Leciwy już człowiek. Rocznik 76, XX wieku. Niektórzy mówią, że trzeba już złomować, ale się nie daje. Ciągle działa, dzięki swoim najlepszym cechom charakteru, czyli złośliwości i wyjątkowej wredocie. Wychowany na Dungeons & Dragons i innych RPG, a także na ośmiobitowych komputerach. O grach wszelakich (komputerowych i planszowych) pisze już od kilkunastu lat. Prywatnie szczęśliwy mąż i ojciec. Córka Oliwia, urodzona na początku 1999, syn Gabriel urodzony na początku 2008 roku, żona Żaneta...nie powiem kiedy urodzona...w każdym razie ma 18 lat (wartość prawdziwa niezależnie od tego kiedy to czytacie).
W szybkich i agresywnych dwuosobowych grach deck buildingowych, wydaje się, że widzieliśmy już wszystko. Ale wtedy pojawia się gra, która choć nie wymyśla koła, to znane mechanizmy podaje w ciekawy sposób. Tak, jak Terrors of London.
Sporo już widziałem gier o kopaniu w ziemi i wydobywaniu skał. Ale żadna z nich nie była tak piękna. Nic dziwnego, skoro autorka uczęszczała na ASP. Ale czy za pięknem zewnętrznym idzie też piękno wewnętrzne, czyli dobra gra? Oto Minerały.
Ludzie z Mindclash Games mają nosa do niezwykłych gier. Na przykład do planszowej wersji „W głowie się nie mieści”. Tylko trochę bardziej mrocznej i mającej z filmem tylko tyle wspólnego, że w obu produkcjach główną rolę grają emocje. Oto Cerebria: The Inside World
Jak sprawić, żeby lista Top 10 była najbardziej subiektywna pod Słońcem? Oprzeć ją wyłącznie na emocjach. Oto Top 10 gier, które wywołały u mnie największe emocje.
Podobno gry Legacy działają naprawdę dobrze, kiedy ta mechanika zostaje dołożona, do już istniejącej gry. Oczywiście gra, która będzie tą mechaniką obudowana, też powinna być porządnym tytułem. Czy to stwierdzenie jest prawdziwe dla Betrayal Legacy?
Czy da się zrobić grę w świecie Gwiezdnych Wojen, w której rzecz nie będzie się kręciła wokół walki Imperium z Rebelią? Oczywiście, że się da. Można zrobić grę, gdzie każdy chce się po prostu wzbogacić i zyskać sławę. Ta gra, to Star Wars: Zewnętrzne Rubieże.
Carl Chudyk powraca. Człowiek, który uwielbia wykorzystywać jeden element gry do granic wytrzymałości, bierze się za wikingów. I za kafelki. Poleje się krew, krew ludzi północy. Oto Blood of the Northmen.
Czas na potyczkę umysłów, w okolicznościach serialu wyprodukowanego dla Netflixa. Kto okaże się sprytniejszy? Przesławny El Patron władający laboratoriami z białym proszkiem i zastępami sicarios, czy ścigające go frakcje? Oto Narcos.
Co można powiedzieć o grze po jednej rozgrywce? Czy w ogóle można cokolwiek mówić po jednej rozgrywce? Moim zdaniem czasem można. Tak jak w przypadku pierwszych wrażeń z Time of Legends: Destinies.
W 1994 roku na PC pojawiła się taktyczna gra akcji zatytułowana Jagged Alliance. To był początek kultowej serii gier. Po 25 latach Jagged Alliance pojawia się na naszych stołach jako gra planszowa. Jak wyszła konwersja?
Oto kolejna topka, wybrana przez moich Patronów. Tym razem wymyślili temat, dzięki któremu mogę się powymądrzać w temacie gier, w które ani razu nie zagrałem. Oto Top 10 gier, które chciałbym mieć w kolekcji.
Czas na powrót do gry, którą recenzowałem chyba z pięć lat temu. Ale jako, że siadam do omówienia drugiej edycji, to nie będzie to Rewizja, ale zwykła recenzja. Oto Pathfinder Adventure Card Game Core Set.
O tej grze chciałem zrobić materiał już jakiś czas temu, ale jakoś było nie po drodze. Teraz, z uwagi na nadchodzące polskie wydanie, postanowiłem się sprężyć. Oto Eminent Domain.
Na plaży – na plaży fajnie jest. Na plaży jest wesoło, bo można kopać dołek i wszędzie dużo piasku i pisku oraz wrzasku – tak śpiewała Majka Jeżowska. A czy tak samo fajnie jest na plaży z parawanami? O tym opowiada gra Plażing: Parawany w dłoń.
Czas na kolejną Rewizję. Tym razem na warsztat trafia jedna z pierwszych recenzowanych przeze mnie gier. Czy granie w Quarriors! po sześciu latach nadal sprawia mi przyjemność?
Dziś mała podróż w czasie. Zajmę się grą karcianą, która ma już na karku 25 lat. Żyje na stołach graczy tylko rok krócej, niż Magic the Gathering. Jest nią bazująca na Świecie Mroku gra Vampire the Eternal Struggle.
Kiedyś żaglowce przemierzały morza i oceany. Przewoziły towary, odkrywały nowe lądy i nowe szerokie wody. Żaglowce potrafiły też siać zniszczenie, salwą burtową kolubryn. O takich czasach opowiada Endeavor: Age of Sail.
Zastanawialiście się co by się stało, gdyby nagle ustały dostawy prądu? I to nie na godzinę czy dwie, ale na dużo dłużej. Alexander Pfister wie. I pokazuje to na przykładzie Hongkongu w 2020 roku. Oto Blackout Hongkong.
Czas na kolejną rozgrywkę, którą zamówili Patroni mojego kanału. Tym razem na stół trafia Millennium Blades, czyli gra karciana, w której gracze wcielają się w graczy w gry karciane.
Czas wyruszyć w kosmos i osiedlać się na nowych planetach. Wszystko dzięki stajom kosmicznym, które będziemy budować, aby zapewnić przepływ kolonistów z Ziemi (czy innego miejsca), na nowe planety. Oto Space Gate Odyssey.