Leciwy już człowiek. Rocznik 76, XX wieku. Niektórzy mówią, że trzeba już złomować, ale się nie daje. Ciągle działa, dzięki swoim najlepszym cechom charakteru, czyli złośliwości i wyjątkowej wredocie. Wychowany na Dungeons & Dragons i innych RPG, a także na ośmiobitowych komputerach. O grach wszelakich (komputerowych i planszowych) pisze już od kilkunastu lat. Prywatnie szczęśliwy mąż i ojciec. Córka Oliwia, urodzona na początku 1999, syn Gabriel urodzony na początku 2008 roku, żona Żaneta...nie powiem kiedy urodzona...w każdym razie ma 18 lat (wartość prawdziwa niezależnie od tego kiedy to czytacie).
Kosmos. Miejsce, w którym nikt nie usłyszy jak Twoja armada rozpada się na miliony kawałków. Jak Twoje sny o potędze zamieniają się w pył. Jak inni niszczą Twoje miasta i porty kosmiczne. Kosmos. To takie ciche i spokojne miejsce. Jak w Arcs.
Porzućcie wszelką nadzieję ci, którzy tu wchodzicie. Taki napis ponoć wisiał nad bramami Piekła według autora Boskiej Komedii. Czy takie samo ostrzeżenie trzeba wystosować przed otwarciem nowej gry od Ogry Games? Oto Inferno.
Minął już cały rok jak cykl Gra miesiąca gości na moim kanale. Dziś zaczynamy kolejny rok, kolejny „sezon” (co ja mam z tymi sezonami) tego cyklu na wypożyczeniu u mnie. Oto Gra miesiąca – październik 2024. Przy okazji, powitajmy też nowe twarze w tej serii.
Nie ma odwrotu, nie ma poddawania się. Jedziemy tylko do przodu. A to oznacza, że cykl rewizyjny będzie trwał, w takiej czy innej formie. Zatem bez zbędnych ceregieli, oto Gdzie się podziały tamte gry? #27.
Reiner Knizia znowu wjeżdża na stół. I ponownie robi to co umie najlepiej. Daje grę z prostymi zasadami i jednocześnie sporą dozą kombinowania. A do tego każe nam łączyć kropki, żeby zdobyć punkty. Oto Cascadero.
Po raz kolejny miłośnicy planszówek wracają na Arrakis. Te pustynie są przez nas tak często odwiedzane, że Czerwie dostają szału od tego ciągłego tuptania w tę i z powrotem. Tym razem wpadamy w środek wojny Atrydów z Harkonnenami. Oto Dune: Wojna o Arrakis.
Lekarz. Zawód wysokiego zaufania społecznego. Zawód wymagający wielu lat nauki, wyrzeczeń i odpowiedzialności. Zawód, który kiedyś miał dostęp dno najbardziej kozackiego uniformu. Długi płaszcz, kapelusz i maska z ptasim dziobem. Tak, jak w Pest.
Kolejny odcinek trzeciego sezonu rewizyjnej serii. Wciąż szukam sposobu na to, żeby było ciekawie bez zbytniego powtarzania się. Mam już chyba nowy pomysł. Na razie jednak zapraszam na Gdzie się podziały tamte gry? #26, w którym jak się okazuje coś pokiełbasiłem.
Właśnie mija rok od momentu, kiedy wypożyczyłem od Piotra z Granie w Chmurach cykl Gra Miesiąca. Nie spodziewałem się, że zagości u mnie tak długo i nie spodziewałem się, że tak się rozrośnie jeśli chodzi o uczestników. Co prawda nadal nie przebiliśmy bariery 2 godzin, ale wszystko przed nami. Oto Gra miesiąca – wrzesień 2024.
W 2016 roku klany Celtów starały się wybrać króla podczas eksploracji nowych terenów. Po ośmiu latach od tego wydarzenia, okazało się, że te klany postanowiły polecieć w kosmos i dogadywać się z obcymi. Oto druga część Politycznej Trylogii, czyli Galactic Renaissance.
Czasami ze zdumieniem zauważam, że nie zrobiłem materiału o absolutnym klasyku z mojej kolekcji, albo o grze, którą wielokrotnie pokazuję w innych materiałach. Czasem bywa tak, że o takim przewinieniu przypomną mi widzowie. Tak jak w tym przypadku. Oto Puerto Rico.
Diuna: Imperium jest moją ulubioną grą z tego sławnego tryptyku łączącego deck building i worker placement. Dlatego Diuna: Imperium – Powstanie już na starcie miała łatwiej. Ale czy wprowadzone zmiany nie zepsuły rozgrywki? Zobaczmy.
W 2020 roku nowa edycja gry Endeavor pozwoliła nam przemierzać żaglowcami morza i oceany w poszukiwaniu sławy, bogactw i nowych lądów. Teraz kolejna odsłona tej serii wyśle nas pod powierzchnię wód, aby badać głębiny. Oto Endeavor: Deep Sea.
Wakacje stały się jedynie wspomnieniem. Dlatego dziś kolejny odcinek, w którym sporo fajnych ludzi wspomina jakie to gry najbardziej chwyciły ich za serce w minionym miesiącu. Oto Gra miesiąca – sierpień 2024.
Stało się. Wkraczam na mętne i nieznane wody. Czas odpalić trzeci sezon tego rewizyjnego cyklu i nie mam pojęcia co do niego wetknąć, żeby nie było nudno. Może się okazać, że będzie to dwunastoodcinkowy eksperyment. No nic. Zapraszam na „Gdzie się podziały tamte gry? #25”.
Wielkie i ciężkie pudło. Po brzegi wypchane rewelacyjnie wyglądającymi komponentami. Kapitalne figurki, metalowe znaczniki, świetnie ilustrowane kafle i karty. To właśnie Galactic Box. Pytanie tylko czy Voidfall oferuje graczom coś więcej, niż tylko wygląd.
Kiedyś, dawno temu jakiś Wiking musiał zapędzić się w okolice Hellady i zobaczył jak tamtejsi budują wielkie pomniki ku czci swoich bogów, walczą z dziwnymi potworami i stawiają świątynie. Wrócił potem do domu, opowiedział o tym kumplom i stwierdzili, że oni też tak chcą. I stąd właśnie mamy Lords of Ragnarok.
Cyberpunk 2077 wyszedł na prostą. Gra wideo została naprawiona, dostała dodatki i ludzie grają i sobie chwalą. Powstała już jedna gra planszowa (o której mówiłem), czas więc na kolejną. Tym razem jednak obiecano więcej akcji i przygody. Oto Cyberpunk 2077: Gra Planszowa.
Wakacje. Czas relaksu i odpoczynku. No chyba, że ktoś jest na mojej liście mailingowej w kwestii Gry Miesiąca. W takim przypadku zamiast się relaksować musi unikać moich natrętnych ponagleń. Ewentualnie może się poddać i nagrać materiał. Kto został zasymilowany w tym odcinku? Zapraszam na Grę miesiąca – lipiec 2024.
Stało się. Dojechałem z moim rewizyjnym cyklem do końca „drugiego sezonu”, czyli udało mi się ogarnąć 24 odcinki. A to oznacza, że teraz będę musiał pomyśleć, jak będzie wyglądał sezon trzeci i pewnie kolejne. Ale to dopiero nadejdzie. Teraz zapraszam Was na „Gdzie się podziały tamte gry? #24”.