Podcast
Moment, dziś nie czwartek, a coś tu się pojawia? Jak to? Ano trzeba być elastycznym, kiedy zaprzyjaźnione siły proszą o pomoc. Dziś po raz pierwszy bawimy się w zapowiedź gry, której kampania dopiero co ruszyła na Kickstarterze
W dzisiejszym odcinku przenosimy się do epoki kamienia łupanego. Nie chodzi jednak o tą z rzucaniem kości, budowaniem budynków i rozwijaniem technologii. Chociaż polowanie na zwierzynę w celach kulinarnych oraz wachlowanie kartami również tu występuje.
W dzisiejszym odcinku po raz kolejny ścieramy się z grą Stefana Felda. Teoretycznie o mieście, budynkach, pracownikach i kanałach. W rzeczywistości, jak to u Pana Sztefana bywa, o abstrakcyjnym przemienianiu akcji w punkty zwycięstwa. Jak się bawiliśmy tasując talię 165 różnych kart? Zapraszamy do posłuchania.
Tak się czasami składa, że trzeba się gdzieś przejechać. A jak już jechać, to można pograć w jakieś nowości, co by wyjazd nie był daremny. Windziarz wychodząc z takiego założenia odwiedził jakiś czas temu Poznań i największy konwent w Polsce. I przywiózł ze sobą worek wspomnień i spostrzeżeń. Nie pozostaje mi nic innego jak tylko oddać mu w tym miejscu głos.
Gry z Kickstartera mają to do siebie, że są zazwyczaj ładne. Tak jest również i w przypadku Pay Dirt. Jednak to nie wygląd zadecydował o tym, że zainteresowaliśmy się tym tytułem, a nazwisko autora. W Alien Frontiers graliśmy kiedyś do znudzenia i jeszcze trochę więcej.
Czasem gra bywa tak sucha, że aż piach wysypuje się z pudełka. Innym razem gra tak czaruje gracza, że klimat z tego pudełka aż się wylewa. Czy zasadnym jest więc twierdzić, że w przypadku klimatycznych gier o pustyni następuje paradoks, i mimo wydm w pudełku na suchość nie można narzekać?
Obstawiam z dużą dozą pewności, że podczas pisania „Władcy Pierścieni” Tolkienowi nawet przez myśl nie przeszło, że traki kiedyś pod strzechy jako postać w grze planszowej. Zasadniczo to samo mógłbym powiedzieć o innych osobistościach, które pojawiły się na kartach gry Dreaming Spires, ale jednak dziwnym trafem do Tolkiena ciągnie najbardziej.
Osiemnasty odcinek Rozmów Znad Planszy jest dość nietypowy. Mieliśmy mieć gościa, ale technika nas zawiodła, więc postanowiliśmy porozmawiać o nadchodzącym Pyrkonie, więc pokłóciliśmy się o Cywilizację Poprzez Wieki, więc zaczęliśmy rozmawiać o crowdfundingu, więc też się pokłóciliśmy, więc omówiliśmy jednak gry z Pyrkonu, więc kończyliśmy rozmawiając o Wiedźminie, więc KubaP musiał bronić Trzewika.
No dobra, w sumie nie było aż tak nietypowo. To co, posłuchacie?
Medieval Academy swego czasu zaistniało w sieci dzięki bardzo pozytywnym opiniom otrzymanym od The Dice Tower. Bo podobno jest to gra ładna, prosta i sympatyczna, ale jednocześnie angażująca i niegłupia. Niewiele myśląc, kiedy tylko pojawiła się okazja, postanowiliśmy z chłopakami sprawdzić co w trawie piszczy i udało nam się położyć łapska na tym niebieskim pudełku. Co znaleźliśmy w środku? Wystarczy kliknąć i posłuchać.
Była sobie kiedyś całkiem fajna gra pod tytułem Koryo. Wydawca pomyślał, że skoro raz się udało, to nie ma przeciwwskazań, żeby na tej samej mechanice spróbować zrobić coś troszeczkę innego, ale wyraźnie podobnego. W ten sposób narodziło się Choson, czyli sequel wspomnianej wcześniej gry rodem z Korei. Jak się wszystko udało? Zapraszamy do posłuchania.
Mury dzielą. Wspólna praca łączy. A co stanie się, jeśli wspólną pracą będziemy budować mur? ZhanGuo od wydawnictwa What’s Your Game? nie będzie stawiało jednak przed nami takich egzystencjalnych pytań.
Jakiś czas temu pogadaliśmy sobie o Kieszonkowym bystrzaku, a dziś zajmujemy się drugą grą z serii Pocket Game od Trefla. Jak tym razem wypadnie gra mieszcząca się w kieszeni? Zapraszamy do słuchania.
Uwaga, rzucam hasło. Sześcioosobowe euro o zarządzaniu zasobami, które trwa 30 do 40 minut. Koncepcja trochę trudna do ogarnięcia, prawda? Jak to 30 minut? To da się zrobić coś tak szybko, żeby miało sens? Wszystkiego dowiecie się po przesłuchaniu dzisiejszego odcinka.
Ostatni wtorek miesiąca to jak zwykle świetna okazja do sięgnięcia na wyższą półkę po jakieś pudełko z klasyką w środku. A skoro wspomniana wcześniej klasyka zebrała jakiś czas temu kilkaset tysięcy $ na Kickstarterze, to nasz wybór padł na Age of Empires.
Czasami bywa tak, że trzeba przetransportować się względnie szybko z jednego miejsca globu na drugie. Po to właśnie człowiek wymyślił samolot, żeby podobna podróż nie musiała trwać tygodniami a z punktu A do B leciało się kilka godzin. Omawiana dziś gra jest jednak o czymś zupełnie innym.
Martin Wallace ma w zwyczaju poprawianie swoich gier i wydawanie ich pod zmienionym tytułem. Oczywiście nie jest to cecha charakterystyczna tylko i wyłącznie dla tego autora, ale skoro w dzisiejszym odcinku bierzemy na warsztat zaktualizowaną wersję A Few Acres of Snow, wskazanie palcem tego pana jest jak najbardziej na miejscu.
Trefl jakiś czas temu wpadł na pomysł wydania kilku małych gier karcianych w spójnej linii wydawniczej: Pocket Game. Znajazły się w niej bardzo proste tytuły, których rozegranie nie zajmuje dłużej niż dosłownie kilku minut.
Dzisiejszy odcinek w całości poświęcony grom. Grom, które pamiętamy dzięki niecodziennym rozwiązaniom, mechanikom czy wykonaniu. Ale staramy się też przypomnieć sobie tytuły, które zniknęły z naszego pola widzenia, bo nie wyróżniały się niczym szczególnym. Odcinek wesoły, radosny i nikt się nie kłóci więc dla równowagi w komentarzach możecie powiedzieć nam dlaczego nie mamy racji i o jakich świetnych grach nie wspomnieliśmy.
O kurde, ta plansza się kręci! Mnie więcej takie pierwsze wrażenie ma robić Realm of Wonder na potencjalnym graczu. I nie ma co ukrywać, bajerem reklamuje się całkiem skutecznie.
Czasami bywa tak, że człowieka nachodzi ochota na śledzika. Albo szprotki. Albo tuńczyka. I gdyby nie dzielni rybacy, którzy w pocie czoła codziennie wydzierają te cenne łupy morzu, wielu ludzi musiałoby obejść się smakiem. O nich właśnie jest ta gra (to znaczy o tych co wydzierają, nie o tych co się obchodzą).