Kiedy dwa lata temu publikowaliśmy wpis o historii gry „Awans”, nakład tej gry był już dawno wyczerpany. W naszych magazynach kryło się dosłownie kilka ostatnich egzemplarzy i nikt się nawet nie zastanawiał nad nowym wydaniem, mimo iż „Awans” to pożyteczne narzędzie edukacyjne, które zapoznaje ze stopniami obowiązującymi w Wojsku Polskim w 1939 r.
Gry kafelkowe stanowią ogromną i stale powiększającą się rodzinę. Nic w tym jednak dziwnego, bo układanie wszelkiego rodzaju elementów w spójną i jak najbardziej efektywną całość jest dla wielu ludzi bardzo przyjemną rozrywką, czy to w przypadku składania zestawów LEGO, układania puzzli czy też właśnie rozgrywki w grę planszową. Co więcej, konkurencja w tej kategorii planszówek jest bardzo silna, więc autorom nie jest dziś łatwo zaprojektować grę, która z powodzeniem będzie mogła brać udział w rywalizacji z najlepszymi. Mamy już przecież m.in świetne Zamki Szalonego Króla Ludwika, Patchwork, Wyspę Skye, Quadropolis oraz takie klasyki jak Keyflower, Alhambra czy nieśmiertelne Carcassonne, które z rozłożone dodatkami wciąż stanowi świetną propozycję nawet dla najbardziej ogranych planszówkowiczów. Całkiem niedawno za sprawą wydawnictwa Lacerta, na polski rynek trafił z kolei Park Niedźwiedzi, który również należy do rodziny gier kafelkowych. Ale czy najnowszy tytuł Phila Walkera-Harding’a, autora tak udanych pozycji jak Imhotep, Kakao czy Sushi Go, jest na tyle interesujący, by stanowił dobrą alternatywę dla wymienionych wcześniej produkcji? O tym postaram się opowiedzieć w dzisiejszej recenzji.
Tym razem coś nowego. Całkowicie świeża seria, nad którą zacząłem pracować już 2 miesiące temu zbierając materiały i informacje. Tak więc w przerwie pomiędzy kolejnymi recenzjami gier – zapraszam serdecznie.
Czytaj dalej
Dzisiaj wzięło mnie na ckliwość i sentymenty. Powspominałem sobie „stare, dobre czasy”. Wszystko przez 3 gry, które nie opuszczą mojej kolekcji, chociaż zbierają kurz i w nie nie gram. Ty też na pewno masz takie gry, które darzysz ogromnym sentymentem – z chęcią o nich przeczytam 🙂
Ostatnio była u mnie wróżka i mi podpowiedziała, że ktoś skradł mój blogowy wpis!
Tym oto sposobem specjalnie dla „znadplanszowiczów”, uzupełniam wpis o Arcadii, który, po prostu mi umknął!
Lubicie słodkie rzeczy? Zapewne dobrze wiecie, że małe/słodkie jest często wredne, a w tym przypadku nawet bezlitosne i chamskie?
Arcadia Quest Inferno na stole! Albo przy stole. Przy Stole 😉
Dzisiaj czas na niedzielne przemyślenia!
Kilka słów o moich początkach, jak to Ghost Stories mnie wykończyło, oraz o pomyśle Piotra!
Ostatnie dwa lata (2015 i 2016 r.) należy niewątpliwie uznać za sukces, jeśli chodzi o pomysł wydawania po polsku karcianek z licznej rodziny Dominiona. Po udanej kampanii crowdfundingowej w 2015 r. na sklepowe półki powróciła pierwsza, podstawowa część gry (którą miałem przyjemność recenzować , przy okazji wspomniałem też o historii wcześniejszych polskich wydań gier z tej serii). W pierwszym półroczu kolejnego roku ten sam szlak przeszły aż trzy solidne tytuły z rodziny, tj. Intryga, Przystań i Złoty Wiek (czyli polskie wersje odpowiednio: Intrigue, Seaside i Prosperity, ostatnią z nich prezentowałem tu). Jakby tego było mało, pod koniec tego samego roku (2016) sukces w ramach społecznościowej zbiórki i wejście na rynek odnotowało najmłodsze, dziesiąte dziecko w rodzinie, czyli Imperium (w oryginale Empires). Na fotograficzno-opisową prezentację tego właśnie tytułu niniejszym zapraszam. Czytaj dalej
Suchar. W terminologii planszówkowej jest to przeciwieństwo gry klimatycznej. Jedni uwielbiają suchary, inni wolą wir przygody. Gry mamy na rynku wszelakie, tak aby trafić w gusta jednych i drugich.
W zasadzie naszą dzisiejszą rozmowę moglibyśmy jeszcze podzielić na dwie osobne. Ponieważ suchary podzieliłbym na dwie kategorie. Pierwsza to gry, w których klimat jest kompletnie nieistotny, aczkolwiek nie przeszkadza on w grze a zazwyczaj dodaje estetyki (oby!). Natomiast druga kategoria to klimat, który gryzie się z mechaniką i jest wręcz sprzeczny. Tak jest w sytuacji gdy zasady faktyczne są odwrotne do tych, które uznalibyśmy za intuicyjne.
Jednak wrzuciliśmy oba te przypadki do jednego worka i podjęliśmy się wskazania suchych gier w całej ich suchej dostojności.
Eliminacja graczy jako główny cel gry? To zazwyczaj się nie sprawdza. Jednak gangsterskie klimaty, rodem z filmu Tarantino zobowiązują!
Dzisiaj na celowniku Rambo, The Board Game! I to nie jest żart, a fakt!
Ta gra powstaje i będzie miała premierę w 2018 roku!
W ostatni weekend kwietnia odbył się Pyrkon. Wielkie święto miłośników fantastyki, anime, gier komputerowych, steampunku i innych. Byłem tam z Oliwią, więc czas na małą relację. W nieco innym stylu niż zawsze.
Czwarty odcinek w tym roku, a w nim… nowe twarze! Co nam się spodobało w kwietniu?
Czas porozmawiać o mojej konkurencji. Zgadzacie się ze mną?
No i oczywiście w gratisie rozwiązanie konkursu 😉
Więcej na fb: https://www.facebook.com/PrzyStoleTV/
Dzisiaj w kilku słowach opowiem o tym, w co udało mi się zagrać na Pyrkonie 2017. Kilka gier „sklepowych” oraz jeden tytuł który na dniach zawita na Wspieram.to.
Czas na Relica, czyli poprawionego talismana po terapii sterydowej!
Jak zawsze, kolejne wideo już w najbliższą środę, tymczasem zapraszam na fanpejdża!
https://www.facebook.com/PrzyStoleTV
Planszówkowicze muszą być przygotowani do odróżniania produktów podrobionych od oryginalnych. Gorsza jakość jest bowiem bezpośrednim zagrożeniem dobrostanu kolekcji.
Druga część vbloga planszowego już na ekranie. Tym razem opowiadam krok po kroku jak powstają moje recenzje oraz mam dla Was konkurs, a w nim do wygrania Namiestnik!
Szczegóły w filmie oraz w opisie filmu na youtube.
Mmm! Lepszego tematu w dziedzinie konsumpcji chyba nie znajdę. Oglądaliście film „Jiro śni o sushi”? Polecam 🙂 Ale na rozgrzewkę zagrajcie w Sushi Go!
Szukając formy na 'okołoplanszowy’ format video, postanowiłem zrobić videobloga.
Znajdziecie na nim informacje odnośnie konkursów, tworzenia gier, współpracy ze sklepami czy tego, jak szukać ciekawych pozycji na kickstarterze.
W pierwszej odsłonie dowiecie się dlaczego powstał kanał Przy Stole, co było moją motywacją, oraz czym jest dla mnie świat gier planszowych!
Zapraszam do oglądania, klikania i komentowania.
To w końcu musiało się stać! Melanżownia i Gradanie spotykają się przed kamerą. Po chyba roku prób spotkań w różnych miejscach udało się w końcu porozmawiać przy okazji wrocławskiego konwentu Gratislavia. Tematem przewodnim naszej rozmowy jest niełatwe połączenie pasji recenzenckiej z pracą dla wydawnictwa.