Swoją przygodę z grami planszowymi zaczęłam ponad 5 lat temu od Osadników z Catanu, Cluedo, Torres i Scotland Yard. Jakiś czas później związałam się z serwisem GamesFanatic.pl, na łamach którego publikowałam recenzje gier planszowych dla dzieci i rodzinnych, przeplatane od czasu do czasu wywiadami i zapowiedziami wydawniczymi. Prowadziłam zajęcia z grami dla dzieci w lokalnej bibliotece. Aktualnie zachęcam do grania przedszkolaki organizując dla nich krótkie ale ciekawe zajęcia. Prywatnie nie straszne mi eurogry czy ameritrashe, jednak najbardziej cenię gry o prostych zasadach i z wieloma drogami do zwycięstwa.
No, cóż, urodziłem się w gąszczu… Dżungli? Nie. W gąszczu kresek i linii. Ojciec mój, tata Chmielewski, jest grafikiem. Pewnego dnia przewrócił mu się słoik z tuszemi na papierze powstała wyjątkowo piękna plama. Tata błysnął talentem i dorysował do plamy jeszcze parę kresek. W ten sposób z głupiej plamy powstał mądry Tytus.*
Wśród nowości wydawnictwa Egmont znalazła się gra Michaela Rieneck’a, autora wielu świetnych gier, w tym Filary Ziemi, Santiago de Cuba, Cuba czy Świat bez końca. Po otwarciu pudełka, jego zawartość (5 kości i bloczek z planszami do gry) od razu sugeruje grę o skromnych zasadach i lekką. Po kilku rozgrywkach mogę potwierdzić te sugestie, ale […]
Seria „Dobra gra, w dobrej cenie” Egmontu powiększyła się o 2 kolejne tytuły: Drapacze chmur i Co słychać na farmie? Ta seria to już 12 gier dla dzieci, w które i rodzice chętnie grają, gier zaprojektowanych przez polskich autorów i z dbałością o nasze portfele. Tytuły są różnorodne, a każdy znajdzie jakiś szalenie interesujący dla […]
20 maja, w przedszkolu przy SP nr 3 w Trzebini, odbyły się niezwykłe zajęcia dla najstarszych grup przedszkolaków. Niezwykłe, bo odwiedził je zacny gość. Niezwykłe, bo dzieci odbyły wirtualną podróż do dalekiego kraju. Niezwykłe, bo tego dnia odbył się turniej z prawdziwym sędzią.
Gry planszowe to hobby wymagające nie tylko odpowiednich zasobów finansowych, czasowych czy przestrzennych, ale przede wszystkim posiadania współgraczy. W zaciszu domowym często toczy się pojedynki 1 na 1 i powiedzmy sobie szczerze, nie zawsze mechanika danej gry zapewnia dobrą zabawę przy mniejszej liczbie graczy. Rozwiązaniem jest posiadanie gier tylko dla 2 osób. Jednym z takich […]
Wszyscy plotkujemy. Szczególnie wtedy, gdy długo się nie widzimy. Pierwszy dzień majówkowych spotkań sprzyjał plotkom, czego wcale się nie spodziewałam. No, może troszkę, bo sama wszystko zaplanowałam. Zaczęło się od Mare Balticum, a potem, idąc za ciosem, pojawiły się na stole kolejne gry polskich autorów. Ostatnią zaplanowaną grą było CV Filipa Miłuńskiego.
Gra o produkcji miodu. Mało spotykany temat i jednocześnie bardzo sympatyczny. Rzut oka na pudełko przypomniał mi wizję życia pszczół z Bee Movie i jakże ciekawą produkcję miodu w korporacji Miodex. Jednak w Waggle dance nie jest tak nowocześnie jakby sugerowała oprawa graficzna. Nie ma też produkcji z punktu widzenia człowieka. Za to odnajdziemy fragment […]
Znajomy gimnazjalista pytał mnie niedawno o grę Atak Zombie – Czy warto kupić? Widział grę w Empiku. Grafika i tematyka bardzo go zainteresowały. W odpowiedzi na to zaprosiłam na mini spotkanie planszówkowe.
Nie jest łatwo wejść do paszczy smoka, no chyba, że smok jest głodny. Jeśli zaś z własnej woli człowiek wejdzie, to czeka go rzecz trudna – czyszczenie smoczych zębów. Trzeba na tę okazję uzbroić się w zestaw narzędzi. Dosłownie. Korkociąg, obcęgi, młot pneumatyczny, laski dynamitu, choć czasem pomoże zwykła szczoteczka lub mop.
W ofercie wydawnictwa Egmont pojawiła się kolejna mała gra planszowa z bohaterami znanymi chyba każdemu. Asteriks ruszył na wielką wyprawę. No może nie aż tak wielką, ale za to szybką i bardzo sympatyczną.
W miniony poniedziałek, na zajęciach z Dobutsu shogi w przedszkolu, pokazałam dzieciom oryginalną wersję Goro-Goro Dobutsu shogi. Zainteresowanie było ogromne. Wśród bierek pojawił się piesek i kotek, w dodatku kotek dorastał tak jak kurczaczek. Było dużo zwierzątek na planszy i plansza się powiększyła. Dzieci mogły również obejrzeć instrukcję, całą napisaną w języku japońskim! Zachwyt.
Prostych i emocjonujących gier dla dzieci nigdy za wiele. Takie jest też Konikowo Reinera Knizia – proste, bo zagrają 5 latki (a podejrzewam, że nawet bystre młodsze dzieci) i emocjonujące, bo śmiechu przy tym co niemiara.
Port Royal trafił w moje ręce przez przypadek. Nieśmiało odpakowałam grę, nieśmiało zapoznałam się z zasadami, nieśmiało rozegrałam pierwsze partyjki. W wersji 2-osobowej nie porwała mnie w żadnej mierze, była nudna, niewiele się w tych rozgrywkach działo. Ot, zwykłe zbieranie kart w oparciu o mechanikę press your luck. Taki los.
„Mama, tył planszy pasuje do naszej ściany. Mogę przylepić taśmą?”. Grafika Sawanny jest rewelacyjna, więc niewiele brakowało bym się zgodziła ;-). Zachwyca nie tylko wierzch pudełka, ale też wszystkie elementy. Do tego świetna jakość wydania z atrakcyjnymi lakierowany fragmentami elementów gry. Każde dziecko się zachwyci, każdy rodzic bez sprzeciwu sięgnie po coś tak przykuwającego wzrok.
Szalona misja jest zaiste szalona. Szczególnie wtedy, gdy komar siada na markerze trzymanym w lewej dłoni, między kciukiem a małym palcem. W takich momentach gracze przypominają małe, nieporadne dzieci – bywa, że bliskie płaczu, sfrustrowane, ale też, w większości czasu, śmiejące się z sytuacji. Przy planszy można zaobserwować całą gamę ludzkich zachowań.
Presja czasu, nerwowe przeglądanie kart, drżący głos i opowieści. To wszystko znajdziecie w grze narracyjnej Komiks. Bardzo pomysłowej i atrakcyjnej, choć nie dla każdego. Chcąc grać w Komiks trzeba się dobrze czuć tworząc opowieści, trzeba mieć otwarty umysł, wyobraźnię i sporo odwagi. Trzeba też umieć słuchać i sprawiedliwie oceniać.
Wyprawa po skarb to pierwsza gra z serii dobrych gier rodzinnych, wydanych przez wydawnictwo Trefl, w którą miałam przyjemność zagrać z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Gra bardzo spodobała się dzieciom. Zaś ja jestem z niej bardzo zadowolona.
Po raz pierwszy z budowaniem tras łączących określone punkty spotkałam się kilka lat temu w łamigłówce Metro (SmartGames), później w mniej udanej moim zdaniem łamigłówce magnetycznej Magiczny Las, w końcu w świetnej łamigłówce Wikingowie. Myślałam, że temat jest już na tyle wyeksploatowany, że nic interesującego nie da się wymyślić. Byłam w błędzie.
Nie ulega wątpliwości – matematyka jest królową nauk. Trzeba się jej uczyć, a codziennie obserwuję, że łatwo nie jest. Matematyka spędza sen z powiek wielu dzieciom, młodzieży i dorosłym. Powoduje lęki, a w konsekwencji różne nieodpowiedzialne zachowania, choćby ucieczki ze szkoły. W wielu przypadkach stwierdzam, że problemy z matematyką to sprawa zwykle drobnego zaniedbania w […]
Frog King to sympatyczna rodzinna gra karciana, w którą z powodzeniem mogą zagrać już 5-letnie dzieci. W tej grze liczy się refleks i spostrzegawczość, a zasady gry gwarantują napięcie do samego końca rozgrywki.