Podcast
Egmont jest znany z brania sprawdzonej mechaniki i zmieniania tematu – często taka zmiana wychodzi na plus, jak chociażby „Pan tu nie stał” zamiast kolorowych smoków. Apacze i Komancze to przetematowienie gry Bison: Długi Podtytuł.
Essenowe nabytki ciągle się ogrywają, tym razem przygotowaliśmy dla Was recenzję gry Town Center. Dla chcących wypróbować od razu dobra informacja – tryb solo jest dostępny na BAJu 🙂
Essen, Essen i po Essen, jak to mawiają najstarsi eurosucharzyści. Targi się skończyły i czas je pokrótce podsumować. Dowiecie się między innymi o tym, czym dla Tycjana jest polskie wydawnictwo, w jakiej grze klimat umie znaleźć Yosz oraz usłyszycie, jak Kuba mówi, że Feld się skończył (no, prawie). Poza tym słów kilka o nowym konglomeracie na polskiej scenie, czyli Polish Publishing League oraz TOP3 najlepszych i najgorszych gier Essen każdego z nas.
Gale Force Nine postawiło na planszyzację znanych marek serialowych. Jak wiemy Spartacus wyszedł prześwietnie, Firefly już nieco podzielił publikę, natomiast jak się broni ich najnowsze dzieło opowiadające o losach jeżdżących na motorach prywatnych przedsiębiorców?
Mitologia Warhammera ma najbliższą sercu Kwiatosza postać boga – Grungniego, który na modlitwy odpowiada zesłaniem kufelka piwa. Deus panteon bóstw spełniających życzenia ma szerszy, ale czy równie zacny?
Szybka kawa bardziej kojarzy się z espresso niż z cappuccino, nie przeszkodziło to Egmontowi w wydaniu, a nam w zrecenzowaniu Cappuccino na przekór temu skojarzeniu 🙂
Niedziela – kolejny dzień, w którym Gradania jeszcze nie było 🙂 Zagęszczamy nieco emisje, mamy bowiem „kupkę wstydu”, którą zdecydowanie trzeba przedstawić słuchaczom 🙂
Gier z klimatem nigdy za wiele – to popularne w kręgu Kwiatosza i jeszcze jednej osoby w Polsce hasło wydaje się nareszcie docierać także do pozostałych 2/3 składu Gradania – z tej okazji, a także z powodu zainteresowania na forum (oraz faktu, że autor tej gry jest przemiłym człowiekiem, z którym ucięliśmy sobie sympatyczną pogawędkę 😉 ) na pierwszy poEssenowy ogień recenzji idzie Colt Express.
Rocznica nagrywania śmignęła jakoś tak bez echa, postanowiliśmy to jednak nadrobić – z tej okazji nagraliśmy króciutką audycję, a także przygotowaliśmy dla naszych słuchaczy i oglądaczy niespodziankę 🙂
Ostatni wtorek miesiąca, czas zatem na recenzję kolejnego klasycznego tytułu. Dzisiaj przenosimy się do prehistorii zarówno w dziedzinie gier planszowych, jak i rozwoju kultury w ogóle.
Nowinki nowinkami, my tymczasem postanowiliśmy się wyhipsterzyć ponad miarę (adekwatne zdjęcia wkrótce, wtedy to nawiązanie stanie się logiczne 🙂 ) i recenzujemy tytuł trzydziestoletni, który na tę okazję został odświeżony reedycją.
Essen, Essen i po Spielu. Czasu jednak na ogranie nowinek jeszcze nie było, dlatego mamy dla Was szybką recenzję zgrzybiałej dwuosobóweczki 🙂
Czasami spożywanie piwa prowadzi do złamania jednej albo kilku kości – czy wobec tego rzucanie kośćmi może sensownie prowadzić do uwarzenia piwa?
To jest ten magiczny okres w życiu planszówkowego geeka, kiedy portfele płaczą, a my się cieszymy. Już za tydzień startują targi gier planszowych Spiel w Essen. Ogrom gier może być przytłaczający więc postanowiliśmy odpowiedzieć na kilka ważnych pytań:
Akcja „wtorek bez Gradania to jak czwartek bez Gradania” nabiera rozpędu – dlatego i w tym tygodniu zapraszamy Was na odcinek Szybkiego Gradania 🙂
Czasami bywa tak, że nawet sama gra nie jest pewna czym jest – na to może wskazywać chociażby znak zapytania w tytule. W tym tygodniu zajmujemy się tytułem, który chyba najdłużej czekał u nas na recenzję.
Zbieraliśmy się, obiecywaliśmy, mamiliśmy, ale w końcu jest – nowy cykl o poetyckiej nazwie Setka na trzech.
Osadnicy: narodziny imperium to gra, która ostatnimi czasy narobiła najwięcej szumu na forum – najpierw liczeniem elementów z kalkulatorem i kolegą księgowym, a później wrażeniami z pierwszych partii. Pograliśmy i my, wrażenia zatem pora przedstawić.
W tym odcinku, z racji jego jubileuszowego charakteru, postanowiliśmy powrócić do tematów, które poruszaliśmy już wcześniej. W naszym krzyżowym ogniu zdań ponownie znalazły się ceny/sklepy, crowdfunding oraz ogólnopojęta komunikacja z wydawcami. Nie bylibyśmy sobą gdyby nasze rozmowy przebiegały bez sprzeczek i prób przekonania, że druga (trzecia?) strona się myli… tak, o decyzji wycofania się Ignacego Trzewiczka z życia forum też mówimy 🙂
Czasami bywa tak, że mamy jakąś małą grę, którą chcielibyśmy Wam przybliżyć, ale jest za mała na duży odcinek. Czasami dostajemy też do recenzji gry, które jak wyżej – nie są na tyle skomplikowane, żeby powstało o nich chociaż 20 minut rozmowy. Dla takich przypadków niniejszym powołujemy cykl-niecykl „Szybkie Gradanie” – nieregularnik o grach krótkich, a interesujących.
Czytaj dalej