie graczy na całym świecie. Wydana została w wielu wersjach językowych, w tym greckiej i japońskiej, lecz niestety nie doczekała się polskiego wydania. I jest to wielka szkoda, bo raz, że gra jest bardzo dobra; dwa, że te kilkadziesiąt kart aż prosi się o piękne polskie tłumaczenie. Czytaj dalej
Dziś zabieramy się za grę, w której świeżość towarów na podmiejskim targowisku mierzy się w metrach. I w zasadzie nie mam chyba nic więcej do napisania. Pan Friedman Friese uraczył nas produkcją, która jest dziwnie specyficzna, ale też trochę intrygująca. Jak nam się podobało? Zapraszamy do słuchania.