Leciwy już człowiek. Rocznik 76, XX wieku. Niektórzy mówią, że trzeba już złomować, ale się nie daje. Ciągle działa, dzięki swoim najlepszym cechom charakteru, czyli złośliwości i wyjątkowej wredocie. Wychowany na Dungeons & Dragons i innych RPG, a także na ośmiobitowych komputerach. O grach wszelakich (komputerowych i planszowych) pisze już od kilkunastu lat. Prywatnie szczęśliwy mąż i ojciec. Córka Oliwia, urodzona na początku 1999, syn Gabriel urodzony na początku 2008 roku, żona Żaneta...nie powiem kiedy urodzona...w każdym razie ma 18 lat (wartość prawdziwa niezależnie od tego kiedy to czytacie).
Czas skompletować hattrick recenzji gier, których nie ma w sklepach. Jacek mnie podpuścił, a ja połknąłem haczyk. Zatem na zakończenie tej serii wyjedziemy na tor wyścigowy i zasiądziemy za kółkiem samochodu rajdowego w grze Automobiles (swoją drogą ta gra też zamykała pewną trylogię).
Czas na recenzję kolejnej słabo dostępnej gry na rynku, która dodatkowo idealnie wpasowałaby się w mój cykl o dinozaurach, gdybym tylko miał ją wcześniej w rękach. Dziś ponownie zajmiemy się budowaniem parku rozrywki z dinozaurami, tym razem w grze DinoGenics.
Czas zmierzyć się z jednym ze słynnych Paxów. I to „tych” Paxów od jednego z panów Eklund. Padło na prowadzenie startupów w bliższej, lub dalszej przyszłości, czyli na grę Pax Transhumanity. Małe pudełko, ale w środku…Magiel dla mózgu.
Czasem można usłyszeć sformułowanie „Mały, ale wariat”. Nie dotyczy ono gier planszowych, ale…No cóż, czegoś innego. O grach można natomiast powiedzieć „Mała, ale lasuje mózg”. I o takich właśnie grach będzie dzisiejszy materiał. Oto Top 10 gier małych, ale które wymagają móżdżenia.
Czas na powrót formatu, który zagościł na kanale w 2016 roku, ale jakoś miał pod górkę. Dziś Rewizje powracają w nowej odsłonie, jako MultiRewizje. Zamiast jednej gry, w materiale będę rewidował kilka gier. Zaczynamy od Godfathera, Ecos i Descenta.
Dziś materiał o nowej grze, którą wiele osób zna już od kilku lat. Jak to jest możliwe? Ponieważ Najeźdźcy ze Scytii, to nowa wersja gry Najeźdźcy z Północy. Już nie jako Wikingowie, a dzicy wojownicy ze stepów, gracze będą grabić pobliskie wioski.
Od dłuższego czasu po materiałach związanych z grami opartymi na deck buildingu pojawiały się głosy, że powinienem zerknąć na Ascension. Zaciekawiony szukałem tej gry, aż w końcu udało mi się trafić na nią na MatHandlu. I tak oto przed Wami materiał o Ascension: Deckbuilding Game.
Zarówno Cole Wehrle, jak i Leder Games mają u mnie podobne wyniki. Jedna gra od nich mi się podobała (Vast i Pax Pamir), druga nie do końca (Root). Dziś zajmę się trzecim tytułem, który podobnie jak Root łączy tę parę, czyli Oath: Chronicles of Empire and Exile.
Gry planszowe, które powstały na bazie gier wideo, zawsze przyciągają mój wzrok i budzą moje zainteresowanie. Czy trafiają w moje gusta? Z tym bywa różnie. Tym razem na horyzoncie pojawiła się planszowa edycja „zabawy” w rewolucję przemysłową, czyli Anno 1800.
Po dłuższym czasie pojawia się kolejny odcinek Materiału Dodatkowego. Tym razem zerknę co kryje się w dodatkach do naparzanki z Obcymi, czyli trzech pudełkach do Aliens: Another Glorious Day in the Corps.
Nadszedł czas, aby zanurzyć się w czeluście pełne tak niewypowiedzianej grozy, że umysł buntuje się na samą myśl o niej. Czas zebrać swój steampunkowy ekwipunek i zajrzeć, co kryje się za zasłoną szaleństwa. Oto Machina Arcana.
Czas wypolerować konia i nakarmić zbroję (albo odwrotnie). Czas zebrać pomocników, potrenować siłę, pomodlić się za sukces, poczarować nadobne damy i w końcu wyruszyć na turniej, by tam pokazać na co nas stać. Tak wygląda życie rycerza w grze Glory: Droga do chwały.
Wspaniałe maszyny, zapach spalin, ryk silników, pisk opon…A do tego wizg pocisków, huk wybuchów i chrzęst rozrywanego metalu. Takie zabawne rzeczy na torze możecie znaleźć w grze Death Roads: All Stars, która już niebawem pojawi się na KS.
To już druga moja próba zagrania w jednego z tych słynnych Paxów. I druga, która choć stawia na mojej drodze grę ze słówkiem Pax w tytule, to jednak nie jest to Pax autorstwa żadnego z panów Eklund. Tym razem trafiłem bowiem na Pax Viking.
W znakomitej większości przypadków, kiedy publikuję jakąś topkę, dowiadujecie się co ja lubię, albo czego nie lubię. Zawsze tylko ja, ja, ja i ja. Czasem jakiś gość. No to czas najwyższy, aby to zmienić. Dziś oddam głos innym ludziom. Dziś poznacie Top 10 najlepszych gier według Patronów Gambit TV.
Dziś kończymy tematyczne trio recenzji. Ostatnim (przynajmniej na razie) tytułem z dinozaurami, którym się zajmę jest Jurassic Park: The Board Game. Tylko ma kilka literówek w tytule, bo na pudełku napisano Dinosaur Island.
Czasem patrzysz na czyjąś kolekcję i zastanawiasz się, jak ten człowiek może mieć w niej takie kiepskie gry. Dziś postanowiłem powiedzieć to głośno o kolekcji Pawła z Geek Factor. I do tego powiem mu to w twarz. Oto Top 10 najgorszych gier w kolekcji Pawła z Geek Factor.
Jakoś tak wyszło, że drugą niedzielę z rzędu spędzam z dinozaurami. Tym razem przed kamerę wjeżdża dość stara gra o tworzeniu i próbie utrzymania przy życiu własnego stadka dinozaurów. Tą grą jest Evo Second Edition.
Jakiś czas temu na rynku pojawiła się piąta edycja RPG Wampir: Maskarada. Nic więc dziwnego, że niedługo później pojawiła się również piąta edycja karcianki powstałej na bazie świata z tego systemu. Dzięki temu mogłem wrócić do Vampire: The Eternal Struggle.
Oto gra, którą bardzo chciałem mieć w kolekcji. Gra, która była niedostępna na rynku. Gra, która doczekała się reprintu dzięki Kickstarterowi. Gra, która w jednym pudełku ma dinozaury i deck building. Oto Apex Theropod Deck Building Game: Collected Edition.