Nie oszukujmy się – minie jeszcze trochę czasu nim ludzka stopa spocznie na powierzchni Marsa. I jak piękne nie byłyby wizje roztaczane przez opływających w dolary inwestorów, póki co wciąż pozostaje nam stary, dobry statek kosmiczny „Wyobraźnia”. To na jego pokładzie – podobnie jak wielu przed nami – z pomocą książek, filmów, a ostatnio również gier planszowych – odbędziemy swoją własną podróż na Czerwoną planetę. Czytaj dalej
Rejestracja w placówce POZ. Kolejka do lekarza. Masa ludzi, często w słusznym wieku, chorujących na najróżniejsze choroby. W korytarzach gwar, ścisk. Pan Waldemar krzyczy na Pana Gerarda: „Ruszże pan tyłek bo teraz pana kolej!”. Pan Gerard nie da sobie w kaszę dmuchać. On weteran wojenny, kombatant? „Zamknij się jak do mnie stoisz!” odpowiedział w żołnierskim stylu, przypominając sobie lata młodości. Pani Halina z rejestracji odsyła kolejne osoby z kolejki, ponieważ Doktor Basia może dziś przyjąć tylko jednego pacjenta. „Dlaczego ja?” – zastanawia się Pani Genowefa. Gdzieś obok tego wszystkiego jest jeszcze wyścig pacjentów na wózkach do gabinetu chirurga. Zaraz… wyścig na wózkach? Tak, dokładnie tak. Wszystkie powyższe historie to fabularyzowany opis naszej ostatniej rozgrywki w Grunt to Zdrowie, najnowszej gry Wydawnictwa MDR z rysunkami Andrzeja Mleczki. Czytaj dalej
Byłem zaskoczony kiedy sprawdziłem, że Wiek Pary to już ósma gra z kategorii steampunk, która wylądowała w Melanżowni. Gdybym miał zrobić ranking, to recenzowana dziś przez nas gra wylądowałaby pewnie gdzieś w środku stawki, ale że to gry naprawdę różne, to takie porównania są niekoniecznie istotne. W tej dziedzinie nie jesteśmy ani ekspertami ani fanami gatunku, aczkolwiek złego słowa też nie powiemy. Przedstawiamy Wiek Pary!
PS
Zajrzyjcie koniecznie do filmiku konkursowego!
Niedawno zaszalałam z kolejną nowością z wydawnictwa Nasza Księgarnia na spotkaniu z młodzieżą. Po kilku rozgrywkach usłyszałam, że „To jest tak fajne, jak Jungle Speed”. Wniosek mam jeden: nie ważne ile masz lat, gry na refleks i spostrzegawczość cieszą się niegasnącą popularnością. Ludzie uwielbiają szybkie, proste gry. Jest przy tym mnóstwo śmiechu i jakby nie było odpoczynek od codzienności. Nie ma więc znaczenia czy na pudełku jest oznaczenie wieku 6+. Gra dla dzieci może być tak samo dobrą grą i dla dorosłych. Czytaj dalej
Dzisiaj piękna gra euro o wikingach. Rekrutujemy wojowników, zbieramy zapasy i napadamy pobliskie wioski. Kto okaże się najwydajniejszym najeźdźcą? 😉
To pierwsza gra, do której podeszłam bardzo sceptycznie po przeczytaniu instrukcji. Moje myśli kręciły się wokół jednego wyrażenia – „to działa?”. Bałam się bardzo rozgrywki, tym bardziej, że pierwsza miała być w towarzystwie o 20 lat młodszych współgraczy. I faktycznie, 2 pierwsze tury były tak sztywne, że aż samej siebie nie poznawałam. A potem…. Czytaj dalej
Capital to moja miłość od pierwszego wejrzenia. Gra, która już po pierwszej rundzie zapadła w moje serce i umysł, a z każdą kolejną rozgrywką, utwierdzała mnie w przekonaniu, że to najlepsza gra w jaką grałam przez ostatnie miesiące. Nie podchodzę do niej z sentymentem, bo serce mam krakowskie, ale z ogromnym szacunkiem. I zazdrością. Warszawiacy, macie fantastyczną grę o swoim mieście! Czytaj dalej
Dzisiaj trzy gry w cenie jednej. Luźne gadanie, luźne pstrykanie i luźne zgadywanie. Nie mam żadnego bardziej błyskotliwego pomysłu na połączenie tych trzech tytułów, więc po prostu zapraszam do słuchania. 😉
Uwielbiam, kiedy na ekranie kinowym, lub telewizyjnym, tajemniczy zabójca szlachtuje bandę studenciaków w jakimś lesie, czy innej dowolnej lokacji. Dlatego kiedy dowiedziałem się, że powstanie planszówka w tym klimacie strasznie się ucieszyłem. Tą planszówką jest Ostatni Piątek.
Z pobliskiej kaplicy dobiegła zebranych inkantacja „Sancta Maria, mater Dei, ora pro nobis peccatoribus”.
– Spisek! – zakrzyknął Książę odpychając dziwnie uśmiechniętego Kuglarza.
– Szeptałem ci o tym, panie – odrzekł Wróżbita o wzroku szaleńca.
Szpieg ukryty za kotarą mocniej naciągnął kaptur. Wiedział, że w nocy rozpocznie się coś znacznie gorszego dla Księcia. Najazd. Jedynym zagrożeniem był książęcy strażnik, który miał oczy i uszy w całym zamku. Znał jednak jego słaby punkt – Karczmarkę, a że dziewczę było naiwne, sam wyciągnął od niej wiele sekretów zamkowych notabli.
– Ile zostało w skarbcu? – zapytał Książę.
– Niewiele, panie – Bankier zaczął nerwowo stykać palce rąk czując na sobie wzrok Biskupa. Wiedział, że jeśli Biskup go wyda, pierwszy stanie na szafocie. Biskupowi wszyscy wierzą, choć to on przewodzi spiskowi i to on ma władzę jego zatrzymania.
W tym momencie gdzieś w ciemnej uliczce Handlarz zabrzęczał monetami. Transakcja była bardzo udana – klucz do zamkowego składu broni już mu nie ciążył w sakwie. Spiskowcy biegli w stronę zamku. Wiedzieli, że wygra ten kto ma przewagę.*
Swego czasu, gdy na ekranach zagościł Bruce Lee, wielu młodych ludzi zapragnęło być jak on. Szkoły sztuk walki zaczęły pękać w szwach. Jednak wiele osób, już po 3 miesiącach ćwiczeń kondycyjnych, rezygnowało z braku spektakularnych osiągnięć. Sztuki walki wymagają cierpliwości i poświęceń. Czy jesteś więc gotów uczestniczyć w obozie ninja? Czytaj dalej
Rzeczpospolita Obojga Narodów. Utworzona na mocy Unii Lubelskiej w 1569 roku, połączyła Koronę Królestwa Polskiego z Wielkim Księstwem Litewskim i w krótkim czasie stała się największym państwem na kontynencie europejskim. Nastała era Złotego Wieku i złotej wolności szlacheckiej. Niestety w XVII wieku rozpoczęła się erozja państwa, która w ostatecznym rozrachunku poskutkowała trzema rozbiorami w XVIII wieku i ostatecznym upadkiem Rzeczpospolitej. Historię tę świetnie przybliża Norman Davies, w książce z 1981 roku pod tytułem Boże Igrzysko. W 2010 roku wydano grę Martina Wallace’a o tej samej nazwie, umiejscowioną w tych czasach i nie bez powodu posiadającej podtytuł Dzieje Rzeczpospolitej Szlacheckiej. Wreszcie w 2014 roku Phalanx Games przeprowadziło brawurową kampanię na wspieram.to, która spopularyzowała to rozwiązanie w świecie gier planszowych i poskutkowała wypuszczeniem na rynek Bożego Igrzyska: Magnatów. Czytaj dalej
Scythe to zdecydowanie najgłośniejsza planszowa premiera ubiegłego roku. Gra od pierwszych zapowiedzi wzbudziła ogromne zainteresowanie, a oczekiwania z nią związane były większe, niż wszystkich tytułów z zeszłorocznego Essen razem wziętych. Czy Scythe gładko wykosiła konkurencję, a może jednak trafiła kosa na kamień? Przekonajmy się!
Dziś zapraszam do Miasta Kotów. To gra lekka, sympatyczna i bardzo relaksująca. Inaczej być nie mogło, wszak gra, która bierze sobie za głównych bohaterów koty, musi mieć w sobie coś rozbrajającego. Cat Town to gra karciana typu memory, z elementami przeszukiwania talii, zbierania zestawów i zarządzania ręką kart. Oparta jest więc na mechanice królującej zwykle w grach przeznaczonych dla dzieci. Stało się jednak tak, że sama ją bardzo polubiłam. Czytaj dalej
Nie tylko „duże” gry wideo trafiają na planszę. Zdarza się to również grom przeglądarkowym. Jedną z nich jest Vikings Gone Wild. Wydana na Kickstarterze, niedługo trafi też na Wspieram.to.
Dzisiaj gra o najcudowniejszym jedzeniu na świecie. Wybieramy się do baru sushi i będziemy biesiadować! Kto skomponuje najciekawszy posiłek, ten zostanie zwycięzcą. Poznajcie „7 Cudów Świata: Junior”.
Dawno nie było u nas na tapecie uczciwego orania w ziemi. Gdzie się podziały te klasyczne eurosuchary o pracy na ugorze w pełnym słońcu i liczeniu, że ze spieczonej ziemi coś jednak wyrośnie? Ano, dziś przynajmniej częściowo ten warunek będzie spełniony, bo ziemia w zasadzie nie jest spieczona, ale coś powinno z niej wyrosnąć. O ile oczywiście kaczki nie zadepczą, szkodniki nie zjedzą ani chwasty nie zgłuszą. Spirits of the Rice Paddy – zapraszamy do słuchania.
Gra która przedstawiła mechanikę zdrajcy w grach kooperacyjnych. Wcielamy się w rycerzy okrągłego stołu, naszym zadaniem będzie uratowanie królestwa i znalezienie „kreta”.
Eldritch Horror doczekał się jak na razie trzech małych dodatków po polsku. Zatem dziś trzy recenzje w jednym wpisie. Oto Zaginiona Wiedza, Tajemnicze Ruiny i Widma Carcosy.
Dzisiaj będziemy ścigać się w konstruowaniu wież na planszy. Budujemy obok, albo zabudowujemy przeciwnika i płacimy za to punktami. Wiadomo, prawdziwy Szkot musi mieć swoją wieżę!