Leciwy już człowiek. Rocznik 76, XX wieku. Niektórzy mówią, że trzeba już złomować, ale się nie daje. Ciągle działa, dzięki swoim najlepszym cechom charakteru, czyli złośliwości i wyjątkowej wredocie. Wychowany na Dungeons & Dragons i innych RPG, a także na ośmiobitowych komputerach. O grach wszelakich (komputerowych i planszowych) pisze już od kilkunastu lat. Prywatnie szczęśliwy mąż i ojciec. Córka Oliwia, urodzona na początku 1999, syn Gabriel urodzony na początku 2008 roku, żona Żaneta...nie powiem kiedy urodzona...w każdym razie ma 18 lat (wartość prawdziwa niezależnie od tego kiedy to czytacie).
Moi Patroni lubią jak coś się dzieje. Lubią igrzyska. Lubią, kiedy w moich oczach płonie ogień miażdżącej krytyki. A przynajmniej takie można odnieść wrażenie (mylne, bo to wspaniali ludzie) na podstawie tego jaką topkę wybrali. Bo dziś poznacie moje Top 10 gier, które najmniej mi się podobają.
Dziś polecimy w kosmos. Ale w nietypowym składzie. Oto bowiem załogantami na naszych statkach będą różne zwierzęta. Ale cała ta menażeria jest niezwykle inteligentna. Może nawet bardziej inteligentna od ludzi. Któż to wie. Oto Wild Space.
Kiedy spotykamy się, żeby zagrać w planszówki, zwykle na stół wjeżdża coś dużego. Czasem dwa nieco mniejsze, jednak nadal spore tytuły. Ale gdzieś pomiędzy nimi, albo na końcu spotkania znajdzie się miejsce na ciekawy filler. Czy Oriflamme się do tego nadaje?
Jak wiadomo lubię customowe kostki. Lubię też grę Quarriors, która takimi kośćmi stoi (i mega losowością). A tu nagle, cała na biało wjeżdża gra, która bierze część pomysłów z Quarriors, doprawia je po swojemu i dorzuca do nich wyścig. Oto Cubitos.
Czas zamknąć trylogię kickstarterową. Z poślizgiem, ale jednak. Dziś na stół wjeżdża gra area control, w której oprócz wojsk, możemy też wystawiać druidów i mieszać magiczne mikstury. Oto Trinity of Reign.
Szok i niedowierzanie. Druga topka w ciągu jednego miesiąca. Co się dzieje? Nic specjalnego, po prostu pierwsze i drugie miejsce w głosowaniu były tak blisko siebie, że postanowiłem zrobic tez materiał z tego drugiego tematu. Oto Top 10 gier z modularną planszą budowaną w trakcie rozgrywki.
Dziś miało być zamknięcie trylogii Kickstartera, ale okazało się, że nie umiem w kalendarz. Dlatego dziś zamiast oglądać trzeciego KSa, zabiorę Was z okazji bardzo głośniej planszowo-filmowej premiery na plażę. Taką wielką, która zajmuje całą planetę. Oto Diuna: Sekrety Rodu.
Zazwyczaj topki są o grach, w które układający topkę grał, albo na których pojawienie się na rynku czeka. Dziś jednak topka o grach, które już na rynku są, a ja w nie jeszcze nie grałem. Ale bardzo chcę. Oto Top 10 gier, w które bardzo chcę zagrać.
W drugim odcinku Trylogii Kickstartera odwiedzimy pustkę kosmosu, która jednak nie jest aż tak pusta. Znajdziemy w niej różne sektory, anomalie, planety i co najważniejsze imperia, które walczą ze sobą o dominację pośród gwiazd. Oto Fractal: Beyond the Void.
Dziś rozpoczynam nową trylogię recenzji. Tym razem będą to materiały o grach, które są fundowane na Kickstarterze. Zacznę od lekkiej gry o przyzywaniu magicznych stworzeń, czyli Magical Friends and how to summon them.
Czas na materiał o grze, która jest dostępna i to w polskiej wersji językowej. OK, na razie w przedsprzedaży, ale zawsze. Oto na nasz rynek wjeżdża nowe wydawnictwo, czyli Games Unplugged, a grą, którą rozpoczną swoją przygodę jest Daimyo: Odrodzenie Imperium.
Czas skompletować hattrick recenzji gier, których nie ma w sklepach. Jacek mnie podpuścił, a ja połknąłem haczyk. Zatem na zakończenie tej serii wyjedziemy na tor wyścigowy i zasiądziemy za kółkiem samochodu rajdowego w grze Automobiles (swoją drogą ta gra też zamykała pewną trylogię).
Czas na recenzję kolejnej słabo dostępnej gry na rynku, która dodatkowo idealnie wpasowałaby się w mój cykl o dinozaurach, gdybym tylko miał ją wcześniej w rękach. Dziś ponownie zajmiemy się budowaniem parku rozrywki z dinozaurami, tym razem w grze DinoGenics.
Czas zmierzyć się z jednym ze słynnych Paxów. I to „tych” Paxów od jednego z panów Eklund. Padło na prowadzenie startupów w bliższej, lub dalszej przyszłości, czyli na grę Pax Transhumanity. Małe pudełko, ale w środku…Magiel dla mózgu.
Czasem można usłyszeć sformułowanie „Mały, ale wariat”. Nie dotyczy ono gier planszowych, ale…No cóż, czegoś innego. O grach można natomiast powiedzieć „Mała, ale lasuje mózg”. I o takich właśnie grach będzie dzisiejszy materiał. Oto Top 10 gier małych, ale które wymagają móżdżenia.
Czas na powrót formatu, który zagościł na kanale w 2016 roku, ale jakoś miał pod górkę. Dziś Rewizje powracają w nowej odsłonie, jako MultiRewizje. Zamiast jednej gry, w materiale będę rewidował kilka gier. Zaczynamy od Godfathera, Ecos i Descenta.
Dziś materiał o nowej grze, którą wiele osób zna już od kilku lat. Jak to jest możliwe? Ponieważ Najeźdźcy ze Scytii, to nowa wersja gry Najeźdźcy z Północy. Już nie jako Wikingowie, a dzicy wojownicy ze stepów, gracze będą grabić pobliskie wioski.
Od dłuższego czasu po materiałach związanych z grami opartymi na deck buildingu pojawiały się głosy, że powinienem zerknąć na Ascension. Zaciekawiony szukałem tej gry, aż w końcu udało mi się trafić na nią na MatHandlu. I tak oto przed Wami materiał o Ascension: Deckbuilding Game.
Zarówno Cole Wehrle, jak i Leder Games mają u mnie podobne wyniki. Jedna gra od nich mi się podobała (Vast i Pax Pamir), druga nie do końca (Root). Dziś zajmę się trzecim tytułem, który podobnie jak Root łączy tę parę, czyli Oath: Chronicles of Empire and Exile.
Gry planszowe, które powstały na bazie gier wideo, zawsze przyciągają mój wzrok i budzą moje zainteresowanie. Czy trafiają w moje gusta? Z tym bywa różnie. Tym razem na horyzoncie pojawiła się planszowa edycja „zabawy” w rewolucję przemysłową, czyli Anno 1800.