Średniowieczna Księga gier to dokument jedyny w swoim rodzaju. Pozwala nam wejrzeć nie tylko w zwykłe życie ludzi wieków średnich i ich rozrywki, poznać zwyczaje i ubiory, ale i spróbować pojąć światopogląd i wizję świata, będącą mieszanką nauki i wiary. Ilustracje manuskryptu ze szczegółami odkrywają poszczególne gry, ich zasady i komponenty, a także zwyczaje graczy i scenerię rozgrywek. Czytaj dalej
Wczoraj o 18 wystartowała szósta edycja plebiscytu Planszowe Gram Prix organizowanego przez Board Times. W tym roku można głosować aż w 16 kategoriach, a w każdej z nich oddać do 3 głosów. Plebiscyt potrwa do 8.03 – dziś natomiast przedstawiam swoje typy i przewidywania w poszczególnych kategoriach.
Czytaj dalej
Dziś prezentuję wpis z kategorii gier historycznych, nie będzie on jednak dotyczył żadnej konkretnej gry. Dziś opowiem Wam o pewnym królu. Oraz o pewnej książce.
Nie mogło być inaczej. To właśnie król, który już w średniowieczu zajmował się planszówkami, zyskał przydomek Mądry. Mowa o Alfonsie X, królu Kastylii i Leónu, który swoje panowanie na ziemiach Półwyspu Iberyjskiego sprawował w latach 1252 – 1284. To czasy ciekawe i burzliwe; czasy tzw. rekonkwisty, w których królowie kastylijscy próbowali odzyskać tereny opanowane kilka wieków wcześniej przez władców arabskich. Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, gdzieś w okolicach roku 2010, zakupiliśmy grę, która do dziś może „szczycić się” mianem najbrzydszego eurosucharka naszej kolekcji. Mowa naturalnie o Caylusie, który w kolejnej audioRECENZJI Pełnej pary staje w szranki ze swym młodszym bratem – odświeżoną edycją „1303”.
Kto wyjdzie cało z tego pojedynku?
W licznych forumowych dyskusjach jak bumerang powraca temat negatywnych recenzji i ich małej liczby. Dla wielu jest to ostateczny dowód na to, że recenzenci muszą być opłacani przez wydawnictwa. Warto sobie jednak dla odmiany zadać pytanie, czy tak jest naprawdę – a jeśli tak, to dlaczego? Czemu nie powstają złe recenzje? Czytaj dalej
Jak wiecie w 2020 roku przemyślenia wrzucałem raczej raz na pół roku, zamiast zwyczajowych podsumowań co miesiąc. Powody wymieniłem w poprzednim aperiodyku, ale przede wszystkim – szczerze mówiąc nie było o czym pisać. Jakkolwiek pod względem covidowym to był szalony rok, to poza problemami transportowymi z Chin, raczej żadnego ważnego tematu nie ominąłem. Styczeń z kolei był miesiącem, w którym w nasz spokojny planszowy światek wpadły problemy pierwszego świata. Chciałbym napisać, że wjechały na białym koniu, ale chyba nie wypada… Czytaj dalej
Dotychczas sceptycznie podchodziłem do konwentów on-line. O moim rozczarowaniu SPIEL DIGITAL przeczytasz tutaj. Niestety ograniczenia związane z pandemią jeszcze trochę potrwają, dlatego postanowiłem łaskawiej spojrzeć na interentowe cony.
Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma.
Jest taka kategoria gier: piękne i lekkie. Zaliczają się do niej Calico, Na Skrzydłach czy Everdell. Te same gry często są krytykowane za to, że jest o nich dużo szumu, a nie są wcale takie dobre. Ja lubię się odprężyć przy grach z tej kategorii. Niedawno dołączył do nich Honey Buzz. Czy gra o pszczołach jest miodzio?
Autorem gry Aquatica jest Ivan Tuzovsky, mało znany rosyjski projektant, którego portfolio składa się zaledwie z dwóch pozycji i tylko jednego tytułu. Przyznam szczerze, że wiem o nim niewiele, na szczęście o Aquatice znacznie więcej i zamierzam się tą wiedzą z Wami podzielić.
Tematyka gry osadzona jest w podwodnym świecie, pełnym nowych form życia i niezbadanych oceanicznych głębin. W Wielkim Królestwie Aquatiki zamieszkałym przez tajemniczą cywilizację, niepewną swojego losu i przyszłości. Gracze wcielają się w rolę Władców Oceanu, przeczesujących bezkresną głębię w poszukiwaniu nowych pomocników (Postaci), Lokacji zapewniających tak potrzebne królestwu zasoby, Dzikich Mant oraz upragnionych punktów zwycięstwa, będących głównym celem rozgrywki.
Do tego tekstu zainspirowała mnie historia jednej instrukcji. A ściślej – jej interpretacji, która mimo pozornej prostoty zasad wywołała małą burzę w szklance wody. Ale czy tak naprawdę jest o co się burzyć, jeśli ktoś gra niezgodnie z zasadami… i mu to pasuje? Czytaj dalej
Jednorożce – fantastyczne stworzenia wywodzące się z mitów i legend przedstawiane jako konie z pojedynczym rogiem, najczęściej o śnieżnobiałej sierści i długiej grzywie. Opisywane były już w starożytności, a dziś te mityczne stworzenia szturmem przeniknęły do popkultury i od dobrych kilku lat cieszą się niesamowitą wręcz popularnością. Kubki, plecaki, zabawki, skarpetki, kapcie, koszulki, pendrive’y, breloczki… Naprawdę, wszelkiego rodzaju gadżetów i innych produktów z motywem tych pięknych, magicznych i bardzo tajemniczych stworzeń nie sposób jest zliczyć. Nic więc dziwnego, że kolejne branże próbują wykorzystać panujący szał na jednorożce i dotrzeć tym samym do jeszcze większego grona odbiorców. Również w planszówkowym świecie doczekaliśmy się dość głośnej gry traktującej o tych magicznych i bardzo tajemniczych stworzeniach.
Druga i ostatnia część odpowiadania na pytania z okazji świętowania przekroczenia 3000 subskrypcji na naszym kanale YouTube. Nie ma co dłużej tłumaczyć. Zapraszamy do słuchania.