Popyt na szybkie i sprytne karcianki będzie chyba odczuwalny zawsze. Całe szczęście wydawnictwo Lucrum czuwa i co jakiś czas raczy nas kolejnymi zapowiedziami. Dziś zajmiemy się więc pewnym małym pudełkiem, które już niedługo ma trafić pod strzechy.
Jak co roku, w okolicach września bierze nas na planszówkowe wspominki. Nozdrzami wyobraźni czujemy już zapach świeżej farby drukarskiej nowości, które niebawem wydawcy z całego świata zaprezentują na targach w Essen. Nim jednak te cuda wpadną w nasze ręce minie nieco czasu, a przecież apetyt – pobudzony pojawiającymi się zewsząd zapowiedziami – jakoś zaspokoić trzeba? […]
W grach planszowych często zajmujemy się budowaniem miast, zamków, gospodarstw rolnych a nawet stacji kosmicznych. Autorzy do tej pory raczej unikali spraw przyziemnych, takich jak urządzenie własnego domu. Ciekawa, polska gra rodzinna, która stała się produktem eksportowym – po prostu Domek.
Skwar na zewnątrz, a ja siedzę po łokcie w silnikach, smarach i zębatkach. Próbuję podłączyć kondensator i rezonator do maszyny parowej, która jednocześnie zasili ekstrafaktor pozwalający mi na budowę kolejnego złożonego wynalazku. Choć może lepiej użyć od razu silnika parowo-elektrycznego. Brzmi jak fantastyka niekoniecznie naukowa? I dobrze, bo znajdujemy się w świecie steampunku, w wieku pary. Budujemy maszyny i wynalazki, o których nie śniło się najbardziej fantastycznym pisarzom ni naukowcom. Tworzymy alternatywny świat napędzany energią mechaniczną, elektryczną, tudzież parą. Czytaj dalej
Nie oceniajmy książki po okładce! To powiedzenie jak ulał pasuje do nowej gry od wydawnictwa Egmont, czyli Concordii. Elegancka gra ekonomiczna z elementem budowania talii. To zdecydowanie coś dla mnie.
Recenzując swego czasu polską edycję Tikala, wspominałem o grach-klasykach, które mimo upływu lat wciąż potrafią bronić się świetnie zaprojektowaną, elegancką mechaniką oraz niesamowitą grywalnością, stanowiąc wciąż silną konkurencję dla napływających każdego roku, fal nowości. Takie tytuły jak Tikal, 7 Cudów Świata czy Szogun niezmiennie stoją na mojej półce, ba nawet stosunkowo często zdarza się im wędrować na stół. Dziś opowiem o kolejnym z takich klasyków, bo oto właśnie wydawnictwo Lacerta wprowadziło na rynek nowe, odświeżone wydanie słynnego Puerto Rico.
Czasami pudełko z grą otwiera się z pewną obawą i myślą dudniącą w głowie „po co to robię? Nie ma szans, żeby mi się spodobało”. Tak też mniej więcej było w przypadku Tempo. Czy wątpliwości i obawy były słuszne? Zapraszamy do słuchania.
Co wyjdzie z połączenia jednej z najbardziej popularnych gier planszowych, oraz fenomenu prozy H.P Lovecrafta? Odpowiadam na to pytanie w dzisiejszej recenzji. Przygotujcie się na atak przedwiecznego, przed zakończeniem przykładowej rozgrywki.
Czasami ta sama tematyka gier jest tak często wykorzystywana że nie ma się ochoty próbować „kolejnej gry o zombie” czy „kolejnej gry o bohaterach fantasy”. Planszówki ekonomiczne bardzo często dzieją się gdzieś w renesansie i polegają na handlu na morzu (najczęściej śródziemnomorskim). Ale warto jest się przemóc i sprawdzić tytuły nawet z oklepanym tematem, bo można trafić na prawdziwe perełki. Dzisiaj dwie trzyminutówki właśnie o sprzedawaniu towarów na morzach: jedna to prawie piętnastoletni klasyk w nowej odsłonie, a druga to tytuł trochę nowszy: Puerto Rico i Concordia
Kilka ciekawych faktów na temat Scythe: 1. Jest to najładniejszy eurosuchar na rynku. 2. Właśnie ruszyła przedsprzedaż polskiej wersji językowej. 3. Moja żona uwielbia tę grę, czego się kompletnie nie spodziewałem. Resztę informacji znajdziecie w rekordowo długiej recenzji. Miłego oglądania.
Recenzja Eclipse w nowej formule była na chwilę obecną jednorazowym wybrykiem, ale nie będziemy ukrywać, że ucieszył nas jej pozytywny odbiór. Może coś z tego będzie? 😉 Tymczasem na jakiś czas wracamy jeszcze do starego, sprawdzonego gadania bez wizji. Dzisiaj o grze z kafelkami i budową miasta w tle.
Zapraszam Was do obejrzenia pierwszego odcinka mojej nowej serii, w której przyglądam się ponownie grom, które już kiedyś recenzowałem i mówię, czy zmieniłem na ich temat zdanie. Zaczynamy od całkiem sporego tytułu, czyli Spartacus: A Game of Blood and Treachery.
„No w końcu”. Takie mniej więcej słowa padły z moich ust kiedy okazało się, że w Setce przyszła kolej na Eclipse. Bez zbędnej zwłoki zapraszamy do oglądania. Tak właśnie, oglądania – dzisiaj testujemy nowy format recenzji, zobaczymy co z tego wyjdzie. Tak czy siak, zachęcamy do kliknięcia. 😉
Istnieją gry planszowe które po prostu się starzeją. Nasze hobby się rozwija, a kolejni autorzy zaskakują nas innowacyjnym podejściem. Jeżeli chcesz stworzyć prawdziwego klasyka, musisz wymyślić coś specjalnego. Dzisiaj zajmuje się grą, która jakiś czas temu znalazła się na mojej liście najlepszych pozycji dla początkującego gracza. Czy wytrzymała próbę czasu?
Życie w Londynie płynie dość leniwie. Mgła, deszcz i inne takie. Ale w tle toczy się walka o władzę w Gildiach Londynu. Każdy chce kontrolować ich jak najwięcej i jak najlepsze. Bo to zapewnia prestiż i bogactwo.
Niedzielnym porankiem czas na nieco klasyki, czyli jedną z najbardziej znanych gier pirackich. Napadanie i łupienie, czy kupowanie i sprzedawanie z zyskiem. Wybór należy do Was.
Marka Carcassonne to niezwykle dojna krowa dla wydawnictwa Hans im Glück. Kolejne, lekko zmienione odsłony sprzedają się jak świeże bułeczki, więc prawdopodobnie to nie jest ostatnia gra z tej serii. Dzisiaj zajmuję się South Seas, czyli przepięknym klonem klasyka. Zbieranie muszelek, ryb i bananów może być ciekawe! 🙂
Bruno Cathala wyskakuje właśnie ze swoim Kingdomino, a nam już jakiś czas temu w oko wpadła gra z wydawnictwa Iello oparta na podobnej mechanice. Bez zbędnych formalności zapraszamy do słuchania dzisiejszego odcinka.
Przynależność do serii Tiny Epic powinna z miejsca zagwarantować grze zainteresowanie i uznanie całej branży i wielu graczy. Taki tytuł serii to świetny chwyt marketingowy. Gracze – pasjonaci i kolekcjonerzy – skłonni są wszak przemierzać świat realny i wirtualny w poszukiwaniu gier – perełek; gier, które choć często niepozorne, dopiero w trakcie rozgrywki odkrywają swoje walory. Autorzy marzą o zaprojektowaniu gry maksymalnie prostej, a zarazem głębokiej; gry, której reguły nie przytłoczą odbiorcy, a która zaskoczy wielością możliwości poprowadzenia rozgrywki. Wydawcy chcą gier oszczędnych w środkach i komponentach, lecz bogatych w strategie; gier małych, acz wielkich; oszczędnych, ale epickich. Czytaj dalej
Fury of Dracula jest na rynku już od 1987 roku. Obecnie pojawiła się trzecia edycja gry, która wprowadza kilka zmian. Polską edycję gry wydała oczywiście na naszym rynku Galakta.