Leciwy już człowiek. Rocznik 76, XX wieku. Niektórzy mówią, że trzeba już złomować, ale się nie daje. Ciągle działa, dzięki swoim najlepszym cechom charakteru, czyli złośliwości i wyjątkowej wredocie. Wychowany na Dungeons & Dragons i innych RPG, a także na ośmiobitowych komputerach. O grach wszelakich (komputerowych i planszowych) pisze już od kilkunastu lat. Prywatnie szczęśliwy mąż i ojciec. Córka Oliwia, urodzona na początku 1999, syn Gabriel urodzony na początku 2008 roku, żona Żaneta...nie powiem kiedy urodzona...w każdym razie ma 18 lat (wartość prawdziwa niezależnie od tego kiedy to czytacie).
Dziś zerknę na grę, która powstała z połączenia dwóch innych gier. Pierwsza, to Castle Panic, czyli kooperacja o obronie zamku przed potworami. Druga, to Munchkin, czyli niezwykle szybko rozrastająca się rodzina karcianek o byciu przegiętym (tak w skrócie). Razem te dwie siły dały Munchkin Panic.
Wracam na stare dobre tereny crowdfundingu, czyli przed Wami kolejna recenzja gry z Kickstaretra. Tym razem palimy Rzym w Burning Rome.
Małych gier ciąg dalszy. Tym razem zaglądam do pudełka, w którym znajdziemy 43 elementy dla dwóch graczy. Karty, kafelki i żetony. Na pudełku widnieje tytuł Gejsze.
Ratowanie świata przed chorobami zyskało wielu fanów. Zarówno w zwykłej wersji, jak i Legacy, kościanej, czy Cthulhu. A jak będzie z odwrotną „zabawą”. Plague Inc. było hitem na PC i urządzeniach mobilnych. Czy na planszy też chwyci?
Dziś kolejna recenzja gry, mieszczącej się w małym pudełku. Czy jednak małe pudełko oznacza, że Wyspa Kwitnącej Wiśni to mała i niepozorna gra? Spróbuję odpowiedzieć na to pytanie.
Wbrew pozorom Mars nie jest planetą, która zdominowała gry planszowe. Nadal najwięcej tytułów dzieje się na starej dobrej Ziemi. Ale Czerwona Planeta stara się jak może. Pojawia się nawet jako wydania kieszonkowe. I to dosłownie. Oto Pocket Mars od wydawnictwa Board & Dice.
Ruletka, to gra w której na szali kładzie się niekiedy całkiem spore pieniądze. Rosyjska Ruletka, zamiast pieniędzy zadowala się życiem zawodników. I właśnie tę opcję wybrano do stworzenia gry karcianej Rosyjska Ruletka: Mistrzostwa Świata.
Zaklinacze, to całkiem ciekawa karcianka, która w sumie aż prosiła się o dodatkowe talie. No i się doprosiła. Oto Śmierć w Szlamie.
Kolorowe kostki, karty z równie kolorowymi symbolami, a do tego aplikacja odmierzająca nieubłaganie 10 minut. To właśnie Fuse, czyli rozbrajanie bomby.
Deck building, kontrola obszarów, negatywna interakcja i Dungeons and Dragons. To mieszanka, której nie mogłem sobie odmówić. Musiałem ją wypróbować. Tak własnie w moje ręce trafiła gra Tyrants of the Underdark.
Chris Cieslik postanowił zamknąć dungeon crawlera w niewielkim pudełeczku z kartami i kostkami. Nazwał to One Deck Dungeon i wydał pod szyldem Asmadi Games.
Czas na kolejną Rewizję, tym razem jednak tą krótszą. Wracam bowiem do Mini Cywilizacji Łukasza Woźniaka. A tę recenzowałem już na Gambit TV.
Bardzo nietypowa grafika, celtyckie klimaty i kilka fajnych mechanizmów. Oto Inis, czyli kolejna propozycja z cyklu „kolesie na mapie” od Matagot.
Kowboj, jak sama nazwa wskazuje (ta angielska, czyli cowboy) to gość od krów. Jego głównym zajęciem nie było picie w saloonach, czy pojedynki w samo południe, tylko pilnowanie i pędzenia stad krów po prerii. I właśnie o takim życiu kowboja, opowiada Great Western Trail.
W ostatni weekend kwietnia odbył się Pyrkon. Wielkie święto miłośników fantastyki, anime, gier komputerowych, steampunku i innych. Byłem tam z Oliwią, więc czas na małą relację. W nieco innym stylu niż zawsze.
Lubię, kiedy w małym opakowaniu zamknięta zostaje esencja jakiejś mechaniki. Na przykład deckbuildingu. Jak można to zrobić? Na przykład tak, jak twórcy Star Realms.
Dziś gra z nietypowym tematem. Nietypowym, bo to gra o smokach, ale taka, w której to gracze wcielają się w owe fantastyczne stworzenia i będą siać strach i zniszczenie. A na dokładkę, nie jest to przygodówka, tylko gra euro. Oto Wrath of Dragons.
Widziałem już wiele pięknych figurek w grach planszowych, ale te z Krosmaster Arena 2.0 biją wszystko inne na głowę. Pytanie tylko, czy w ślad za nimi idzie dobra gra.
Wiecie, co robi normalny człowiek, który nie lubi jakiejś gry? Unika jej. A także wszelkich jej odmian. A wiecie co ja robię? Sprawdzam każdą odmianę nielubianej gry. Dlatego recenzuję Jump Drive.
Dziś dość nietypowo. Po pierwsze trzy materiały, zamiast jednego. Po drugie filmy, które dziś Wam pokażę nie są standardowymi rzeczami, jakie widuje się na moim kanale.