Wielu z nas posiada półkę wstydu. Dla jednych to gry, które kupili jakiś czas temu, ale nie mieli czasu w nie zagrać. Dla innych to gry, które nie spełniły oczekiwań za pierwszym razem, a potem nie było chęci ani okazji, by powróciły na stół. Dla jeszcze innych, to gry kiedyś uwielbiane, które zostały zastąpione nowymi, niekoniecznie lepszymi. Nasza półka to taki miszmasz z dodatkiem nieudanych prezentów, których nie da się sprzedać, bo nikt ich nie chce.
Pandemic to dziś seria o niezwykle bogatej linii wydawniczej i trudno sobie wyobrazić, jak wiele różnorodnych pomysłów Matt Leacock jest jeszcze w stanie upchnąć w prostych, w założeniu ramach pierwotnego pomysłu.
Czy zatem Upadek Rzymu, kolejna już odsłona cyklu spinn-offów, kontynuuje marsz Pandemii ku kooperacyjnej glorii? Czy też okaże się zwiastunem – nomen omen – upadku serii? Czytaj dalej
Czasem nad planszą można się wyłączyć i zrelaksować. Ale bywają też gry, które prostują zwoje i wyciskają szarą materię przez uszy. Każdy ma swoje mózgożery. U każdego takie gry mogą pochodzić z różnych gatunków. Oto lista Top 10 najbardziej mózgożernych gier euro dla mnie.
Ludwig Friedrich Wilhelm von Wittelsbach znany był jako Ludwig II lub Bajkowy Król. Jednak najbardziej przyjęło się imię, o którym brać planszowa na pewno słyszała – Ludwig Szalony. Czym się wsławił? Architektonicznymi zachciankami nie z tej ziemi.
Jest takie miejsce na świecie,
O którym pewnie już wiecie,
I które ożywa o świcie..
To Pasikurowice!
Spotkać tam można każdego,
Biednego i bogatego,
Są rolnicy i mieszczanie,
I szaleni Szarlatani.
Sama do końca nie wiem, czy to Wyścig (z niemieckiej wiersji – Wettlauf), czy to Wyprawa (z angielskiej wersji – Quest) do El Dorado. Tematycznie pasuje Wyścig, chociaż tłumaczenia widziałam obydwa. Tak po prawdzie, to to tak po trochu i to, i to.
Dziś powrót do korzeni, czyli rewizyta ROOT po kilku miesiącach grania i z nowym dodatkiem. Czy gra przetrwała krótką próbę czasu?
Jeśli mój wątpliwy talent aktorski Was denerwuje, przewińcie od razu do 4:30 😉
Jako fanka escape roomów (o kórych teraz jest bardzo głośno z przykrych powodów) kocham wszystko, co z nimi związane. Najlepiej, jeśli dobra łamigłówka mieści się w torebce. Lub większej kieszeni!
Dzisiaj dosyć nietypowa „topka”. Pogadałem o popularnych grach, które nie przypadły mi do gustu. Żeby zachować wartość merytoryczną, podaje gry „zamienniki”.
Sławne mity, wszechpotężni bogowie i pradawne wierzenia, czyli relacja z szóstej edycji Laboratorium Gier!
Ignacy Trzewiczek z żoną odwiedzili w drugim tygodniu lutego północ Polski. Zawitali też do Gdańska. W trakcie tej wizyty zajrzeli na chwile do mnie. Nie mogłem sobie zatem odmówić ucięcia luźnej pogawędki z Ignacym i nagrania tego. Oto wynik.
Uwe Rosenberg znany jest z (co najmniej) dwóch rzeczy – żywienia swoich ludzi i Tetrisa. I o ile każda większa jego gra, jak Agricola, Kawerna czy Uczta dla Odyna, gdzie punkty sypią się zewsząd, a decyzji nie podejmuje się pochopnie, potrzebowałaby osobnej, kilkustronicowej recenzji… o tyle cała trylogia o której będzie tu mowa, zmieści się w jednym tekście. I obiecuję – niczego nie omijam – no, chyba że to dziura w ziemi ?
Kilka słów na temat drugiej części gry Azul, jeśli pojawi się kiedyś trzecia gra w trylogii, to ja już przebieram nogami ze zniecierpliwienia!
Okrągłe rocznice można świętować na najróżniejsze sposoby, jednak pomysł wydania okolicznościowej łamigłówki – a tak właśnie celebruje swoje 70-te urodziny empik – nawet ja muszę uznać za oryginalny. Co więcej, zamiast sięgać po reklamowy gadżet o wątpliwej jakości, postawiono na licencjonowane rozwiązanie.
Nie jest to pierwsza gra kupiona w ciemno, zdecydowanie też nie jest naszą pierwszą od Stonemaier Games. Za to jest to pierwsza gra, która podczas tygodnia od zakupu została zagrana i wytłumaczona ponad 15 razy.
-Pogotowie, w czym mogę pomóc?
-Był wypadek! Masowy skok z wieży!
-Czy są ranni?
-Tuzin! Trzy dwójki, dwie trójki, cztery czwórki i trzy piątki!
-Już wysyłam cztery karetki!
Budzimy się rano, burczy nam w brzuchu, lodówka świeci pustkami. Jest piątek, większośc cieszy się z nadchodzącego weekendu. Nie my, nas to nie dotyczy, my nie mamy pracy. Mobilizujemy się jednak, wkładamy najlepsze skarpety i wyruszamy w poszukiwaniu zatrudnienia. Może na farmie?
Minęła prawie połowa lutego, a ja się nadal nie rozliczyłem z zeszłego roku! Tym razem postanowiłem zaczekać z przewidywaniem, co może być tegorocznym hitem, bo w zeszłych latach szło mi to nadzwyczaj marnie. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, żeby podsumować gry, które poznałem w zeszłym roku. Było ich dość dużo, a wśród nich znalazły się zarówno tytuły świetne, jak i te niekoniecznie udane. Dzisiaj skupię się na tych należących do pierwszej grupy. Zapraszam!
Azul, Witraże Sintry, Sagrada, Majolica, Reef i Coral
Co łączy te tytuły? Częste ich porównywanie i pytanie ‘który lepszy’. Co je dzieli?
Bardzo oryginalna gra paragrafowa pochodząca jeszcze z lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, ku uciesze fanów przygód wielkiego detektywa, została wreszcie wydana w języku polskim. Wydawnictwo Rebel uraczyło nas szkarłatnym pudłem noszącym tytuł: Sherlock Holmes. Detektyw doradczy – Zagadka Kuby Rozpruwacza i Przygody na West Endzie.
Czekałam na to pudło i ja, bo książki o przygodach Sherlocka Holmesa towarzyszyły mi od dzieciństwa, zaś pierwszą grą z tej serii, autorstwa Gary’ego Grady’ego, Suzanne Goldberg i Raymonda Edwardsa, cieszyłam się już kilka lat temu. Czytaj dalej