Leciwy już człowiek. Rocznik 76, XX wieku. Niektórzy mówią, że trzeba już złomować, ale się nie daje. Ciągle działa, dzięki swoim najlepszym cechom charakteru, czyli złośliwości i wyjątkowej wredocie. Wychowany na Dungeons & Dragons i innych RPG, a także na ośmiobitowych komputerach. O grach wszelakich (komputerowych i planszowych) pisze już od kilkunastu lat. Prywatnie szczęśliwy mąż i ojciec. Córka Oliwia, urodzona na początku 1999, syn Gabriel urodzony na początku 2008 roku, żona Żaneta...nie powiem kiedy urodzona...w każdym razie ma 18 lat (wartość prawdziwa niezależnie od tego kiedy to czytacie).
Uwielbiam łażenie po lochach ze znajomymi. Zwłaszcza jeśli to oni próbują się przez nie przedrzeć, a ja staram się to uniemożliwić. Dlatego polskie wydanie gry Dungeon Saga: Grobowiec Króla Krasnoludów, strasznie mnie ucieszyło.
Od momentu, kiedy na rynku pojawiła się druga edycja gry Studium w Szmaragdzie, gracze pytają, czym różnią się te dwie edycje. W tym materiale, postaram się odpowiedzieć na to pytanie.
Normalnie tego nie robię, ale dziś łamię swój normalny kalendarz publikacji. A wszystko dlatego, że wiele osób prosiło mnie o tę recenzję przed końcem poniedziałku. No i jest. Oto Simurgh.
Mimo usilnych prób podejmowanych przez YouTube, udało mi się wrzucić dzisiejszy materiał. Odpowiada on na dwa pytania. Pierwsze brzmi „Jak zmarnować ludziom niemal pół godziny z ich życia?”. Odpowiedź jest banalna. Dajcie Gambitowi do zrecenzowania przygodówkę.
Trochę czasu minęło od mojej ostatniej recenzji. Tak bywa. Nawet najlepsi mogą przejść kryzys twórczy. Ale wracam w nowym roku i mam zamiar działać już bez takich przerw. Na dobry początek mam dla Was recenzję dodatku do Space Empires 4X.
Lubię Mad Maxa. Tego sprzed lat, jak i tego nowego. Dlatego byłem bardzo ciekaw jak wyjdzie planszowa wersja tego świata. Dowiedziałem się grając w Rycerzy Pustkowi.
Co należy zrobić, kiedy gra łącząca w sobie Cthulhu, Sherlocka Holmesa, zombie i wampiry, cieszy się tak wielką popularnością, że nakład zostaje wyprzedany? Najlepiej wypuścić drugą edycję. Oto Studium w Szmaragdzie.
Gry, w których trzeba kontrolować jakiś teren i stawiać na nim wielkie budowle, zwykle kojarzyły mi się z ciężkimi grami euro. Nowy Jork 1901 zdecydowanie zmienił moje podejście do tematu.
Dziś zapraszam Was do obejrzenia kolejnej listy Top 5 Gier Planszowych. W tym odcinku zajmę się grami gateway, czyli takimi, od których można zacząć przygodę z planszówkami. Jednak nie robię tej listy sam.
W miniony weekend w Gdańsku był festiwal GRAMY, czyli wielkie spotkanie z grami planszowymi. Byłem tam i kilka rzeczy nagrałem.
Miejmy to już za sobą. Nie lubię Race for the Galaxy. Wściekły tłum z widłami już wyruszył? To tych co zostali, zapraszam do obejrzenia recenzji Roll for the Galaxy.
Karciana Gra o Tron przeszła całą drogę od formatu CCG, do LCG. Teraz pojawiła się druga edycja tej gry w formacie LCG. Warto po nią sięgnąć?
Nadszedł czas na recenzję najbardziej chyba komentowanej gry roku, czyli Pandemic Legacy. Czy określenie „jednorazowa” pasuje do niej?
Jakiś czas temu obiecałem na forum Gry Planszowe, że nakręcę rozgrywkę z Bright Future. Dziś spełniam tę obietnicę.
Z małym poślizgiem wynikłym z problemów sieciowych (albo jednak to sprawka Hastura) mam dla Was kolejną wideorecenzję. Tym razem zanurzymy się w otchłań szaleństwa i zbadamy Cthulhu Światy.
Nie było mnie w poprzednią środę, ale już się poprawiam. Z tej okazji dziś recenzja gry, o której pewnie niewiele osób słyszało. Oto Titan Tactics z dodatkiem Champions.
Drugi wielki drapieżca trafia na karty serii Legendary. Tym razem jest to najgroźniejszy łowca we wszechświecie, czyli Predator.
Myśleliście, że zatrzymam się na dinozaurach? Nic z tego. Obiecałem kolejne części listy Top 5 Gier Planszowych i słowa dotrzymuję. Sami wiecie, że z wielką mocą wiąże się wielka odpowiedzialność…czy jakoś tak. Oto kolejna odsłona serii.
2 Pionki wydają bardzo ciekawe i starannie dobrane planszówki. Jedną z ostatnich pozycji z tym logiem, jakie znajdziemy na półkach jest Istanbul.
Nieczęsto zdarza się okazja, aby oficjalnie i legalnie pojechać po koledze z braci recenzenckiej. Ale dostałem taką szansę od losu. Oto Łukasz Woźniak, podesłał mi do recenzji swoją najnowszą grę, czyli Mini Cywilizację.