Make’n’breake to już niemłoda gra (wydana została w 2004 r.). Jednak z przyjemnością do niej sięgnęłam, wspominając stare dobre czasy. Prócz sentymentów miałam też inny cel, moje dziecię powinno znać klasykę, od której kiedyś zaczynałam swoją przygodę z planszówkami. Czytaj dalej
Pan Rosenberg tym razem zaaplikował nam bardziej familijną pozycję zbliżoną ideowo do Patchworka. A że szycie kocyka i liczenie guzików nam się podobało, to i do grządek postanowiliśmy się schylić. Jakie mamy w związku z tym przemyślenia? Zapraszamy do słuchania.
Knit Wit to tematycznie gra o dzierganiu. Podbiła ona serca wszystkich moich graczy, od młodzieży po dorosłych, już od pierwszego spotkania. Samo pudełko i elementy wywołują efekt wow! Jak inaczej można zareagować na świetnie otwierane pudełko (z obwolutą i na magnes), z instrukcją umieszczoną w kieszonce górnej części pudełka i tym wszystkim co znajduje się w środku? Szpulki, włóczki, guziki, metki, klamerki, czarne kartki notesu, białe kredki (krawcowe używają do rysowania po tkaninie białą kredę, cienki kawałek mydła lub właśnie specjalną kredkę). Jakościowo mam tylko zastrzeżenie do wypraski w pudełku – moja uszkodzona jest od nowości, bo wykonano ją z cienkiej tektury. Czytaj dalej
Poloniści mają szczęście. Podwójne. Po pierwsze, mają sporo godzin dydaktycznych. Po drugie, mają do wyboru sporo gier planszowych, które mogą wykorzystywać dla ubarwienia lekcji, zainteresowania jakimś tematem czy rozwijania wyobraźni i zdolności językowych. Jedną z takich gier jest „W pustyni i w puszczy”. Czytaj dalej
W świecie planszowym, tak jak i w innych nurtach rozrywkowych, pojawiają się różne trendy. Swego czasu bardzo popularną tematyką gier były Zombie. Last Night on Earth, Dead of Winter, czy Zombicide to pierwsze z brzegu przykłady. Następnie pojawił się temat Marsa i tak poznaliśmy Terraformację Marsa, nową edycję Misji Czerwona Planeta, a już za chwilę zagramy w Pierwszych Marsjan. W 2017 roku zaskakująco popularny zrobił się temat Japonii. Na naszym rynku ukazały się Sushi GO! i Gejsze, a przed nami Rising Sun. Są one dość dobrze wypromowane i większość osób co najmniej o nich słyszało. Sushi GO! to mała ale bardzo popularna gra od Rebela, Gejsze to potencjalny hit Naszej Księgarni, bardzo dobrze oceniany przez rodzimych recenzentów, a Rising Sun to kolejne area control Erica Langa od Portalu. Lucrum Games nie chciało być gorsze i wydało polską wersję Honshu – Wyspę Kwitnącej Wiśni. Czytaj dalej
Dzisiaj gra, w której Uwe Rosenbergowi udało się połączyć temat życia Wikingów i znój pracy z Agricoli.
Gdyby nie dzieci to wiele gier ominęłabym szerokim łukiem. Z różnych powodów: a to tematyka nieatrakcyjna albo kiepska grafika, a to nieciekawe wyobrażenie mechaniki po lekturze instrukcji. Sushi dice spotkałby przykry los ze względu na mechanikę. Miała ta gra jednak szczęście. Dzieci jej to załatwiły i z ich punktu widzenia tę grę opiszę. Czytaj dalej
Ratowanie świata przed chorobami zyskało wielu fanów. Zarówno w zwykłej wersji, jak i Legacy, kościanej, czy Cthulhu. A jak będzie z odwrotną „zabawą”. Plague Inc. było hitem na PC i urządzeniach mobilnych. Czy na planszy też chwyci?
Tematyczny strzał w dziesiątkę, wabik na każde dziecko. Dinozaury nie wiedzieć czemu fascynują, w dodatku niektóre dzieci tak bardzo, że w wieku przedszkolnym są prawie profesjonalistami w tej dziedzinie. Dla mnie, ot temat. Laikowi wcisną wszystko. Grunt żeby z dziećmi dobrze spędzić czas. To mi wydawca zagwarantował. Czytaj dalej
A dzisiaj będziemy rozmawiać o grzebaniu w ziemi w poszukiwaniu gratów sprzed tysięcy lat. Oraz o układaniu z tych gnatów różnorakich gatunków prastarych gadów. Jak sprawdza się połączenie Hej to moja ryba! z puzzlami, w których praktycznie każdy element pasuje do siebie? Zapraszamy do słuchania.
Kontynuuję zwiedzanie planszówkowej Japonii. Dzisiaj będziemy się starali zbudować jak najpiękniejszą wyspę kwitnącej wiśni.
Seria trzech gier karcianych pt. Najemnicy, wydana w Polsce przez Lucrum Games, jest adaptacją powstałej kilka lat temu gry Guildhall. Autorem gry jest Koreańczyk, Hope Hwang. Sednem gry jest werbowanie tytułowych najemników i nasyłanie ich na przeciwników w zażartej walce o punkty zwycięstwa. Seria składa się z trzech tytułów: Parszywa drużyna, Nieświęte przymierze oraz Magią i mieczem. Każda z części jest zupełnie samodzielną grą i można spokojnie poprzestać na jednym tytule. Kolejne części zwiększą regrywalność, gdyż pomimo identycznych zasad rozgrywki, umiejętności najemników nieco się różnią, a dodatkowo talie z różnych części można ze sobą łączyć. Czytaj dalej
Lords of Hellas to jeden z gorętszych tytułów ostatnich miesięcy. Hype nakręcony został do monstrualnych rozmiarów, głównie przez ciekawy temat i przepiękne figurki. Od zapowiedzi, poprzez kończącą się właśnie zbiórkę na kickstarterze, grze towarzyszy ogromne zainteresowanie i niekończąca się dyskusja. To tylko plastikowa wydmuszka, czy znajdziemy tam jakąś sensowną mechanikę? Gra okaże się warta sporej kwoty, jaką trzeba wydać? Obietnice o świeżym podejściu do territory controll to tylko chwyt marketingowy? Miałem okazję zapoznać się z prototypem tej gry i po kilku partiach chciałbym podzielić się wrażeniami oraz spróbować odpowiedzieć na niektóre z tych pytań.
W ostatnim czasie recenzowałem dwie gry traktujące o rozwoju cywilizacji, były to Guns & Steel: Historia Ludzkości i Master of Orion. Żadna z nich nie zbliżyła się do planszowego hitu Vlaady Chvatila czyli Cywilizacji: Poprzez Wieki. Genialna czeska gra posiada jednak jedną olbrzymią wadę – absurdalnie długi czas, który należy poświęcić na jedną partię, spowodowany masą znaczników przesuwanych w czasie rozgrywki i koniecznością ogarniania masy kart. Jest to jedyny tytuł, który wolę rozegrać w Internecie za pomocą smartfona niż zagrać w bezprądowy oryginał.
Pochodzący z Tajwanu autor Jesse Li najwyraźniej miał podobne odczucia i postanowił wziąć podstawy mechaniki czeskiej gry, okroić i dokładając swoje elementy stworzyć Cywilizację do rozegrania w godzinę. Powiecie, że jest to niemożliwe? Też tak na początku myślałem. Czytaj dalej
Gra o tworzeniu własnej cywilizacji w 30 minut. Dzisiaj sprawdzam Guns & Steel od wydawnictwa Portal.
Dziś kolejna recenzja gry, mieszczącej się w małym pudełku. Czy jednak małe pudełko oznacza, że Wyspa Kwitnącej Wiśni to mała i niepozorna gra? Spróbuję odpowiedzieć na to pytanie.
W dzisiejszym odcinku wyruszymy na wyprawę żeby odkryć słynne El Dorado. Na nasze nieszczęście droga nie jest bezpieczna.
2 Pionki kontynuują wydawanie małych gier w małych pudełkach, które na rynku pojawiły się wcześniej pod skrzydłami Iello. Dziś zajmujemy się Lokomotywą, czyli prostym zbieraniem zestawów kolorowych kart z cyferkami oraz Bohaterem do Wynajęcia, czyli troszeczkę mniej prostym zbieraniem zestawów kart z cyferkami. Czy od liczenia rozbolała nas głowa? Wystarczy kliknąć i posłuchać.
Sponsorami dzisiejszego odcinka są przyprawy: kurkuma, kardamon i cynamon. Handlowanie takim towarem może być interesujące? Odpowiedź w dzisiejszym odcinku.
Jednym z najciekawszych typów gier planszowych są dla mnie te poruszające tematykę rozwoju własnej cywilizacji. Oczywiście jestem olbrzymim fanem kosmicznych 4X, które zazwyczaj aspekt ewolucji własnej rasy zawierają, ale standardowe przejście od antyku do nowożytności lubię równie mocno. Masowa popularność tego tematu na świecie wiąże się z premierą Cywilizacji Sida Meiera na komputery osobiste, a w planszówkach z pojawieniem się Cywilizacji: Poprzez Wieki od Vlaady Chvatila.
Niedawno byliśmy świadkami tryumfalnego marszu po nagrody 7 Cudów Świata Pojedynek i właśnie z tą grą walkę chciałoby nawiązać Guns & Steel od Jessego Li. Czytaj dalej